Είδαμε και προτείνουμε: «Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου» του Ευγενίου Λαμπίς στο Θέατρο Αλκμήνη

 

Στο Θέατρο Αλκμήνη παρουσιάζεται το «Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου» του Ευγενίου Λαμπίς, μια κλασική φάρσα του 1859 που εξακολουθεί να στηρίζεται στον ρυθμό, στις παρεξηγήσεις και στις λεπτές μετατοπίσεις των ανθρώπινων σχέσεων. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία Άννας Σωτρίνη, προσεγγίζει το έργο με διάθεση παιχνιδιού και ελαφρότητας, χωρίς να επιδιώκει μεγάλες αναγνώσεις ή ανατροπές.

Η υπόθεση εκτυλίσσεται στην κουζίνα του οδοντιάτρου Αλζεαντόρ ντυ Λουαρέ, όπου η απουσία της συζύγου και η παρουσία της μαγείρισσας δημιουργούν ένα πεδίο υπαινιγμών και παρεξηγήσεων. Η κωμωδία βασίζεται περισσότερο στις καταστάσεις και στη ρυθμική αλληλουχία των σκηνών παρά σε βαθύτερη ψυχογράφηση, παραμένοντας πιστή στο ύφος της γαλλικής φάρσας.

Η σκηνοθεσία κινείται σε καθαρή, ευανάγνωστη γραμμή, δίνοντας έμφαση στον ρυθμό και στη σκηνική ενέργεια. Υπάρχουν στιγμές ζωντάνιας και ευχάριστου χιούμορ, ενώ η παράσταση διατηρεί μια σταθερή ελαφρότητα που την καθιστά προσιτή.

Ο Χάρης Φλέουρας στον ρόλο του Αλζεαντόρ αποδίδει με μέτρο την αμηχανία και την τρυφερότητα του ήρωα, χωρίς υπερβολές. Το υπόλοιπο σύνολο (Σαράντος Γεωγλερής, Βασούλα Σιάτρα, Γιάννης Παπαθύμνιος, Θεοχάρης Μαγκιρίδης και Γιώργος Φράγκος) υπηρετεί τον ρυθμό της φάρσας με συνέπεια, διατηρώντας την απαραίτητη σκηνική ενέργεια.

Συνολικά, πρόκειται για μια ευχάριστη, ελαφριά κωμωδία που δεν φιλοδοξεί να ανατρέψει το είδος, αλλά να το υπηρετήσει με καθαρότητα. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Μαργαρίτα Τριανταφυλλίδου: "Το μήνυμα που θέλω να περάσω , είναι ότι όλα θέλουν τον χρόνο τους, όλα κάνουν ένα κύκλο, έτσι και τα συναισθήματα, θέλουν χρόνο μέσα μας".

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".