Ιωάννης Καλύβας: "Αυτό που κρατά δύο ανθρώπους ζευγαρωμένους είναι η αναγκαιότητα για συνύπαρξη, μια ανάγκη που πραγματώνεται μέσα από τον έρωτα".
Ο Ιωάννης Καλύβας, με το μυθιστόρημα «Ζευγαρωμένα πάντοτε πετούν», καταθέτει μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία για την επιστροφή, τη μνήμη και τους δεσμούς που δεν λύνονται από τον χρόνο ούτε από την απόσταση. Σε έναν κόσμο κλειστών κοινωνιών, σιωπών και ανεπούλωτων τραυμάτων, οι ήρωές του κινούνται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, αναζητώντας λύτρωση, αλήθεια και συνύπαρξη. Η αγάπη, η ενοχή, η κοινωνική κρίση και ο άρρηκτος δεσμός των «ζευγαρωμένων ψυχών» συνθέτουν ένα αφηγηματικό σύμπαν όπου το προσωπικό γίνεται συλλογικό και το ανείπωτο ζητά δικαίωση. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας μιλά για τις επιστροφές που πονάνε, τις σχέσεις που επιμένουν και τον βαθύτερο νόμο που κρατά τους ανθρώπους ενωμένους, πέρα από τη μοίρα και την επιλογή.
Η επιστροφή του Στεφανή στο χωριό λειτουργεί σαν πυροδότης αποκαλύψεων. Τι σημαίνει για εσάς η επιστροφή στον τόπο, λύτρωση ή αναμέτρηση με όσα δεν ειπώθηκαν;
Η φήμη που στιγματίζει τον
Αλέξη δείχνει τη δύναμη της κοινωνικής κρίσης στις κλειστές κοινότητες. Πόσο
καθοριστικός είναι ο κοινωνικός περίγυρος στη διαμόρφωση της ταυτότητας των
ηρώων σας;
Με το διάβα του ήρωα μέσα στον χρόνο ο κοινωνικός του περίγυρος διαμορφώνει και τελικά αποκαλύπτει την προσωπικότητα του.
Ο δεσμός του Αλέξη με τη Σοφία
μοιάζει να υπερβαίνει τον χρόνο και τις αποστάσεις. Τι είναι αυτό που, κατά τη
γνώμη σας, κρατά δύο ανθρώπους “ζευγαρωμένους”, ακόμη κι όταν η ζωή τους
χωρίζει;
Αυτό που κρατά δύο ανθρώπους ζευγαρωμένους είναι η αναγκαιότητα για συνύπαρξη, μια ανάγκη που πραγματώνεται μέσα από τον ερωτα.
Η φωτογραφία λειτουργεί ως
καταλύτης αλήθειας. Πώς προσεγγίσατε αφηγηματικά τη στιγμή όπου το παρελθόν
εισβάλλει βίαια στο παρόν;
Το παρελθόν εισβάλει στο παρόν μέσα, από την περιγραφή γεγονότων που βιώνουν οι ήρωες στην πορεία προς το μέλλον
Η Σοφία είναι μια ηρωίδα που
παλεύει με τη φτώχεια και την απώλεια χωρίς να χάνει την αξιοπρέπειά της. Ποια
θέση κατέχουν οι “σιωπηλές” γυναικείες μορφές στη γραφή σας;
Η επαφή της Σοφίας με τις "σιωπηλές" γυναίκες της ιστορίας αποκαλύπτουν τις άγνωστες πτυχές του χαρακτήρα της...
Ο τίτλος μιλά για ψυχές που πετούν ζευγαρωμένες. Πρόκειται για μοίρα, επιλογή ή μια βαθύτερη ανθρώπινη ανάγκη για συνύπαρξη;
Δεν είναι από την μοίρα η την επιλογή η ακόμα την ανάγκη για συνύπαρξη που οι ψυχές πετουν ζευγαρωμένες. Είναι ο συμπαντικος νόμος για την συνεύρεση-συνένωση'-διαιώνιση των "αντιθέτων" με σκοπό την συνέχιση της ύπαρξης ,ένας νόμος που οι άνθρωποι τον αποκαλούν ερωτα, η επιστήμη εντροπία.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου