Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Η Νικολίνα μαθαίνει σκι" της Ζύκα Νίκιτς Μαρία-Γκεράλντα

 

«Η Νικολίνα μαθαίνει σκι» είναι μια γλυκιά και ενθαρρυντική ιστορία που μιλά με απλότητα και ευαισθησία για έναν από τους πρώτους μεγάλους φόβους που μπορεί να βιώσει ένα παιδί: την προσπάθεια να κάνει κάτι καινούργιο κι άγνωστο. Η μικρή Νικολίνα, που αγαπά τη θάλασσα, βρίσκεται αντιμέτωπη με το θαλάσσιο σκι, κάτι που τη φοβίζει πολύ. «Κι αν πέσω;», αναρωτιέται, δίνοντας φωνή σε όλους εκείνους τους παιδικούς και όχι μόνο, φόβους που φωλιάζουν πριν από κάθε νέο ξεκίνημα.

Η συγγραφέας, με τρυφερότητα και ενσυναίσθηση, ξεδιπλώνει τη διαδρομή της Νικολίνας από την αμφιβολία στην αυτοπεποίθηση. Οι γονείς δεν πιέζουν, αλλά ενθαρρύνουν, προσφέροντας το πιο δυνατό σωσίβιο: την αγάπη και την υποστήριξή τους. Έτσι, το βιβλίο δεν είναι απλώς ένα παιδικό ανάγνωσμα για θαλάσσια σπορ, αλλά μια μεταφορά για τη δύναμη της επιμονής, της ενίσχυσης και του "μπορώ" που χτίζεται σιγά-σιγά μέσα στο παιδί.

Η εικονογράφηση συμβάλλει με χρώματα ζεστά και εκφραστικές σκηνές που "μιλούν" στο συναίσθημα του μικρού αναγνώστη, καθιστώντας το βιβλίο κατάλληλο τόσο για ανάγνωση στο σπίτι όσο και για δραστηριότητες σε σχολικές τάξεις ή ψυχοπαιδαγωγικά πλαίσια.

Η Νικολίνα δεν κάνει μόνο σκι. Κάνει κάτι πιο γενναίο: ξεπερνά τον φόβο της. Και αυτό είναι ένα μάθημα που μένει.


Της Αλεξίας Βλάρα, 27/7/2025

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".