Είδαμε και προτείνουμε: Γιουκάλι στο μικρό Κεραμεικό

 

Στο μεταίχμιο ονείρου και πραγματικότητας, εκεί που οι επιθυμίες γίνονται επικίνδυνα αληθινές, κινείται η θεατρική παράσταση «Γιουκάλι». Πρόκειται για ένα έργο βαθιά ποιητικό και υπαρξιακό, που καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα στη σκληρή ρεαλιστική καθημερινότητα του πρωταγωνιστή Αλέξη, ενός επιτυχημένου αλλά συναισθηματικά «βαριού» πανεπιστημιακού και στον άυλο, άχρονο τόπο του Γιουκάλι. Η σκηνοθεσία χτίζει αριστοτεχνικά μια ατμόσφαιρα όπου το ασπρόμαυρο της ζωής δίνει τη θέση του στα χρώματα του υποσυνείδητου, υπενθυμίζοντας στον θεατή πως «για να δημιουργήσεις, πρέπει πρώτα να το ζήσεις».

Ο πυρήνας του έργου είναι βαθιά συγκινητικός, καθώς ξεδιπλώνει το τραύμα της απώλειας που κρύβεται πίσω από την ανάγκη του ήρωα να δραπετεύσει. Η αναζήτηση της «Ευχαρίστησης» στο Γιουκάλι δεν είναι μια επιπόλαια φυγή, αλλά μια σπαρακτική απόπειρα του Αλέξη να συναντήσει ξανά τη νεκρή σύντροφό του, την κοπέλα που χάθηκε άδικα πνιγμένη σε ένα μοναχικό ταξίδι στην Ιαπωνία. Το έργο χειρίζεται αυτό το δραματικό στοιχείο με ευαισθησία, μετατρέποντας τις τρεις επιτρεπόμενες επισκέψεις στον μαγικό αυτό τόπο σε μια διαδικασία πένθους και αυτογνωσίας.

Οι ερμηνείες αποτελούν τον μεγάλο θρίαμβο της παράστασης. Ο ηθοποιός που ενσαρκώνει τον Αλέξη αποδίδει με εσωτερικότητα τη μετάβαση από την αποξένωση στην επώδυνη λύτρωση, πείθοντας το κοινό πως στο Γιουκάλι ο άνθρωπος έρχεται τελικά αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό, γυμνό από τις κοινωνικές συμβάσεις. Η χημεία επί σκηνής και η συναισθηματική φόρτιση των στιγμών που το όνειρο αγγίζει τον εφιάλτη της μνήμης, καθηλώνουν.

Ωστόσο, η παράσταση δεν βυθίζεται στο σκοτάδι, χάρη στην καταλυτική παρουσία του Καθοδηγητή. Ο χαρακτήρας με τα γυαλιά, που βοηθά τον ήρωα να βιώσει το όνειρό του, λειτουργεί ως η απαραίτητη κωμική εκτόνωση μέσα στο δράμα. Η ερμηνεία του είναι απολαυστική και πολύ αστεία, προσφέροντας τις αναγκαίες ανάσες γέλιου και αποδεικνύοντας πως το χιούμορ μπορεί να συνυπάρξει αρμονικά ακόμα και με τις πιο βαριές υπαρξιακές αναζητήσεις, λειτουργώντας ως φάρμακο.

Εν κατακλείδι, το «Γιουκάλι» είναι μια παράσταση που σε προκαλεί να αναρωτηθείς τι θα ευχόσουν αν είχες κι εσύ αυτό το μαγικό εισιτήριο. Είναι ένα ταξίδι λυτρωτικό, γεμάτο όμορφες ερμηνείες και έντονο συναίσθημα, που φεύγοντας από το θέατρο σε αφήνει με τη γλυκόπικρη αίσθηση πως, τελικά, η μεγαλύτερη περιπέτεια δεν είναι να δραπετεύσεις στα όνειρα, αλλά να βρεις το νόημα για να αντέξεις την πραγματικότητα.