Είδαμε και προτείνουμε: Το τανγκό των Χαμένων Ονείρων στο Θέατρο Βαφείο – Λάκης Καραλής


Η φετινή παράσταση «Το τανγκό των Χαμένων Ονείρων» στο Θέατρο Βαφείο – Λάκης Καραλής κινείται σε γνώριμα για τη δημιουργική ομάδα Θεατρείς μονοπάτια, εκεί όπου η κοινωνική αγωνία συναντά την υπαρξιακή αναζήτηση.

Σε ένα σκηνικό δυστοπίας, ο Έκτορας, ένας άνεργος άνθρωπος που παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια “Εταιρία” που μοιάζει να ελέγχει τα πάντα, τις πράξεις, τη σκέψη, ακόμη και τη μνήμη.

Η παράσταση επιχειρεί μια αλληγορία για την εξουσία, τη λογοκρισία, και τη σιωπηλή υποταγή, φέρνοντας στο προσκήνιο τη διαχρονική ανάγκη του ανθρώπου να ονειρεύεται και να αντιστέκεται.

Η σκηνοθεσία κινείται με συνέπεια ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το συμβολικό, ενώ το κείμενο, αν και σε ορισμένα σημεία θα μπορούσε να αποκτήσει μεγαλύτερη δραματική ένταση, καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον με τον ρυθμό και το υπόγειο συναίσθημά του.

Οι ερμηνείες υπηρετούν με ευαισθησία την ατμόσφαιρα του έργου· συγκρατημένες, χωρίς υπερβολές, αλλά με ειλικρίνεια. Η παράσταση κερδίζει κυρίως μέσα από την ποιητική της μελαγχολία και τη μουσικότητα του τίτλου της: το τανγκό εδώ είναι η πάλη ανάμεσα στην ελπίδα και την ήττα.

Μια δουλειά προσεγμένη, με σαφή καλλιτεχνική πρόθεση και κοινωνικό βλέμμα, που αφήνει στο τέλος μια αίσθηση σιωπηλής συγκίνησης και έναν ήχο από βήματα στο σκοτάδι, ίσως τα βήματα εκείνων που ακόμη τολμούν να ονειρεύονται.

Βλάρα Αλεξία

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".