Διαβάσαμε και προτείνουμε: Αγαπημένε μου πατέρα της Μαρίας Μακρυγιάννη

 

Αγαπημένε μου πατέρα ένα μυθιστόρημα, μία νουβέλα θα το λέγαμε, ένα μικρό ημερολόγιο αποτύπωσης σκέψεων και εικόνων. Καμιά φορά, η λιτότητα και η απλότητα είναι αυτό που μπορεί να μαγνητίσει και να κερδίσει τον αναγνώστη.

Η Μαρία Μακρυγιάννη δεν καταγράφει μόνο τις αναμνήσεις της, αλλά μας δίνει και ένα γερό μάθημα απέναντι στα σπουδαία και τα σημαντικά. Σε μία κοινωνία που συνεχώς και διαρκώς τρέχει, με ρυθμούς ανεξέλεγκτα γοργούς, ένα τόσο μικρό βιβλιαράκι μπορεί να σου γεμίσει μία ολόκληρη βιβλιοθήκη.

Θέλω να πω το γνωστό «ένα μικρό διαμαντάκι», αλλά αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι σε τόσο λίγες σελίδες, ο όγκος συναισθημάτων και σκέψεων δεν υστερεί σε τίποτα από ένα ογκώδες βιβλίο.

Το γεγονός ότι η τελευταία παράγραφος κλείνει με Αντουάν ντε Σεντ-Εξυπερύ και Το Μικρό Πρίγκιπα δεν θα μπορούσε να με εντυπωσιάσει περισσότερο! Είναι από τα βιβλία που θα ζήλευες να έχεις στη βιβλιοθήκη σου και θα ήθελες να έχεις γράψει κι εσύ ο ίδιος.

Το μόνο αρνητικό, είναι κάτι που και η ίδια η συγγραφέας τονίζει: έμεινε στα θετικά και στα όμορφα συναισθήματα, δεν αναλώθηκε σε θλιβερές ή δυσάρεστες καταστάσεις. Οπότε, θεωρητικά, είναι λίγο μονόπλευρο. Αλλά, παρ’ όλα αυτά, είναι τόσο δυνατό το περιεχόμενο και η ουσία του βιβλίου, που οφείλουμε να το κάνουμε δώρο στον εαυτό μας!

Μπορεί να αφορά γονέα, μπορεί να αφορά παιδί. Το σίγουρο είναι ότι μας αφορά όλους.

Θερμά συγχαρητήρια!

Βλάρα Αλεξία, 31/7/2025