Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Μια ανάσα θάρρος" της Χαριάντας Τζανέτου

 


Πόση δύναμη μπορεί να χωρέσει σε ένα τόσο δα πιγκουινάκι; Η απάντηση έρχεται από τον Μένιο, τον μικρό ήρωα της Χαριάντας Τζανέτου, που μας αποδεικνύει πως μια ανάσα θάρρους αρκεί για να κάνει το πρώτο βήμα προς το όνειρο.

Με φόντο τον παγωμένο Νότιο Πόλο, αλλά με καρδιά γεμάτη ζεστασιά, ο Μένιος ονειρεύεται... διαφορετικά. Δεν θέλει απλώς να μείνει στο γνώριμο χωριό του· θέλει να ταξιδέψει, να γνωρίσει τον κόσμο και ναι! να γίνει χορευτής! Ακούγεται μακρινό και ίσως λίγο αστείο για έναν πιγκουίνο, αλλά η συγγραφέας μας δείχνει ότι κάθε παιδικό όνειρο, όσο απίθανο κι αν φαίνεται, είναι πολύτιμο. Και αξίζει να το κυνηγήσει κανείς με πίστη και τόλμη.

Η ιστορία έχει χιούμορ, ρυθμό και ψυχή. Δεν μιλά μόνο στα παιδιά, αλλά, διακριτικά και στους γονείς, θυμίζοντάς τους πόσο θεμελιώδες είναι να καλλιεργούν στα παιδιά τους το κουράγιο να αποτυγχάνουν και την ελευθερία να ονειρεύονται. Ο Μένιος παίρνει δύναμη από τη στήριξη της οικογένειάς του και μέσα από τη διαδρομή του συναντά τη φιλία, τη συντροφικότητα και τη μαγεία του «μαζί». 

Η εικονογράφηση της Κριστίν Μενάρ, με ζωηρά χρώματα και καθαρές γραμμές, λειτουργεί σαν μικρός καθρέφτης των συναισθημάτων του Μένιου: φόβος, δισταγμός, χαρά, ενθουσιασμός και τελικά… αυτοπεποίθηση.

Το «Μια ανάσα… θάρρος» είναι ένα βιβλίο που δεν κουνάει το δάχτυλο· απλώς χαμογελά, αγκαλιάζει και εμπνέει. Ιδανικό για καθέναν που έχει κάποτε αισθανθεί πως το άγνωστο τον παγώνει. Ένα ζεστό παραμύθι για την ανάγκη να τολμάς, να ονειρεύεσαι και να παίρνεις φόρα... έστω με μία ανάσα θάρρους!

Βλάρα Αλεξία, 31/07/2025

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Βασίλειος Α. Κυβέλλος: : "Το όνειρο είναι το διαβατήριο για το πέρασμα του πρωταγωνιστή στο παράλληλο σύμπαν του παρελθόντος του".

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

Άγγελος Λαμέρας: "Στην εποχή μας, αυτός που νιώθει τον ρομαντισμό -είτε στον έρωτα είτε στους κοινωνικούς αγώνες- νιώθει εσωτερική εξορία".

δρ Πάρβη Πάλμου: "Η κοινωνία δεν επιβάλλει μόνο συμπεριφορές, επιχειρεί πολλές φορές να επιβάλει και την ίδια την ύπαρξη".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Σήμερα και κάθε μέρα" της Δήμητρας Φώτου