Ακούσαμε και προτείνουμε: Βασίλης Πασλίδης: μια ζωντανή συνάντηση λόγου, ρυθμού και συλλογικότητας στο Caja de Música

Η χθεσινή εμφάνιση του Βασίλη Πασλίδη στη μουσική σκηνή Caja de Música εξελίχθηκε σε μια ζωντανή εμπειρία ουσιαστικής επικοινωνίας, εκεί όπου το τραγούδι συναντά το κοινό χωρίς αποστάσεις και περιττές επιδείξεις. Από την πρώτη στιγμή, ο χώρος γέμισε ρυθμό, λόγο και μια αίσθηση συλλογικότητας που χαρακτήρισε ολόκληρη τη βραδιά.

Με τραγούδια από τη δισκογραφία του, αλλά και με επιλογές που συνομιλούν ανοιχτά με τη μέχρι σήμερα πορεία του, ο Βασίλης Πασλίδης διαμόρφωσε ένα πρόγραμμα με σύγχρονη αισθητική και έντονο παλμό. Ο λόγος είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, η μελωδία λειτουργούσε ως φυσική προέκτασή του και η ερμηνεία παρέμενε σταθερά προσανατολισμένη στην ανάγκη για άμεση επαφή με τον ακροατή. Η ατμόσφαιρα ήταν οικεία και συμμετοχική, ακριβώς όπως απαιτεί η δυναμική μιας μουσικής σκηνής που ευνοεί τη ζωντανή ανταλλαγή ενέργειας.

Σημαντική ήταν η συμβολή της Βέρας Νόνη, η οποία με την παρουσία της ενίσχυσε τον διάλογο επί σκηνής, προσθέτοντας χρώμα και ισορροπία στο σύνολο. Γύρω από τον Πασλίδη, η μπάντα λειτούργησε ως ένα δεμένο σώμα:
ο Δημήτρης Φραγκούλης στην ηλεκτρική κιθάρα, στο λαούτο και στη φωνή,
ο Τρύφωνας Παπαϊωάννου στο κλαρίνο,
ο Γιώργος Κουτσερίμπας στο μπάσο και στη φωνή
και ο Θοδωρής Ψυχαλής στα τύμπανα.
Οι ενορχηστρώσεις ανέδειξαν τον ρυθμικό χαρακτήρα των τραγουδιών, ενώ ο ήχος παρέμεινε καθαρός και ουσιαστικός, χωρίς να χάνεται η αίσθηση της ζωντανής στιγμής.

Η βραδιά κύλησε με φυσικότητα, χωρίς κορυφώσεις που επιβάλλονται, αλλά με μια σταθερή ροή που κράτησε το ενδιαφέρον αμείωτο. Αυτό που τελικά αποτυπώθηκε ήταν μια μουσική πρόταση με συνέπεια, συλλογικότητα και σαφή ταυτότητα· μια εμφάνιση που επιβεβαίωσε πως ο Βασίλης Πασλίδης αντιμετωπίζει τη σκηνή ως χώρο συνάντησης και το τραγούδι ως μέσο ουσιαστικής επικοινωνίας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".