Διαβάσαμε και προτείνουμε: ΙNFINITY HUMAN – ΟΙ ΣΚΙΕΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ του Νικόλαου Τασιόπουλου, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κονιδάρη

 

Το Infinity Human: Οι σκιές της αιωνιότητας του Νικόλαου Τασιόπουλου είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα αλλά σου μένει. Πατάει πάνω σε μια φαινομενικά «τέλεια» ιδέα, έναν κόσμο χωρίς θάνατο όπου όλοι ζουν αιώνια, χωρίς πόνο, χωρίς χάος και πολύ γρήγορα αρχίζει να τη ραγίζει, αφήνοντας τον αναγνώστη να δει τι κρύβεται από κάτω.

Η ιστορία σε τραβάει χωρίς φωνές και εντυπωσιασμούς. Ο Αρίων και η Αριάδνη είναι άνθρωποι που αρχίζουν να αμφιβάλλουν, να νιώθουν, να ψάχνουν. Και αυτή η αναζήτηση είναι που δίνει ψυχή στο βιβλίο. Δεν πρόκειται απλώς για μια περιπέτεια σε έναν δυστοπικό κόσμο, αλλά για μια εσωτερική διαδρομή γύρω από τη μνήμη, την ταυτότητα και την ελευθερία.

Η γραφή είναι άμεση και ρέουσα. Δεν κουράζει με βαρύγδουπες έννοιες, αλλά περνάει βαθιές σκέψεις με τρόπο σχεδόν αθόρυβο. Σε κάνει να σταματάς για λίγο και να αναρωτιέσαι: αν μπορούσες να σβήσεις ό,τι σε πόνεσε, θα το έκανες; Και αν το έκανες, θα ήσουν ακόμα ο ίδιος άνθρωπος;

Η ιδέα της αιωνιότητας εδώ μοιάζει με δοκιμασία και εκφεύγει του δώρου. Όσο πιο «τέλειος» γίνεται ο κόσμος, τόσο πιο έντονα φαίνεται το κενό. Και αυτό το κενό είναι που βαραίνει την ιστορία και της δίνει βάθος. Αυτό το κενό είναι που τρομάζει γιατί είναι ήδη υπαρκτό και στον κόσμο μας.

Το βιβλίο επιλέγει να μην αφήσει ερωτήματα να αιωρούνται, και αυτό λειτουργεί υπέρ του. Σε κρατάει και μετά το τέλος, σαν μια σκέψη που δεν λέει να φύγει. Είναι μια όμορφη, στοχαστική εμπειρία που συνδυάζει επιστημονική φαντασία με κάτι πολύ ανθρώπινο. Δεν εντυπωσιάζει με φανφάρες· σε αγγίζει ουσιαστικά.