Εκδόσεις Παπαζήση | ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ | ΝΑΝΤΙΑ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ |



Οι Εκδόσεις Παπαζήση
έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν
στην παρουσίαση του βιβλίου της Κωνσταντίνας Καρακώστα

Από τη Μοσχόπολη στο Μίσκολτς της Ουγγαρίας

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί
την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2024 και ώρα 18:00
στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Θεοχαράκη
( Βασ. Σοφίας 9, Αθήνα )

Θα απευθύνουν χαιρετισμό οι:

Αθανάσιος Μπαλέρμπας
Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών 

Μιχάλης Μαγειρίας
Πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων και Πρόεδρος Παγκόσμιας Βλάχικης Αμφικτιονίας

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Τάσος Χατζηβασιλείου
Βουλευτής Σερρών ΝΔ, Διεθνολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκής Ένωσης, Hellenic American University 

Νίκος Παπαϊωάννου
Γενικός Γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης, Υπουργείο Παιδείας,
Καθηγητής, π. Πρύτανης ΑΠΘ 

Κώστας Κωστής
Ομότιμος Kαθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών,
Διευθυντής του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας

Την εκδήλωση θα συντονίσει η Σοφία Παπαϊωάννου,
Δημοσιογράφος

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χαριτίνη Ξύδη: "Ο χρόνος είναι η αιώνια πάλη των αντιθέτων και ταυτοχρόνως η ισορροπία τους".

Εικόνα
Η Χαριτίνη Ξύδη , με την ποιητική της συλλογή Κουταλάκια , καταθέτει μια γραφή άμεση, αστική και βαθιά βιωματική, όπου οι μικρές καθημερινές στιγμές μεταμορφώνονται σε πυκνά αποτυπώματα μνήμης, έρωτα και εσωτερικής παρατήρησης. Με λόγο καθαρό και διεισδυτικό, που συνομιλεί με τη λαϊκή κουλτούρα και τη σύγχρονη εμπειρία της πόλης, η ίδια χαρτογραφεί έναν κόσμο αντιθέσεων και έντονων συναισθημάτων. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά για τον χρόνο, τη μνήμη, τον έρωτα και τη γραφή ως πράξη ελευθερίας. Χαριτίνη Ξύδη Στην ποιητική σας συλλογή οι μικρές καθημερινές σκηνές μετατρέπονται σε πυκνά στιγμιότυπα ζωής. Πώς γεννήθηκε η ανάγκη να καταγράψετε αυτή την καθημερινότητα με τόσο άμεσο και σχεδόν αστικό τρόπο; Κλέβω κουταλάκια από παιδί, όπως ανέφερα και στο σημείωμά μου, στο τέλος του βιβλίου μου «Κουταλάκια». Δεν μπορώ να πω, εάν πράγματι, αποτέλεσε μια ανάγκη που έπρεπε πάση θυσία να καταγραφεί.  Μάλλον όχι. Επιπροσθέτως, ορισμένα «μυστήρια», οφείλουν να παραμένουν άλυτα και ανερ...
Read more »

Βασιλική Χρυσοστομίδου: "Η αυξανόμενη φτωχοποίηση των ανθρώπων σε συνδυασμό με την έκπτωση αρχών και αξιών, τους εξοικειώνει με τη φρίκη και τον θάνατο".

Εικόνα
Σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία υπόσχεται πρόοδο αλλά συχνά γεννά αποκλεισμούς, η Βασιλική Χρυσοστομίδου , μέσα από το βιβλίο Σκυλόμορφος , στήνει μια σκοτεινή αλλά ανατριχιαστικά οικεία δυστοπία. Με αιχμηρό λόγο και έντονη κοινωνική ευαισθησία, φωτίζει τις ρωγμές του σύγχρονου ανθρώπου: την αποξένωση, την αποθέωση του ατομικισμού και τη σταδιακή απώλεια της συλλογικότητας. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά για τα όρια ανάμεσα στην εξέλιξη και την αλλοτρίωση, για τον φόβο που γεννά ο ίδιος ο άνθρωπος, αλλά και για τη δυνατότητα της ελπίδας μέσα σε έναν κόσμο που μοιάζει να τη χάνει. Βασιλική Χρυσοστομίδου ·          Στο βιβλίο σας συγκροτείται ένα μέλλον όπου η τεχνολογία οδηγεί σε κοινωνικόαποκλεισμό. Πιστεύετε ότι αυτή η δυστοπία είναι μια προβολή του μέλλοντος ή μια υπερβολική προέκταση του παρόντος; Η δυστοπία του  Σκυλόμορφουδεν είναι απλά η προβολή του μέλλοντος ή η υπερβολική προέκταση του παρόντος, αλλά συμπαγές στοιχείο της πραγ...
Read more »

Νίκος Παπαδόπουλος: "Στις συνθέσεις μου αξιοποιώ τους λαϊκούς δρόμους και τους παραδοσιακούς ρυθμούς, εντάσσοντάς τους ενίοτε σε μια σύγχρονη παρουσίαση".

Εικόνα
Ο Νίκος Παπαδόπουλος κινείται με συνέπεια ανάμεσα στη βυζαντινή παράδοση, το λαϊκό ιδίωμα και τη σύγχρονη μουσική δημιουργία, διαμορφώνοντας μια ταυτότητα όπου το πνευματικό βάθος συναντά τη βιωματική έκφραση. Με αφετηρία την κλασική κιθάρα και ισχυρές επιρροές από την πολίτικη ψαλτική παράδοση, η πορεία του συνθέτει γέφυρες ανάμεσα στους εκκλησιαστικούς ήχους και τους λαϊκούς δρόμους. Στην παράσταση Ο Σταθμός , για την οποία υπογράφει μουσική και ποίηση, προσεγγίζει τη θεματική της ξενιτιάς ως ένα βαθιά συμβολικό και υπαρξιακό ταξίδι, αναδεικνύοντας τη μουσική ως φορέα εσωτερικής αναζήτησης και πνευματικής αφύπνισης. Ποια ήταν η πρώτη σας επαφή με τη μουσική και πώς αποφασίσατε να ακολουθήσετε αυτήν την πορεία; Η πρώτη επαφή μου με τη μουσική ήταν ή εκμάθηση κλασσικής κιθάρας στο Εθνικό Ωδείο. Η απόφαση να ακολουθήσω αυτή την πορεία ήρθε από μία εσωτερική κλήση να ασχοληθώ με αυτό που με εκφραζει: τη μουσική.
Read more »

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ || Ο Στέφανος Κυριακίδης επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια

Εικόνα
  Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρουσιάζει την κορυφαία μαύρη κωμωδία του Γιώργου Ηλιόπουλου «Το μαύρο κουτί» σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν, με ένα εξαιρετικό καστ πρωταγωνιστών. Στον κεντρικό ρόλο ο σπουδαίος Έλληνας ηθοποιός Στέφανος Κυριακίδης, ο οποίος επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια, μετά την “Καμίνο Ρεάλ” του Τεννεσσή Γουίλλιαμς σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού από το Εθνικό Θέατρο το 1974. Η προπώληση άνοιξε.  
Read more »

Μαίρη Κλαμπούρα: "Πάντα είχα μια έντονη ροπή προς το σκοτάδι, όχι σαν άνθρωπος αλλά σαν καλλιτέχνης".

Εικόνα
Η πρώτη ποιητική συλλογή της Μαίρης Κλαμπούρα , « Δαφοινόν δέρμα » , συγκροτεί έναν έντονα φορτισμένο κόσμο όπου η ζωή και ο θάνατος, η τρυφερότητα και η βία, το φως και το σκοτάδι συνυπάρχουν χωρίς ξεκάθαρα όρια. Μέσα από μια γραφή σωματική και βαθιά εσωτερική, η ποιήτρια επιστρέφει σε εμπειρίες, τραύματα και συναισθηματικές εντάσεις που έχουν διαμορφώσει τον προσωπικό της ποιητικό πυρήνα. Η γραφή της κινείται ενστικτωδώς, με έμφαση στη γλώσσα, τον ρυθμό και την εσωτερική ανάγκη έκφρασης, αφήνοντας τον αναγνώστη μέσα σε ένα ποιητικό πεδίο έντασης αλλά και οικειότητας, όπου το ζητούμενο δεν είναι η απάντηση αλλά η εμπειρία της αίσθησης. Μαίρη Κλαμπούρα Η πρώτη σας ποιητική συλλογή εισάγει έναν κόσμο έντονων αντιθέσεων όπου συνυπάρχουν η βία και η τρυφερότητα. Πώς διαμορφώθηκε αυτό το ποιητικό σύμπαν;
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: «Το μαύρο κουτί» του Γιώργου Ηλιόπουλου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Εικόνα
Η παράσταση « Το μαύρο κουτί » του Γιώργου Ηλιόπουλου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά συνθέτει μια μαύρη κωμωδία που δεν επαναπαύεται στο εύκολο γέλιο, αλλά το χρησιμοποιεί ως εργαλείο για να προσεγγίσει τις πιο σκοτεινές και εύθραυστες πλευρές των ανθρώπινων σχέσεων. Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται η σχέση πατέρα και γιου, μια σχέση φορτισμένη με σιωπές, απωθημένα και ανείπωτες αλήθειες. Το κείμενο αναδεικνύει τη δυσκολία της συναισθηματικής έκθεσης και το κόστος της αποφυγής. Το «μαύρο κουτί» λειτουργεί συμβολικά ως χώρος μνήμης και καταγραφής: όλα όσα δεν ειπώθηκαν, όλα όσα καταπιέστηκαν, επιστρέφουν με τρόπο αναπόφευκτο. Η σκηνοθεσία διατηρεί μια ισορροπία ανάμεσα στην ένταση και την αποφόρτιση, με ρυθμό που επιτρέπει στις παύσεις να λειτουργήσουν εξίσου δυναμικά με τους διαλόγους. Το χιούμορ, συχνά αιχμηρό και πικρό, δεν αποδυναμώνει το δράμα, αλλά το φωτίζει από μια διαφορετική γωνία, καθιστώντας το πιο προσιτό χωρίς να το απλοποιεί. Ερμηνευτικά, η παράσταση στηρίζεται σε ένα δεμένο ...
Read more »