Με λένε Ντάτα

Με λένε Ντάτα

Με λένε Ντάτα… Χρόνια τώρα. Κοντεύω κι εγώ να ξεχάσω πως κάποτε με βάφτισαν Αλεξάνδρα, Αλεξάνδρα Σαλβάνου του Ροβέρτου και της Χαριτίνης. Είμαι ένοχη για όλα τα αμαρτήματα που μπορεί να φανταστεί η εκκλησία ή η αστυνομία, κι όμως δεν αισθάνομαι ένοχη 1241194 626967923991118 11069390 nγια τίποτα. Όλα ήρθαν φυσιολογικά στο δρόμο μου ή σ’ εμένα φάνηκε έτσι. Δεν πέρασε καν από την σκέψη μου ότι μέσα μου γεννιόταν πρώτα το κακό, μετά το χειρότερο, και ποτέ το καλό.

Γεννήθηκα πολύ όμορφη και αυτό ήταν ακόμη ένα όπλο, μια αόρατη παγίδα για τα υποψήφια θύματά μου. Κανένας δεν περιμένει η όψη ενός αγγέλου να κρύβει με τέτοια μαεστρία τη μαύρη ψυχή ενός σατανά που είναι ταγμένος να σκορπά το θάνατο και τον όλεθρο. Ίσως μάλιστα ο θάνατος, που τόσο εύκολα αποφάσιζα για κάποιους, να ήταν λύτρωση, κάθαρση, εξαγνισμός.
 
Εχθρούς… Μόνο τέτοιους έκανα στη ζωή μου. Φίλους δεν απέκτησα ποτέ, αλλά δεν αισθάνθηκα και ποτέ την έλλειψή τους. Η φιλία ήταν για μένα αδυναμία, ένα όπλο στα χέρια του αντιπάλου, και δεν ήμουν από αυτές που έδιναν τέτοια περιθώρια, κι ούτε ήθελα περιττά βάρη.

Με λένε Ντάτα. Ζω σε έναν άλλο κόσμο, που μόνη μου έφτιαξα, με δικούς μου νόμους. Με λένε Ντάτα και δε μετανιώνω…
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Άλλο ένα καλοδουλεμένο βιβλίο της Λένας Μαντά που θα σε καθηλώσει, θα σε θυμώσει αλλά σίγουρα θα σε συναρπάσει.. Η Μαντά μας μεταφέρει τόσο έντονα στα πρότυπα και τα φαινόμενα της εποχής που ξεχνάς ότι διαβάζεις βιβλίο… Με πάμπολλα αληθοφανή χαρακτηριστικά σε ταξιδεύει και σε αιχμαλωτίζει στην μαγεία του…

Ένα σκοτεινό, μυστηριώδες και ζοφερό βιβλίο με έκδηλο το στοιχείο της πλοκής και της προσμονής…Η ηρωίδα παλεύοντας με τις δυσκολίες και τις κακουχίες, ζώντας με τις αναμνήσεις της , προσπαθώντας να τις προσπεράσει δημιουργεί τον δικό της κόσμο. Ένα κόσμο που μάχεται το καλό και το κακό, το δίκαιο και το άδικο , το σωστό και το λάθος…

Ο έρωτας δεν έχει θέση στην ζωή της και στην καρδιά της… Η Αλεξάνδρα , το κοριτσάκι που γεννήθηκε, μέσα σε μία νύχτα έγινε η Ντάτα… Ένα όνομα, μία χάρη, μία ζωή… 

Η Λένα Μαντά γράφει ένα ολόκληρο βιβλίο, γεμάτο ενέργεια και πλοκή χωρίς ούτε στιγμή να κουράσει τον αναγνώστη ,καθώς η αλληλουχία των γεγονότων διαδέχονται η μία την άλλη… Σε αυτό βοηθάνε και τα ιστορικά γεγονότα που στέκονται ορθά μέσα στο λόγο της και προσδίνουν άλλο ύφος στο βιβλίο της, καθιστώντας τα τόσα παράλληλα με την πραγματικότητα…

Πολλές φορές την Ντάτα βρήκα σκληρή με τον ίδιο της τον εαυτό , προπαντός, και μετά με τους γύρω της… Άλλες πάλι την θαύμαζα για το θάρρος και την τόλμη της… Μερικές φορές έπιανα τον εαυτό μου να προσπαθεί να την δικαιολογήσει θέτοντας επιχειρήματα και τεκμηριώνοντας τις πράξεις της… Σίγουρα πάντως, αποτελεί μία δυναμική προσωπικότητα με έντονο χαρακτήρα και η ίδια η συγγραφέας θεώρησε πως την αδίκησε στο προηγούμενο βιβλίο της «Όσο αντέχει η ψυχή» και για αυτό δημιούργησε ένα βιβλίο για την ζωή της…

Δεν νομίζω ότι η αδικία είναι η κατάλληλη λέξη απλά αφορούσε την ζωή της Ηρούς… Αλλά η Μαντά εντόπισε μία χαρακτηριστική φιγούρα που μετά από 1 χρόνο την έκανε βιβλίο.  Στο προηγούμενο βιβλίο είναι υπαρκτό πρόσωπο αλλά υπάρχει ως φίλη της ηρωίδας καθώς αποτελεί ξεχωριστή ιστορία…

Η συγγραφέας ξέρει πολύ καλά να επιλέγει τα πρόσωπα που μονοπωλούν το ενδιαφέρον στα βιβλία της με ένα άκρως περίτεχνο τρόπο… Για μένα αυτό αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό για να θεωρείται κάποιος συγγραφέας… και η Λένα Μαντά είναι μία εξαίρετη Ελληνίδα συγγραφέας που συνεχώς στοχάζεται και ενδυναμώνει την δύναμη της σκέψης της με νέα γνωρίσματα και προσφέρει στους αναγνώστες ιδιαίτερες στιγμές… και έναν πιο διαφορετικό τρόπο σκέψης πάνω στην ζωή… αναφερόμενη στο αριστουργηματικό βιβλίο της «Έρωτας σαν βροχή» με την …Κλαίλια…. απλά  μαγεία…!

“ Μια ιστορία ρομαντική, όπως τα τρυφερά κοριτσίστικα όνειρα. Μια γυναίκα που αναδύεται από το σκοτεινό πέλαγος του έρωτα, για να αντικρίσει, ώριμη πια, τον εκτυφλωτικό ήλιο της αγάπης!”
 
Της Αλεξίας Βλάρα, 18/9/2013

http://www.all4fun.gr/fun/books/7378-2013-09-24-08-53-09.html

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ιωάννης Βούρος: " Η εργατική τάξη πάει στον Παράδεισο μέσα από ιστορίες βιωματικές που αφορούν τον καθένας μας"

«ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΥΣΕΣ» Η λαϊκή οπερέτα- Ωδείο Ηρώδου Αττικού 9/9/19

Βίκυ Καραϊσκου :" Εκτιμούμε περισσότερο ό,τι έχουμε και ό,τι είμαστε όταν δοκιμαστούμε ή χάσουμε, ό,τι και αν σημαίνει το ‘χάνω’ για τον καθένα μας"

Τέχνη και Πολιτισμός στο Art Hotel της Σαντορίνης