Στη παράσταση « Καλύτερα να σου βγει το μάτι », η Νόνη Ζαννή εξετάζει τη βία πέρα από την πράξη: στη ντροπή, την κοινωνική κρίση, την απομόνωση και την ψηφιακή έκθεση. Μια παράσταση για τις συνέπειες μιας «απερισκεψίας» και, κυρίως, για το θάρρος να μιλήσουμε και να ξαναβρούμε τον εαυτό μας πέρα από αυτήν.
Πήγαμε να δούμε την παράσταση « Αυτή η νύχτα μένει » στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας», χωρίς να ξέρουμε ακριβώς τι να περιμένουμε. Ξέραμε την ιστορία του Θάνου Αλεξανδρή, ξέραμε τα τραγούδια και είχαμε στο μυαλό μας την ταινία. Αυτό που δεν περιμέναμε ήταν το πόσο θα μας παρασύρει η ίδια η παράσταση.
Η « Ευριπίδου Γη » της Ανθής Γουρουντή φέρνει ξανά στο προσκήνιο τα χορικά και τις μονωδίες του αρχαίου δράματος, μέσα από τη ματιά σύγχρονων Ελλήνων συνθετών. Μια μουσική συνάντηση του Ευριπίδη με τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή και τον Αριστοφάνη, όπου η αρχαία φωνή συναντά τη σύγχρονη δημιουργία. «Ευριπίδου Γη»: ένας τίτλος που μοιάζει να δηλώνει έναν τόπο αλλά και έναν τρόπο επιστροφής. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η «γη» και γιατί επιλέξατε να συναντηθούν εκεί ο Ευριπίδης με τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή και τον Αριστοφάνη;
Η Πασχαλία Τραυλού είναι μια καταξιωμένη και αγαπητή στο αναγνωστικό κοινό συγγραφέας, γεγονός που αποδεικνύεται κάθε φορά μέσω της απήχησης που έχουν τα μυθιστορήματά της σε κάθε κυκλοφορία τους. Ένα από αυτά τα βιβλία που σε παρασέρνουν σε κάθε σελίδα τους είναι και το τελευταίο της πόνημα με τον ξεχωριστό τίτλο “Οι ασυγχώρητες”. Ο πρόλογος του βιβλίου είναι ιδιαίτερα ανατρεπτικός, καθώς η κυρία Τραυλού εστιάζει στη σκηνή, όπου ένα ψάρι πιάνεται στα δίχτυα ενός ψαρά, στοιχείο που εκπλήσσει τον αναγνώστη, αποτελεί όμως το απόσταγμα της ιστορίας και καθόλου τυχαίο δεν είναι στην υπόθεσή μας. Ο τίτλος όπως και το εξώφυλλο του βιβλίου μας μαγνητίζει και σίγουρα θέλουμε να τις γνωρίσουμε καλύτερα "τις ασυγχώρητες" με τα πάθη τους , τα λάθη τους αλλά και τον δυναμισμό τους.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου