Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας Αλέξανδρος Παπαδάκης του Ο Όμηρος και ο Απαγωγέας – Μέρος Δεύτερο μιλά για τη νέα του λογοτεχνική πρόταση, ένα έργο που κινείται πέρα από τις συμβατικές αφηγηματικές φόρμες. Με κεντρικό άξονα την αντίστροφη χρονική δομή, την ψυχολογική εμβάθυνση των χαρακτήρων και μια έντονα μετα-αφηγηματική προσέγγιση, το βιβλίο επιχειρεί να αναμετρηθεί με τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα, το μυστήριο και την ανθρώπινη συνείδηση. Το βιβλίο Ο όμηρος και ο απαγωγέας – Μέρος Δεύτερο είναι γραμμένο «από το τέλος προς την αρχή». Τι σας οδήγησε σε αυτή την αντισυμβατική αφηγηματική δομή και τι επιδιώκει να προκαλέσει στον αναγνώστη;
«Ρήγμα: Οι επτά ακατανίκητες δυνάμεις» Μια σύγχρονη πολυφωνική αφήγηση με τις ρίζες της στην αρχαία τραγωδία Στο Αρχαίο Θέατρο της Καρθαίας στην Κέα, το Σάββατο 25 Ιουλίου 2026, παρουσιάστηκε το «Ρήγμα: Οι επτά ακατανίκητες δυνάμεις» , μια πολυφωνική αφηγηματική παράσταση που αντλεί τη μορφή και τη δομή της από την αρχαία τραγωδία. Το φυσικό τοπίο της Καρθαίας και το Αρχαίο Θέατρο προσέφεραν μια ξεχωριστή εμπειρία στην αφήγηση, συνδέοντας τον σύγχρονο λόγο με έναν τόπο που κουβαλά αιώνες ιστορίας.
Με το νέο της μυθιστόρημα «Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας», η Τούλα Βαρώτσου συνθέτει μια πολυεπίπεδη αφήγηση που διατρέχει διαφορετικές εποχές και τόπους, συνδέοντας την ιστορική μνήμη με τη μυθοπλασία. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η συγγραφέας μιλά για την έμπνευση, τις προκλήσεις της γραφής και τα βαθύτερα νοήματα ενός φιλόδοξου μυθιστορήματος που φιλοδοξεί να προβληματίσει και να συγκινήσει τον αναγνώστη. Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας εκτείνονται σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους και γεωγραφικά τοπία. Ποια ήταν η αφετηρία για αυτή τη σύνθετη, πολυεπίπεδη χρονική αφήγηση;
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η δημιουργός της ποιητικής συλλογής «Νοητικά Ταξίδια» Έντυ Κιτάντζη μιλά για την ποίηση ως πράξη εσωτερικής πτήσης και πνευματικής ελευθερίας. Με αφετηρία την ιδέα της νοητικής περιπλάνησης, αναφέρεται στη σχέση πραγματικότητας και φαντασίας, στη δύναμη της λιτής ποιητικής έκφρασης και στη σύνδεση της ποίησης με άλλες τέχνες και βιώματα. Μέσα από τις απαντήσεις της, αναδεικνύεται ένας κόσμος όπου η λέξη λειτουργεί ως αφετηρία ταξιδιού και ο αναγνώστης καλείται να συναντήσει τον εαυτό του μέσα στους στίχους.
Ένα ερωτικό τρίγωνο που δεν υπακούει στους κανόνες της γεωμετρίας, αλλά στις αντιφάσεις των ανθρώπινων σχέσεων, βρίσκεται στον πυρήνα του νέου μυθιστορήματος του Βαγγέλη Μανουβέλου «Οι 6 πλευρές του τριγώνου» . Με φόντο το Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, έξι ήρωες αναμετρώνται με τον έρωτα, την ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα και την ανάγκη να αγαπηθούν χωρίς συμβιβασμούς. Ο συγγραφέας μιλά για τον συμβολισμό του τίτλου, τις εύθραυστες ισορροπίες των σχέσεων και τη δύναμη της λογοτεχνίας να καλλιεργεί την ενσυναίσθηση. Ο τίτλος Οι 6 πλευρές του τριγώνου είναι ένας δυνατός συμβολισμός. Τι αντιπροσωπεύει για εσάς αυτό το «τρίγωνο» και γιατί επιλέξατε να το συνδέσετε με έξι διαφορετικές ζωές; Όταν κάποιος διαβάζει ή ακούει τον τίτλο, η πρώτη αντίδραση είναι σχεδόν πάντα η ίδια: «Μα δεν υπάρχει τρίγωνο με έξι πλευρές». Από αυτό ακριβώς το σημείο ήθελα να ξεκινήσει η συζήτηση. Η γεωμετρία μπορεί να είναι ακριβής, όμως οι ανθρώπινες σχέσεις όχι. Στη ζωή, τα σχήματα δεν υπακούουν στους κανόνες των...
Στην ποιητική συλλογή Υπάρχει πάντα ένας δρόμος , η Ευαγγελία Κούρτη μετατρέπει την ποίηση σε χώρο στοχασμού, ευθύνης και ελπίδας. Με αφετηρία τη φύση, τον άνθρωπο και τα μεγάλα ζητήματα της εποχής, τον πόλεμο, την προσφυγιά, την κοινωνική αδιαφορία και τη δύναμη της συλλογικότητας, αναζητά το φως ακόμη και στις πιο δύσκολες διαδρομές. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλά για τον συμβολισμό του «δρόμου», τον κοινωνικό ρόλο της ποίησης και την πίστη της ότι η ελπίδα μπορεί να αποτελέσει μια συνειδητή στάση ζωής. Ο τίτλος «Υπάρχει πάντα ένας δρόμος» μεταφέρει ένα μήνυμα ελπίδας. Ποιος είναι αυτός ο δρόμος για εσάς;
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου