Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Η Νικολίνα μαθαίνει σκι" της Ζύκα Νίκιτς Μαρία-Γκεράλντα

 

«Η Νικολίνα μαθαίνει σκι» είναι μια γλυκιά και ενθαρρυντική ιστορία που μιλά με απλότητα και ευαισθησία για έναν από τους πρώτους μεγάλους φόβους που μπορεί να βιώσει ένα παιδί: την προσπάθεια να κάνει κάτι καινούργιο κι άγνωστο. Η μικρή Νικολίνα, που αγαπά τη θάλασσα, βρίσκεται αντιμέτωπη με το θαλάσσιο σκι, κάτι που τη φοβίζει πολύ. «Κι αν πέσω;», αναρωτιέται, δίνοντας φωνή σε όλους εκείνους τους παιδικούς και όχι μόνο, φόβους που φωλιάζουν πριν από κάθε νέο ξεκίνημα.

Η συγγραφέας, με τρυφερότητα και ενσυναίσθηση, ξεδιπλώνει τη διαδρομή της Νικολίνας από την αμφιβολία στην αυτοπεποίθηση. Οι γονείς δεν πιέζουν, αλλά ενθαρρύνουν, προσφέροντας το πιο δυνατό σωσίβιο: την αγάπη και την υποστήριξή τους. Έτσι, το βιβλίο δεν είναι απλώς ένα παιδικό ανάγνωσμα για θαλάσσια σπορ, αλλά μια μεταφορά για τη δύναμη της επιμονής, της ενίσχυσης και του "μπορώ" που χτίζεται σιγά-σιγά μέσα στο παιδί.

Η εικονογράφηση συμβάλλει με χρώματα ζεστά και εκφραστικές σκηνές που "μιλούν" στο συναίσθημα του μικρού αναγνώστη, καθιστώντας το βιβλίο κατάλληλο τόσο για ανάγνωση στο σπίτι όσο και για δραστηριότητες σε σχολικές τάξεις ή ψυχοπαιδαγωγικά πλαίσια.

Η Νικολίνα δεν κάνει μόνο σκι. Κάνει κάτι πιο γενναίο: ξεπερνά τον φόβο της. Και αυτό είναι ένα μάθημα που μένει.


Της Αλεξίας Βλάρα, 27/7/2025

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

«Ρήγμα: Οι επτά ακατανίκητες δυνάμεις»

Βαρώτσου Τούλα: "Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας να φέρουν την νέα γενιά αντιμέτωπη με την Ιστορία και με όσα σημάδεψαν μία δύσκολη κατοχική περίοδο για την ανθρωπότητα".

Έντυ Κιτάντζη: "Η υπέρβαση των ορίων μέσα στην ποιητική διαδικασία λυτρώνει από τη βάρβαρη βασανιστική πραγματικότητα, ελευθερώνοντας το πνεύμα".

Βαγγέλης Μανουβέλος: Έχω την αίσθηση ότι σήμερα φοβόμαστε περισσότερο την ευαλωτότητα, επικοινωνούμε αδιάκοπα, αλλά αποφεύγουμε να εκτεθούμε πραγματικά".