Είδαμε και προτείνουμε: «Η Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα!»: Μια ιλαροτραγωδία της ματαιοδοξίας και της αληθινής αγάπη στο θέατρο Coronet

 

Η επιστροφή του Χάρη Ρώμα στη θεατρική σκηνή με το νέο του έργο «Η Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα!» στο θέατρο Coronet, αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως ο δημοφιλής δημιουργός κατέχει όσο λίγοι τη μυστική συνταγή της λαϊκής κωμωδίας: ξέρει πώς να παίρνει τα υλικά της καθημερινότητας, τα μικροαστικά μας συμπλέγματα, την ανάγκη για κοινωνική αναρρίχηση και τα ερωτικά μπερδέματα και να τα μετουσιώνει σε έναν καθρέφτη που, ενώ παραμορφώνει αστεία τα είδωλά μας, τελικά λέει την αλήθεια.

Η υπόθεση του έργου, φαινομενικά μια κλασική φάρσα παρεξηγήσεων, λειτουργεί ως οχήματα για κάτι βαθύτερο. Ο κεντρικός ήρωας, ο Παμείνος, ένας εκδότης με διογκωμένο «εγώ» και χαλαρές ηθικές αναστολές, στήνει μια εξωφρενική πλεκτάνη βαφτίζοντας τη σύζυγό του «Πριγκίπισσα» για να γοητεύσει έναν Άγγλο επενδυτή. Εδώ ο Ρώμας σαρκάζει ευφυώς την ξενομανία και την επιφανειακή λάμψη που συχνά κυνηγά η νεοελληνική κοινωνία, στήνοντας ένα γαϊτανάκι από ψέματα που όσο γιγαντώνεται, τόσο πιο ξεκαρδιστικό γίνεται.

Ωστόσο, η παράσταση δεν εξαντλείται στον φρενήρη ρυθμό και τις ατάκες. Κάτω από το κέλυφος της υπερβολής και των καρικατούρων, του άπιστου συζύγου, της άτακτης γραμματέως, του αφελούς επενδυτή, κρύβεται μια τρυφερή ματιά στην ανθρώπινη μοναξιά και την υποτίμηση. Η «Πριγκίπισσα» του τίτλου δεν είναι τελικά το προϊόν του ψέματος, αλλά η ίδια η γυναίκα που, βγαίνοντας από τη σκιά της «γκρίζας κυρίας», διεκδικεί το φως και την αυτοεκτίμησή της.

Η σκηνοθετική γραμμή υπηρετεί πιστά το κείμενο, διατηρώντας τις εντάσεις στα κόκκινα, ενώ η μουσική επένδυση με το τραγούδι «Ανυπότακτη» που ερμηνεύει η Ιουλία Καραπατάκη, προσθέτει μια γήινη, λαϊκή ποιότητα που γειώνει το συναίσθημα. Το φινάλε έρχεται να επιβεβαιώσει πως η κωμωδία, όταν είναι καλοδουλεμένη, είναι το πιο σύντομο μονοπάτι για τη συγκίνηση. «Η Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα!» είναι μια παράσταση που ξεκινάει για να σε κάνει να ξεκαρδιστείς με τα χάλια των ηρώων της, αλλά καταλήγει να σε κάνει να τους αγαπήσεις για την ατελή, βαθιά ανθρώπινη φύση τους, προσφέροντας μια λυτρωτική έξοδο στο κοινό.