" Tα Μανταλωμένα παράθυρα" του Παύλου Ανδριά

" Tα Μανταλωμένα παράθυρα" του Παύλου Ανδριά

Μια νεαρή κοπέλα, έχοντας πέσει θύμα βιασμού, φυγαδεύεται νύχτα από ένα χωριό της Μάνης, με προορισμό την Αθήνα…
 
Γεννάει το μωρό της, αλλά μια σπείρα εμπόρων βρεφών, της το αρπάζει μέσα από την αγκαλιά της!
 
Ξεκινώντας το ταξίδι της αναζήτησης, μοιραία πέφτει πάνω σε κλειστές πόρτες και «μανταλωμένα παραθύρια»…mantalwmena
 
Μια παράνομη υιοθεσία, ένα μυστικό που θα κρατήσει χρόνια, της στερούν το δικαίωμα ν’ ακούσει τη λέξη «μάνα», από το στόμα του παιδιού της και όταν η μοίρα αποφασίζει να πετάξει το πέπλο μυστηρίου πάνω από τις ζωές τους, το αποτέλεσμα είναι τραγικό!
 
Ένα παιδί, δέσμιο «ύποπτων» συναλλαγών, μεγαλώνει σ’ ένα κόσμο που του δηλητηριάζει την ψυχή και «συνωμοτικά» του αφαιρεί κάθε δικαίωμα επιλογής…
 
Η ζωή, του χαρίζει απλόχερα τους θησαυρούς της… εκτός από έναν. Τη μητρική αγάπη!
 
Ένα βιβλίο, που ρίχνει φως σε μια διαδρομή μέσα από σκοτεινές εποχές, ξεγυμνώνοντας τους πρωταγωνιστές της «Δίνης των ένοχων χρησμών» των Δελφών, ανατρέποντας τα πάντα, μ’ ένα φινάλε που θα σοκάρει…
 
Eνα ιδιαίτερα σκληρό βιβλίο , καθώς με ένα ρεαλισμό δείχνει ωμά την βία, την σκληρότητα, τα κοινωνικά στερεότυπα και τον κοινωνικό εξευτελισμό...
 
Eξευτελισμό πάνω στην αξία του ανθρώπου, της ζωής μέσα από την κλειδαρότρυπα της προσωπικής ζωής του άλλου...
 
Της Αλεξίας Βλάρα

http://www.all4fun.gr/fun/books/8806-t-q-t-q-.html

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χαριτίνη Ξύδη: "Ο χρόνος είναι η αιώνια πάλη των αντιθέτων και ταυτοχρόνως η ισορροπία τους".

Διαβάσαμε και προτείνουμε: Μπλε σκούρο 05 του Πάνου Μυρμιγγίδη από την Άνεμος Εκδοτική

Νίκος Παπαδόπουλος: "Στις συνθέσεις μου αξιοποιώ τους λαϊκούς δρόμους και τους παραδοσιακούς ρυθμούς, εντάσσοντάς τους ενίοτε σε μια σύγχρονη παρουσίαση".

Βασιλική Χρυσοστομίδου: "Η αυξανόμενη φτωχοποίηση των ανθρώπων σε συνδυασμό με την έκπτωση αρχών και αξιών, τους εξοικειώνει με τη φρίκη και τον θάνατο".

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ || Ο Στέφανος Κυριακίδης επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια

Μαίρη Κλαμπούρα: "Πάντα είχα μια έντονη ροπή προς το σκοτάδι, όχι σαν άνθρωπος αλλά σαν καλλιτέχνης".