Είδαμε και προτείνουμε: Σαν τα Δελφίνια

 Παρακολουθήσαμε την παράσταση "Σαν τα Δελφίνια"σε ένα επίκαιρο κείμενο του Γιώργου Ηλιόπουλου και μας συγκλόνισε με τα γεγονότα των ημερών από την θεατρική ομάδα Αισα που για 50' το απογείωσε!

Εισχωρούμε στον κόσμο μιας γυναίκας που ζει εγκλωβισμένη σε έναν τοξικό γάμο. Παρά την ύπαρξη της βίας και των προβλημάτων, η πρωταγωνίστρια επιδιώκει να διατηρήσει αυτήν τη σχέση, θέτοντας ως προτεραιότητα την ευημερία της οικογένειάς της.
Η ερώτηση που τίθεται είναι εάν θα καταφέρει ποτέ να αποδράσει από αυτή την κατάσταση ή αν θα παραμείνει παγιδευμένη θυσιάζοντας την ευτυχία της για το καλό των αγαπημένων της;
Η παράσταση αναδεικνύει την ανθρώπινη υπομονή, την ανθρώπινη δύναμη και αντοχή σε αντίξοες συνθήκες απέναντι στις δυσκολίες της ζωής.

Η Κατερίνα Μπουλουμη γεμάτη συναίσθημα με ένταση και ενέργεια, ενσαρκώνει τον χαρακτήρα με πάθος και αυθεντικότητα,αντιμετωπίζει τον πόνο και τη βία με μια εσωτερική δύναμη που ανακαλύπτει μέσα της.
Η σύγκρουση μεταξύ της επιθυμίας για ελευθερία και της αγάπης για την οικογένεια της δημιουργεί ένα ενδιαφέρον εσωτερικό σύγκρουσης που κρατά το κοινό σε αγωνία.
Η ευρηματική σκηνοθεσία και το σκηνικό ενίσχυσαν το βαθύ μήνυμα του έργου, δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα που προκαλεί σκέψεις προβληματισμό και έντονα συναισθήματα.
Μέσα από ένα συναισθηματικό ταξίδι, μας υπενθυμίζει τη σπουδαιότητα της αυτοεξέλιξης και της αναζήτησης της ευτυχίας, ακόμα και όταν η πραγματικότητα φαίνεται ανυπέρβλητη!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".