Αλέκος Ζαζόπουλος και Δημήτρης Γιώτης διασκεδάζουν στο "Κανταράκι" με τον Γιάννη Προύντζο!

 Εκλεκτοί καλεσμένοι διασκεδάζουν στο «Κανταράκι».

Ο Δημήτρης Γιώτης και ο Αλέκος Ζαζόπουλος επέλεξαν το «Κανταράκι» για τη νυχτερινή τους έξοδο, διασκέδασαν με το υπέροχο πρόγραμμα, χειροκρότησαν τους αγαπημένους τους συναδέλφους τραγουδιστές Γωγώ Τσαμπά και Γιάννη Προύντζο και δεν αρνήθηκαν να συμμετέχουν ερμηνεύοντας κάποια πολύ γνωστά τους τραγούδια.


Ο Γιάννης Προύντζος απογείωσε τη βραδιά με τους θαμώνες να τραγουδούν και να χορεύουν μέχρι το πρωϊ.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Λεωνίδας Βουρδονικόλας: "Όταν ο θάνατος γίνει συνομιλητής, η αφήγηση μπορεί να αποκτήσει ακόμη περισσότερη ζωή".

Εικόνα
Ο Λεωνίδας Βουρδονικόλας , μέσα από τις Σημειώσεις Αϋπνίας , συνθέτει έναν σκοτεινό και βαθιά ποιητικό κόσμο όπου το όνειρο, η μνήμη και ο θάνατος συνυπάρχουν διαρκώς με την πιο ακραία εμπειρία της ζωής. Με ήρωες που κινούνται ανάμεσα στην πραγματικότητα και την ονειρική παραμόρφωση, το βιβλίο εξερευνά την αϋπνία όχι ως απλή σωματική κατάσταση αλλά ως υπαρξιακή αγωνία, πηγή δημιουργίας και εσωτερικής αποκάλυψης. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας μιλά για το τραύμα, τη δύναμη των ονείρων, την ένταση της ύπαρξης και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη ζωή και την εξαΰλωση.  Οι Σημειώσεις Αϋπνίας ξεκινούν με μια έντονα σουρεαλιστική εικόνα. Τι ρόλο παίζει η αϋπνία ως υπαρξιακή κατάσταση μέσα στο βιβλίο και όχι απλώς ως σωματική εμπειρία;
Read more »

Βασιλική Χρυσοστομίδου: "Η αυξανόμενη φτωχοποίηση των ανθρώπων σε συνδυασμό με την έκπτωση αρχών και αξιών, τους εξοικειώνει με τη φρίκη και τον θάνατο".

Εικόνα
Σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία υπόσχεται πρόοδο αλλά συχνά γεννά αποκλεισμούς, η Βασιλική Χρυσοστομίδου , μέσα από το βιβλίο Σκυλόμορφος , στήνει μια σκοτεινή αλλά ανατριχιαστικά οικεία δυστοπία. Με αιχμηρό λόγο και έντονη κοινωνική ευαισθησία, φωτίζει τις ρωγμές του σύγχρονου ανθρώπου: την αποξένωση, την αποθέωση του ατομικισμού και τη σταδιακή απώλεια της συλλογικότητας. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά για τα όρια ανάμεσα στην εξέλιξη και την αλλοτρίωση, για τον φόβο που γεννά ο ίδιος ο άνθρωπος, αλλά και για τη δυνατότητα της ελπίδας μέσα σε έναν κόσμο που μοιάζει να τη χάνει. Βασιλική Χρυσοστομίδου ·          Στο βιβλίο σας συγκροτείται ένα μέλλον όπου η τεχνολογία οδηγεί σε κοινωνικόαποκλεισμό. Πιστεύετε ότι αυτή η δυστοπία είναι μια προβολή του μέλλοντος ή μια υπερβολική προέκταση του παρόντος; Η δυστοπία του  Σκυλόμορφουδεν είναι απλά η προβολή του μέλλοντος ή η υπερβολική προέκταση του παρόντος, αλλά συμπαγές στοιχείο της πραγ...
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: LULE των Κατερίνα Μπιλιούρη & Βασιλή Τσιάκα στο μικρό Κεραμεικό

Εικόνα
Η παράσταση « LuLe » είναι μια εξαιρετική σκηνική εμπειρία που καταφέρνει να συγκινήσει και να ψυχαγωγήσει χωρίς ούτε μία λέξη. Οι Κατερίνα Μπιλιούρη και Βασίλης Τσιάκας έχουν μοναδική σκηνική χημεία και κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού από την αρχή μέχρι το τέλος. Με μόνο όπλο το βλέμμα, τις κινήσεις και τους μορφασμούς τους, δημιουργούν αληθινές στιγμές γέλιου αλλά και συγκίνησης. Το χιούμορ τους είναι αυθεντικό, ζωντανό και συνεχές. Οι δυο τους θυμίζουν ένα σύγχρονο κωμικό δίδυμο, με έντονη εκφραστικότητα και απίστευτο συγχρονισμό. Η παράσταση μιλά κατευθείαν στην ψυχή του θεατή. Πίσω από το γέλιο κρύβονται η μοναξιά, η ανάγκη για επικοινωνία και η ανθρώπινη τρυφερότητα. Η σιωπή γίνεται δύναμη και κάθε κίνηση αποκτά νόημα. Το «LuLe» είναι μια ευρηματική, τρυφερή και πολύ ιδιαίτερη παράσταση που αξίζει πραγματικά να δει κανείς. Πολλά μπράβο στους δημιουργούς και στους ηθοποιούς για αυτή την τόσο όμορφη και ξεχωριστή δουλειά.
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ στο Ρεκτιφιέ

Εικόνα
Η παράσταση « Επιστροφή στην Κόλαση » στο Θέατρο Ρεκτιφιέ παρουσιάζει έναν κόσμο χαμένο μέσα στη βία, τον φόβο και την ανθρώπινη παρακμή. Το έργο μιλά για το κακό που γεννιέται μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο και για μια κοινωνία που μοιάζει να έχει χάσει κάθε όριο. Μέσα από μαύρο χιούμορ, σαρκασμό και σκοτεινές εικόνες, η παράσταση δείχνει πως οι πραγματικοί δαίμονες δεν βρίσκονται στην κόλαση αλλά στην καθημερινότητα και στις πράξεις των ανθρώπων. Η σκηνοθεσία της Ειρήνης Ζήκα δημιουργεί από την αρχή μια αίσθηση έντασης και συνεχούς κίνησης. Η δράση κυλά γρήγορα και η σκηνή γεμίζει διαρκώς με φωνές, σώματα και δυνατές εικόνες. Η παράσταση έχει ρυθμό και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Η σκηνοθεσία αξιοποιεί σωστά τον χώρο και χτίζει μια ατμόσφαιρα σκοτεινή, άγρια και σχεδόν τελετουργική. Η μουσική αποτελεί από τα πιο δυνατά στοιχεία της παράστασης. Οι ζωντανοί ήχοι και οι κιθάρες δημιουργούν μια υπνωτική ατμόσφαιρα και συνοδεύουν ιδανικά την ένταση των σκηνών. Η μουσική λειτου...
Read more »

Ευαγγελία Παλαιολόγου: " Ο έρωτας έχει μια δύναμη που μπορεί να αντέξει τον χρόνο, γιατί αυτό που μένει δεν είναι μόνο η παρουσία, αλλά το συναίσθημα".

Εικόνα
Η Ευαγγελία Παλαιολόγου , μέσα από το μυθιστόρημά της Μελτέμια και ψίθυροι , υφαίνει μια ιστορία επιστροφής, μνήμης και οικογενειακών μυστικών με φόντο την Αντίπαρο. Με ατμοσφαιρική γραφή και έντονο συναισθηματικό υπόβαθρο, εξερευνά τη σχέση ανάμεσα στην αλήθεια, τη σιωπή και τον έρωτα, φωτίζοντας το πώς τα ανείπωτα μπορούν να καθορίσουν ζωές και σχέσεις για ολόκληρες γενιές. Σε αυτή τη συνέντευξη, η συγγραφέας μιλά για τη δύναμη της μνήμης, τον συμβολισμό του τίτλου, τη σχέση αλήθειας και έρωτα, αλλά και για το πώς οι σιωπές μπορούν να επηρεάσουν ζωές ολόκληρων γενεών. Η ιστορία ξεκινά με την επιστροφή της Ρίτας στην Αντίπαρο. Τι σας ενδιέφερε περισσότερο σε αυτή τη “επιστροφή” στον τόπο καταγωγής ως αφορμή για την αποκάλυψη οικογενειακών και συναισθηματικών μυστικών; Η επιστροφή στον τόπο καταγωγής έχει πάντα κάτι βαθιά εσωτερικό. Δεν είναι μόνο μια μετακίνηση στον χώρο, αλλά μια επιστροφή σε μνήμες, σε πρόσωπα και σε κομμάτια του εαυτού που μπορεί να είχαν μείνει πίσω.
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: «Οι Ευεργετικές Ιδιότητες του Αθλητισμού» στο STUDIO ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ

Εικόνα
Η παράσταση «Οι Ευεργετικές Ιδιότητες του Αθλητισμού» στο STUDIO ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ χρησιμοποιεί το χιούμορ και τη σάτιρα για να μιλήσει για κάτι πολύ οικείο και σύγχρονο: την ανάγκη των ανθρώπων να νιώσουν καλύτερα με το σώμα, την ψυχή και τη ζωή τους. Μέσα στον χώρο ενός «θεραπευτηρίου», όπου η άσκηση παρουσιάζεται σχεδόν σαν μέθοδος προσωπικής σωτηρίας, οι χαρακτήρες αποκαλύπτουν σταδιακά τους φόβους, τις αδυναμίες και τις πραγματικές τους προθέσεις. Το περιστατικό με τη λιποθυμία της Γιώτας γίνεται η αφορμή ώστε να φανεί πώς αντιδρά ο καθένας μπροστά σε μια κρίσιμη στιγμή. Άλλος σκέφτεται πρώτα τον άνθρωπο που κινδυνεύει, άλλος φοβάται τις συνέπειες, άλλος υπερασπίζεται με πάθος τη «θεραπεία» και την ομάδα. Μέσα από αυτές τις συγκρούσεις, το έργο αγγίζει ένα πολύ ουσιαστικό ερώτημα της εποχής μας: ζούμε μόνο για τον εαυτό μας ή υπάρχει ακόμη χώρος για τον συνάνθρωπο; Η παράσταση κρατά έναν φρέσκο και γρήγορο ρυθμό, με φυσικούς διαλόγους και έξυπνο χιούμορ που βγαίνει αβίαστα. Οι ηθοποιοί...
Read more »