Είδαμε και προτείνουμε: Το τανγκό των Χαμένων Ονείρων στο Θέατρο Βαφείο – Λάκης Καραλής


Η φετινή παράσταση «Το τανγκό των Χαμένων Ονείρων» στο Θέατρο Βαφείο – Λάκης Καραλής κινείται σε γνώριμα για τη δημιουργική ομάδα Θεατρείς μονοπάτια, εκεί όπου η κοινωνική αγωνία συναντά την υπαρξιακή αναζήτηση.

Σε ένα σκηνικό δυστοπίας, ο Έκτορας, ένας άνεργος άνθρωπος που παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια “Εταιρία” που μοιάζει να ελέγχει τα πάντα, τις πράξεις, τη σκέψη, ακόμη και τη μνήμη.

Η παράσταση επιχειρεί μια αλληγορία για την εξουσία, τη λογοκρισία, και τη σιωπηλή υποταγή, φέρνοντας στο προσκήνιο τη διαχρονική ανάγκη του ανθρώπου να ονειρεύεται και να αντιστέκεται.

Η σκηνοθεσία κινείται με συνέπεια ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το συμβολικό, ενώ το κείμενο, αν και σε ορισμένα σημεία θα μπορούσε να αποκτήσει μεγαλύτερη δραματική ένταση, καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον με τον ρυθμό και το υπόγειο συναίσθημά του.

Οι ερμηνείες υπηρετούν με ευαισθησία την ατμόσφαιρα του έργου· συγκρατημένες, χωρίς υπερβολές, αλλά με ειλικρίνεια. Η παράσταση κερδίζει κυρίως μέσα από την ποιητική της μελαγχολία και τη μουσικότητα του τίτλου της: το τανγκό εδώ είναι η πάλη ανάμεσα στην ελπίδα και την ήττα.

Μια δουλειά προσεγμένη, με σαφή καλλιτεχνική πρόθεση και κοινωνικό βλέμμα, που αφήνει στο τέλος μια αίσθηση σιωπηλής συγκίνησης και έναν ήχο από βήματα στο σκοτάδι, ίσως τα βήματα εκείνων που ακόμη τολμούν να ονειρεύονται.

Βλάρα Αλεξία

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".