Είδαμε και προτείνουμε: STILL! Ένα άγαλμα που γύρισε τον κόσμο


Στο θέατρο ΑΝΕΣΙΣ ζήσαμε κάτι μαγικό. Μια ιστορία χωρίς λόγια, αλλά γεμάτη μουσική, συναισθήματα και εικόνες που μιλούσαν κατευθείαν στην καρδιά. Ένα μικρό κορίτσι, που έφυγε από τον πόλεμο, βρήκε καταφύγιο κάτω από ένα άγαλμα στρατιώτη. Κρατούσε στο στήθος το μενταγιόν με τη φωτογραφία του μπαμπά της και ψιθύρισε τη λέξη «Papa». Εκείνη τη στιγμή, το άγαλμα… ζωντάνεψε.Πλησίασε το κοριτσάκι απαλά, του πήρε το μενταγιόν με τη φωτογραφία του μπαμπά της, κι έπειτα, με μια κίνηση γεμάτη φως, πέταξε πάνω της κάτι σαν χρυσόσκονη… κι έμεινε ξανά ακίνητο. Ήταν σαν να της χάριζε ένα όνειρο.

Κι έτσι άρχισε μια απίστευτη φιλία. Το κορίτσι έμαθε στο άγαλμα πώς είναι να ζεις: να περπατάς, να χαμογελάς, να τρως με μαχαιροπίρουνα, να χορεύεις κάτω από τη βροχή, να ταξιδεύεις με αερόστατο και να ονειρεύεσαι. Ο πιανίστας στο πλάι τους συνόδευε κάθε στιγμή με μουσική που απαλύνει την ψυχή, σαν να μιλούσαν οι νότες στη θέση των λέξεων.

Υπήρχαν στιγμές που θύμωναν, που διαφωνούσαν, αλλά πάντα έβρισκαν ξανά τη γαλήνη μέσα από ένα τραγούδι, ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο. Μέχρι που εμφανίστηκε ο μπαμπάς του κοριτσιού και το άγαλμα, ήρεμο πια, γύρισε στη θέση του. Μόνο που τώρα δεν ήταν πια το ίδιο, είχε μάθει να αγαπά.

Η παράσταση “STILL!” ήταν σαν παραμύθι που δεν χρειάζεται λέξεις. Μια ιστορία για τη φιλία, τη συγχώρεση, τη διαφορετικότητα και την καλοσύνη, ειπωμένη με κινήσεις, μουσική και βλέμματα. Μας έκανε να γελάσουμε, να συγκινηθούμε, να νιώσουμε πως ακόμα και ένα άγαλμα μπορεί να έχει καρδιά, αρκεί κάποιος να του δείξει πώς να αγαπά.

Μια παράσταση 60 λεπτών, φτιαγμένη για μικρά και μεγάλα παιδιά, που σου αφήνει στο τέλος ένα ζεστό χαμόγελο και μια ευχή: να μη μείνουμε ποτέ “ακίνητοι” μπροστά στον κόσμο, αλλά να τον γεμίζουμε με αγάπη.


Ομάδα OpenMind 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χαριτίνη Ξύδη: "Ο χρόνος είναι η αιώνια πάλη των αντιθέτων και ταυτοχρόνως η ισορροπία τους".

Διαβάσαμε και προτείνουμε: Μπλε σκούρο 05 του Πάνου Μυρμιγγίδη από την Άνεμος Εκδοτική

Νίκος Παπαδόπουλος: "Στις συνθέσεις μου αξιοποιώ τους λαϊκούς δρόμους και τους παραδοσιακούς ρυθμούς, εντάσσοντάς τους ενίοτε σε μια σύγχρονη παρουσίαση".

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ || Ο Στέφανος Κυριακίδης επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια

Βασιλική Χρυσοστομίδου: "Η αυξανόμενη φτωχοποίηση των ανθρώπων σε συνδυασμό με την έκπτωση αρχών και αξιών, τους εξοικειώνει με τη φρίκη και τον θάνατο".

Μαίρη Κλαμπούρα: "Πάντα είχα μια έντονη ροπή προς το σκοτάδι, όχι σαν άνθρωπος αλλά σαν καλλιτέχνης".