ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ από αρχές Νοέμβρη, Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο ΖΙΝΑ


ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ
ΤΡΙΤΗ ΧΡΟΝΙΑ
Για τον  συγκλονιστικό  μονόλογο του Ρομπέρτο Ατάιντε
σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια
με την Εφη Μουρίκη

Από αρχές Νοέμβρη, Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο ΖΙΝΑ
Για ΤΡΙΤΗ ΧΡΟΝΙΑ συνεχίζεται ο συγκλονιστικός δραματικός μονόλογος ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, με την εξαιρετική Έφη Μουρίκη στον ομώνυμο ρόλο.

Η «Δεσποινίς Μαργαρίτα» είναι μία δασκάλα του Δημοτικού που στην αίθουσα διδασκαλίας ξετυλίγει τη διττή της ταυτότητα. Της δασκάλας, μα και της γυναίκας που εξουσιάζει. Πρόκειται για μία αλληγορία πάνω στη δύναμη της εξουσίας, όπως τη συναντάμε στην κοινωνία, στην οικογένεια, στο σχολειό, στην εκκλησία, στο κράτος… Η Δεσποινίς Μαργαρίτα, ακροβατεί ανάμεσα στο λογικό και στο παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης.

Μάθημα ζωής με σύνθετα αλλά και πολλά απλά νοήματα-μηνύματα, ο μονόλογος του Ατάιντε συγκλονίζει ακόμα και αποδεικνύεται και πάλι προφητικός και επίκαιρος. Η κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος με ό,τι ηθικό και πνευματικό  συμπαρέσυρε βρίσκεται εδώ, σ ΄αυτόν τον μονόλογο.

Σκηνικό-Κοστούμια: Αναστασία Αρσένη
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Μουσική: Παναγιώτης Τσεβάς

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Άγγελος Λαμέρας: "Στην εποχή μας, αυτός που νιώθει τον ρομαντισμό -είτε στον έρωτα είτε στους κοινωνικούς αγώνες- νιώθει εσωτερική εξορία".

Εικόνα
Με αφορμή την ποιητική συλλογή « Γράμμα του πελάγους », συνομιλούμε με τον ποιητή Άγγελο Λάμπερα για τη θάλασσα, το φως, την πνευματική αναζήτηση και τη δύναμη της ποίησης. Μέσα από εικόνες εμπνευσμένες από το ελληνικό τοπίο, τους μύθους και τα βαθύτερα ανθρώπινα συναισθήματα, ο δημιουργός μάς προσκαλεί σε ένα ταξίδι όπου ο έρωτας, η απώλεια, η ελπίδα και η λύτρωση συναντώνται. Στο «Γράμμα του πελάγους» η θάλασσα λειτουργεί σχεδόν σαν ζωντανή οντότητα. Τι συμβολίζει για εσάς; Γεννηθήκαμε μέσα στο νερό, είμαστε νερό και η ζωή μας κυλάει σαν το νερό, άρα η θάλασσα είναι λύτρωση, η απεραντοσύνη των ονείρων, το φάρμακο που επουλώνει τις πληγές του σώματος και της ψυχής.
Read more »

Βασίλειος Α. Κυβέλλος: : "Το όνειρο είναι το διαβατήριο για το πέρασμα του πρωταγωνιστή στο παράλληλο σύμπαν του παρελθόντος του".

Εικόνα
Με αφορμή το μυθιστόρημά του « Ο παράδεισος δεν έχει αγνοούμενους », ο Βασίλειος Α. Κυβέλλος μιλά για τη μνήμη, την απώλεια και τα τραύματα που άφησε ο Εμφύλιος στις ζωές των ανθρώπων. Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, το βιβλίο φωτίζει τη δύναμη της ανθρώπινης αντοχής, την αναζήτηση της αλήθειας και τη δύσκολη πορεία προς τη συμφιλίωση με το παρελθόν.   Βασίλειος Α. Κυβέλλος Το βιβλίο σας βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Πώς ήρθατε σε επαφή με αυτή την ιστορία και τι ήταν αυτό που σας ώθησε να τη μεταφέρετε στη λογοτεχνία;
Read more »

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Ζητείται Φωνή» της Άννας Σιμιτσοπούλου

Εικόνα
    Τη Δευτέρα 22 Ιουνίου, στις 19:00, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Public Συντάγματος, έλαβε χώρα η παρουσίαση της πρώτης ποιητικής συλλογής της Άννας Σιμιτσοπούλου, με τίτλο «Ζητείται Φωνή» , που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Βακχικόν και έχει τιμηθεί με βραβείο στον 9ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό Καβάφη.
Read more »

«Το φτερωτό άλογο» του Ν. Καζαντζάκη στην παιδική σκηνή του θεάτρου Βεάκη | Θεατρ. Απόδοση: Άνδρη Θεοδότου - Σκηνοθεσία: Δημήτρης Δεγαΐτης

Εικόνα
  Το Φτερωτό Άλογο Πρωτότυπη Διασκευή: Νίκος Καζαντζάκης Θεατρική απόδοση: Άνδρη Θεοδότου – Σκηνοθεσία: Δημήτρης Δεγαΐτης από τον Οκτώβριο στην παιδική σκηνή του Θεάτρου Βεάκη Η προπώληση ξεκίνησε! Early Bird: 9 ευρώ  https://www.more.com/gr-el/ tickets/theater/children/to- fteroto-alogo/
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: «Δύο Σιωπές» της θεατρικής ομάδας Mirror στο θέατρο Brecht 2510

Εικόνα
Οι « Δύο Σιωπές » της θεατρικής ομάδας Mirror αποτελούν μια σκοτεινή ανατομία της ανθρώπινης βίας που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα.Ο Γιώργος Βογιατζάκης υπογράφει κείμενο και σκηνοθεσία με απόλυτη καθαρότητα και ακρίβεια. Η παράσταση απογυμνώνει τη βία από κάθε περιτύλιγμα και την τοποθετεί στο κέντρο της σκηνής ως μηχανισμό εξουσίας και καθημερινής συνύπαρξης. Οι σιωπές λειτουργούν ως φορείς νοήματος και ως χώροι όπου η ευθύνη, ο φόβος και η συνενοχή αποκτούν υλική μορφή. Η σκηνική γλώσσα υπηρετεί μια συνεχή ένταση που δεν χαλαρώνει και δεν επιτρέπει απόσταση από τα τεκταινόμενα. Η πραγματικότητα των γεγονότων μεταφέρεται στη σκηνή χωρίς εξωραϊσμό και χωρίς αποφόρτιση. Η εμπειρία της παράστασης μένει έντονη και δυνατή. Η παράσταση διεκδικεί τη θέση της ως αναγκαία καλλιτεχνική κατάθεση που αξίζει να παρουσιάζεται διαρκώς, γιατί αγγίζει τον πυρήνα της κοινωνικής ευθύνης και της ανθρώπινης συνείδησης. Αυτή η μικρή αλλά μεγάλη και δυνατή παράσταση πρέπει να παίζει 365 μέρες μπας και σωθ...
Read more »