Open Mind

    Η πρεμιέρα της παράστασης «Φύγε αν μπορείς» στο θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ  Σκηνοθεσία Δημήτρη Μάριζα Μετάφραση Μάριου Πλωρίτη Σκηνικά – κοστούμια Δέσποινα Βολίδη Σχεδιασμός Φωτισμών Κατερίνα Μαραγκουδάκη  Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου στο θέατρο «Αλκμήνη» η πρεμιέρα  του δεύτερου κύκλου της αισθηματικής κομεντί των Ρενέ Τέιλορ και Τζόζεφ Μπολόνια , «Φύγε… Αν Μπορείς», με πρωταγωνιστές την Νατάσσα Χαϊδά και τον Δημήτρη Μάριζα.

  The Great Gig – A Tribute Concert to Pink Floyd Σάββατο 21 Μαρτίου 2026 FLOYD Live Music Venue, Αθήνα

  ΖΩΗ ΤΗΓΑΝΟΥΡΙΑ «ΜΙΑ ΒΕΝΤΑΛΙΑ ΑΠΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ» Διοργάνωση: ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ  – ΒΑΦΟΠΟΥΛΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΥ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΦΙΛΩΝ ΒΑΦΟΠΟΥΛΕΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ   Η μουσικοσυνθέτις Ζωή Τηγανούρια, σε συνεργασία με τη χορωδία του  Βαφοπούλειο Πνευματικού Κέντρου και τη σοπράνο Άλκηστις Τόγια, καθώς και    τη Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Θεσσαλονίκης υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Εμμανουήλ Λορέντζου θα παρουσιάσουν μία συναυλία αφιερωμένη στιχουργικά και μουσικά στη γυναίκα.  

  «Μικροί Φαρισαίοι» του Δημήτρη Ψαθά Οι «Μικροί Φαρισαίοι» του Δημήτρη Ψαθά ζωντανεύουν στη σκηνή! Ένα έργο καυστικής σάτιρας και διαχρονικής κοινωνικής παρατήρησης, επίκαιρο όσο ποτέ.

  Στο Θέατρο Αλκμήνη παρουσιάζεται το « Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου » του Ευγενίου Λαμπίς, μια κλασική φάρσα του 1859 που εξακολουθεί να στηρίζεται στον ρυθμό, στις παρεξηγήσεις και στις λεπτές μετατοπίσεις των ανθρώπινων σχέσεων. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία Άννας Σωτρίνη, προσεγγίζει το έργο με διάθεση παιχνιδιού και ελαφρότητας, χωρίς να επιδιώκει μεγάλες αναγνώσεις ή ανατροπές.

  H  Βαμβακού ντύνεται αποκριάτικα και σε περιμένει

Στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, η Μαργαρίτα Παπαγιάννη υπογράφει και ερμηνεύει έναν προσωπικό μονόλογο γύρω από την εμπειρία της αιφνίδιας εγκατάλειψης. Το « Πόσα τσιγάρα έχω καπνίσει από τότε που έφυγες » παρακολουθεί μια γυναίκα που προσπαθεί να διαχειριστεί το κενό που αφήνει πίσω του ένας άνθρωπος ο οποίος εξαφανίζεται χωρίς εξηγήσεις. Το σώμα, η μνήμη και η καθημερινή επανάληψη –μετρώντας τσιγάρα αντί για λέξεις που δεν ειπώθηκαν– γίνονται τα βασικά εργαλεία αφήγησης.