Διαβάσαμε και προτείνουμε: Μεγάλες νύχτες του Χρήστου Κόκκινου


Το βιβλίο Μεγάλες νύχτες του Χρήστου Κόκκινου είναι μια ενδιαφέρουσα και ευαίσθητη συλλογή από πεζά και ποιήματα, με τίτλο που παραπέμπει τόσο κυριολεκτικά στις μακριές νύχτες της Σκωτίας όσο και μεταφορικά στο σκότος που συναντάμε όταν πορευόμαστε με κλειστά μάτια στη ζωή, ως ανθρώπινα όντα, μέσα στην άγνοια, την εσωστρέφεια, την αναζήτηση.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζουν οι ζωγραφιές που περιλαμβάνονται στην έκδοση, οι οποίες είναι έργα του ίδιου του συγγραφέα. Η εικαστική παρουσία στο βιβλίο ενισχύει τη βιωματικότητα των κειμένων και καθιστά την εμπειρία της ανάγνωσης πιο ολοκληρωμένη, πιο αναπαραστατική. Οι εικόνες λειτουργούν ως συνομιλητές με τον λόγο, προσθέτοντας μία ακόμα διάσταση στην έκφραση των συναισθημάτων και των μύχιων σκέψεων που αναδύονται.

Ο συγγραφέας έχει τη δυνατότητα να χειρίζεται τον γραπτό λόγο με επάρκεια, τόσο στον πεζό όσο και στον ποιητικό του λόγο. Αποφεύγει τις φλυαρίες και επικεντρώνεται στην ουσία, χαρίζοντας στα κείμενά του καθαρότητα, στοχαστικότητα και εσωτερικό ρυθμό. Οι παρατηρήσεις του είναι στοχευμένες, ευθείες, κι αν και η γραφή του παραμένει λιτή, κατορθώνει να αποτυπώνει συναισθηματικά φορτισμένα τοπία με ειλικρίνεια και απλότητα.

Στο ποιητικό μέρος της συλλογής, κυριαρχεί ένας λυρικός και στοχαστικός τόνος. Τα ποιήματα διατρέχουν θεματικές όπως η αγάπη, η ανθρώπινη σχέση, η μνήμη, το πέρασμα του χρόνου, η αδικία και η ανάγκη για ελπίδα και συμπόνια. Ξεχωρίζουν για την αμεσότητα, την καθαρότητα των εικόνων και την εσωτερική τους ηρεμία, αποπνέοντας έναν υπαρξιακό ανθρωπισμό που δεν επιβάλλεται, αλλά υποβάλλεται με τρόπο διακριτικό και ευγενικό.

Συνολικά, το Μεγάλες νύχτες αποτελεί μια πολύ αξιόλογη πρώτη συγγραφική προσπάθεια. Παρά τις όποιες ατέλειες και την ανάγκη μελλοντικής ωρίμανσης, αναδεικνύει έναν δημιουργό με ευαισθησία, εσωτερικό κόσμο και ειλικρινή καλλιτεχνική φωνή. Αναμένουμε με ενδιαφέρον τις επόμενες δουλειές του.


Ομάδα Οpen Mind, 29/7/2025

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".