ΕΧΑΣΑ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΟΥ- ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ

 



Ενσωματωμένη εικόνα





Ο γνωστός καλλιτέχνης Νίκος Καραγιάννης, εκτός το τραγούδι και την μουσική έχει και μια άλλη μεγάλη αγάπη και δεν το κρύβει!!!

Τον Ολυμπιακό !

ΕΧΑΣΑ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΟΥ ο τίτλος του Τραγουδιού, σε μουσική και στίχους του Νίκου, που θα το βρείτε τόσο στο κανάλι του Νίκου στο Youtube αλλά και σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες σε διανομή από την Spider Music.

ΕΧΑΣΑ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΟΥ - ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ




O ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ  δηλώνει ότι: “ Αφιερώνω αυτό το τραγούδι που έγραψα και τραγούδησα στον Ολυμπιακό μου και του εύχομαι να κατακτήσει κι άλλους Ευρωπαϊκούς τίτλους…
Επίσης το αφιερώνω σε όλους τους συνοπαδούς και φίλους του Ολυμπιακού!!!
Οι στίχοι στο ρεφρέν είναι από γνωστό σύνθημα των φίλων του Ολυμπιακού!!! “


ΑΠ’ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΗΝ ΟΠΑΠ ΑΡΙΝΑ
ΚΑΤΑΠΙΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗ ΦΙΟΡΕΝΤΙΝΑ
Ο ΘΡΥΛΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ
ΤΟΥ 
CONFERENCE ΕΙΝΑΙ Ο ΝΙΚΗΤΗΣ
i
Ο ΜΕΝΤΙΛΙΜΠΑΡ ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ
ΚΑΙ Ο ΦΟΡΤΟΥΝΗΣ ΜΕΓΑΣ ΑΡΧΗΓΟΣ
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΕΡΑΙΑ ΣΤΙΣ 5 ΤΟ ΠΡΩΙ
ΟΛΟΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ
ΕΝΑ ΣΥΝΘΗΜΑ ΜΑΖΙ

ΕΧΑΣΑ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΟΥ
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΜΟΥ
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΟ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΠΑΠ ΑΡΙΝΑ
ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΟΡΕΝΤΙΝΑ
ΣΗΚΩΣΑΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ

ΜΕ ΤΗ ΜΑΚΑΜΠΙ ΑΝΑΤΡΟΠΑΡΑ
ΜΕ ΤΗ ΦΕΝΕΡ ΣΤΟΝ ΤΖΟΛΑΚΗ Η ΜΠΑΛΑ
ΚΑΙ Η ΑΣΤΟΝ ΒΙΛΑ ΤΟΥ ΕΜΕΡΙ
ΕΠΕΣΕ ΘΥΜΑ ΤΟΥ ΕΛ ΚΑΜΠΙ

Ο ΕΛ ΑΡΑΜΠΙ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ
ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΕΡΑΙΑ ΣΤΙΣ 5 ΤΟ ΠΡΩΙ
ΟΛΟΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ
ΕΝΑ ΣΥΝΘΗΜΑ ΜΑΖΙ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".