Είδαμε και προτείνουμε: «Ο σκύλος που έκλαιγε βουβά τις νύχτες» σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη

Η παράσταση «Ο σκύλος που έκλαιγε βουβά τις νύχτες» σε σκηνοθεσία του Θέμη Μουμουλίδη αποτελεί ένα συγκινητικό και ουσιαστικό έργο που φωτίζει με ευαισθησία το ζήτημα της ενδοοικογενειακής βίας. Μέσα από μια ανθρώπινη και ρεαλιστική προσέγγιση, αναδεικνύεται η σιωπή, ο φόβος αλλά και η δύναμη που μπορεί να γεννηθεί μέσα από το τραύμα.

Στο επίκεντρο βρίσκονται τρεις γυναικείες παρουσίες, με τη σχέση γιαγιάς και εγγονής να ξεχωρίζει και να δίνει τον συναισθηματικό παλμό της παράστασης πάνω στη σκηνή ενώ η μητέρα είναι αθέατη δεν εμφανίζεται στην παράσταση σαν παρουσία αλλά συζητείται. Η αφήγηση εξελίσσεται με ρυθμό και διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον, ενώ οι αποκαλύψεις έρχονται σταδιακά, ενισχύοντας τη δραματουργική ένταση.

Η ερμηνεία της Μαρίας Κατσανδρή ως γιαγιά αποδίδει με ευαισθησία τις εσωτερικές διακυμάνσεις της ηρωίδας, ενώ η εγγονή Ιφιγένεια Καραμήτρου φέρνει στη σκηνή μια αυθεντική φρεσκάδα και μια ειλικρινή συναισθηματική παρουσία. Μαζί δημιουργούν μια σχέση που εξελίσσεται φυσικά και κρατά το ενδιαφέρον του θεατή.

Η σκηνοθεσία υπηρετεί το κείμενο με καθαρότητα και συνοχή, δίνοντας χώρο στους χαρακτήρες να αναπτυχθούν. Τα σκηνικά και τα κοστούμια λειτουργούν υποστηρικτικά, ενώ οι φωτισμοί δημιουργούν μια διακριτική, ατμοσφαιρική ένταση που συνοδεύει τη δράση.

Πρόκειται για μια παράσταση με ροή, συναίσθημα και ουσία. Αγγίζει ένα δύσκολο θέμα με σεβασμό και αφήνει στον θεατή μια αίσθηση σκέψης και ενσυναίσθησης, χωρίς υπερβολές.