Είδαμε και προτείνουμε: Η «Φαλακρή τραγουδίστρια» του Ευγένιου Ιονέσκο από την θεατρική ομάδα yin στο θέατρο Φούρνος

Η «Φαλακρή τραγουδίστρια» του Ευγένιους Ιονέσκο επιστρέφει στη σκηνή με μια παράσταση που δεν προσπαθεί να εξηγήσει το παράλογο, το αφήνει να μας μαγέψει και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο της πλεονέκτημα.

Από τα πρώτα λεπτά γίνεται σαφές πως δεν πρόκειται για μια «ιστορία» με την παραδοσιακή έννοια. Οι διάλογοι μοιάζουν να κινούνται κυκλικά, οι λέξεις χάνουν σταδιακά το βάρος τους, και οι ήρωες παγιδεύονται μέσα σε μια καθημερινότητα που αποδομείται μπροστά στα μάτια μας. Η σκηνοθεσία της Δέσποινας Ρεμεδιάκη κρατά σταθερά αυτή την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και την υπαρξιακή αμηχανία, χωρίς να γλιστρά ούτε στην υπερβολή ούτε στην επιτήδευση.

Οι ερμηνείες λειτουργούν ως κινητήριος δύναμη της παράστασης. Υπάρχει ρυθμός, ακρίβεια και μια διαρκής εγρήγορση που κρατά το κοινό μέσα στη σκηνική συνθήκη. Το κωμικό στοιχείο αναδύεται φυσικά, σχεδόν αθώα, και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται πιο αιχμηρό. Το γέλιο έρχεται, αλλά αφήνει πίσω του μια ελαφριά αμηχανία, σαν να σε αφορά περισσότερο απ’ όσο θα ήθελες.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η διαχείριση των ρόλων και των ταυτοτήτων. Οι χαρακτήρες μετακινούνται συνεχώς ανάμεσα σε αυτό που δείχνουν και σε αυτό που ίσως είναι, χωρίς ποτέ να καταλήγουν κάπου σταθερά. Αυτή η ρευστότητα δεν κουράζει αλλά αντίθετα, δημιουργεί μια παράξενη εγρήγορση, σαν να παρακολουθείς κάτι που διαρκώς σου ξεφεύγει, αλλά δεν θέλεις να χάσεις.

Η παράσταση δεν επιδιώκει να δώσει απαντήσεις. Θέτει ερωτήματα με τρόπο άμεσο, σχεδόν παιχνιδιάρικο, και αφήνει τον θεατή να κινηθεί μέσα σε αυτά. Υπάρχει μια καθαρότητα στην πρόθεσή της: δεν «φορτώνει» το έργο με περιττά νοήματα, αλλά εμπιστεύεται τη δύναμη του ίδιου του κειμένου και της σκηνικής πράξης.

Φεύγεις με την αίσθηση ότι έχεις παρακολουθήσει κάτι ζωντανό, φρέσκο, που δεν εξαντλείται σε μία θέαση. Κάθε στιγμή μοιάζει να κρύβει κάτι ακόμη, μια λεπτομέρεια που δεν πρόλαβες, μια σκέψη που θα επιστρέψει αργότερα. Και αυτό είναι ίσως το πιο ουσιαστικό, σε καλεί να την ξανασκεφτείς.