Διαβάσαμε και προτείνουμε: Μπρέτσια *περί της συγκολλητικής διάθεσης της Γεωργίας Συριοπούλου

Το νέο βιβλίο της Γεωργίας Συριοπούλου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος με τίτλο Μπρέτσια (περί της συγκολλητικής διάθεσης), αποτελεί μια σειρά από μικρά διηγήματα και ιστορίες, που διακρίνονται για το εγκυκλοπαιδικό, άλλοτε διδακτικό, τους περιεχόμενο. Με έντονο ενδιαφέρον και διαδράσεις, με λυρισμό που συχνά αγγίζει την κραυγή, η Συριοπούλου καταθέτει τον δικό της τρόπο θέασης του κόσμου μέσα από αυτές τις μικρές, αλλά καθόλου απλές, αφηγήσεις.

Το βιβλίο αυτό δεν είναι για όλους· τα νοήματά του είναι σύντομα και περιεκτικά, αλλά το βάθος του ουσιαστικό. Δομείται σε τρία μέρη, καθένα από τα οποία διαθέτει τη δική του αυτονομία, όπως τρία ξεχωριστά έργα τέχνης που όμως συνομιλούν μεταξύ τους. Σαν πίνακας ζωγραφικής, τα κείμενα έρχονται να χρωματίσουν τον νου και τη σκέψη του αναγνώστη, να φωτίσουν αθέατες πτυχές της καθημερινότητας με υπόγειες και βαθύτερες αποχρώσεις.

Αυτό που επιτυγχάνει η συγγραφέας είναι να δημιουργήσει ένα βιβλίο για την τέχνη μέσα από την ίδια την τέχνη· ένα έργο που θα μπορούσε κάλλιστα να εκτεθεί σε έναν τοίχο, όπως ένας πίνακας ή ένα μουσικό κομμάτι. Ο λυρισμός της, η έντονα ποιητική της ματιά, συνθέτουν μια μελωδία, ένα σονέτο δίχως τέλος. Μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, μικρές παρατηρήσεις πάνω στη ζωή, αποτυπωμένες με τρόπο βαθυστόχαστο και ουσιαστικό.

Η ζωή, όπως γνωρίζουμε, εξελίσσεται και μεταλλάσσεται· είναι ένας διαρκής αγώνας για επιβίωση. Πόσοι όμως ζούμε πραγματικά; Πόσοι επιλέγουμε να τη ζήσουμε όπως εμείς θέλουμε, και όχι απλώς να υπάρχουμε;

Το χαοτικό,φαινομενικά, περιεχόμενο του βιβλίου ίσως ξενίσει ή και απομακρύνει κάποιους αναγνώστες. Αλλά το Μπρέτσια δεν απευθύνεται σε αυτούς. Είναι για εκείνους που ψάχνονται, που αναζητούν κάτι πέρα από τη στείρα γνώση, πέρα από τη μασημένη τροφή. Γιατί η γνώση, τελικά, πηγάζει από την παρατήρηση.

Οι θεοί απαγκιάζουν κάπου, όπου ο ατομικός όμβρος είναι ασθενής και έτσι βρίσκονται ασφαλείς και νηφάλιοι μακριά από τις συγκρούσεις και τις συστροφές των ατόμων που δημιουργούν με τις συσσωματώσεις τους τη συνεκτική ύλη.

Ένα εξάμηνο άνοιξης και καλοκαιριού είναι αυτό που θα φέρει την αναγέννηση.

Η Μπρέτσια αφορά τη θραύση και την επανασυναρμολόγηση του βράχου και, κατ’ αναλογία, τη ρωγμή στις ανθρώπινες σχέσεις. Αφορά όλους μας. Το εξαιρετικό εξώφυλλο, δημιουργία της ίδιας της συγγραφέως, η οποία είναι και εικαστικός και μουσικός, προσφέρει μια επιπλέον εγγύτητα στον αναγνώστη. Οι επισημάνσεις και οι παρατηρήσεις της είναι εύστοχες και γεννούν μια εμπειρία ανάγνωσης για εκείνον που αναζητά κάτι ουσιώδες και αξιέπαινο.

Πολλά συγχαρητήρια!

Της Αλεξίας Βλάρα, 24/7/2025