Πάνος Μυρμιγγίδης: "Η εποχή που διαδραματίζεται το βιβλίο είναι το τέλος, ίσως, της τελευταίας εποχής, πριν ξεσπάσει το τέρας του διαδικτύου, μιας εποχής όπου υπήρχε ακόμα ο ρομαντισμός."

Με αφορμή το βιβλίο Μπλε Σκούρο 05, συνομιλούμε με τον Πάνο Μυρμιγγίδη για μια ιστορία που κινείται ανάμεσα στη μνήμη, τη μουσική και τις διαδρομές μιας ολόκληρης εποχής. Μέσα από μια προσωπική αφήγηση που αγγίζει συλλογικές ευαισθησίες, ο συγγραφέας ανακαλεί εικόνες, ήχους και στιγμές από έναν κόσμο που μοιάζει να απομακρύνεται, φωτίζοντας ταυτόχρονα τη μετάβαση σε μια νέα, πιο απαιτητική πραγματικότητα. Η μουσική, οι τόποι και οι εμπειρίες γίνονται οι σταθμοί ενός ταξιδιού γεμάτου νοσταλγία, εσωτερική αναζήτηση και την ανάγκη να ζούμε ουσιαστικά το παρόν.

Στο βιβλίο σας η μουσική φαίνεται να λειτουργεί σαν ένας άξονας μνήμης και συναισθημάτων. Ποια είναι η σχέση σας με τη μουσική και πώς επηρέασε τη δημιουργία του βιβλίου;

Η μουσική για μένα είναι σαν κινητήρια δύναμη. Ακούω συνέχεια μουσική και, όταν δεν ακούω, σιγοψιθυρίζω κάποιον στίχο ή μια σκέτη μελωδία. Μου προσφέρει γαλήνη. Όσο για το βιβλίο, απλά το έντυσε με μελωδίες.

Στις σελίδες του συναντάμε καλλιτέχνες και συγκροτήματαόπως οι TheDoors, PinkFloyd, TheBeatles, TheCure, τα ΞύλιναΣπαθιά αλλά και τον Στέλιο Καζαντζίδη. Τι συμβολίζει αυτή ησυνύπαρξη τόσο διαφορετικών μουσικών κόσμων;

Δεν νομίζω ότι συμβολίζει κάτι. Απλά ο πρωταγωνιστής του βιβλίου έχει κάποιες μουσικές αγάπες. Τον Καζαντζίδη μπορεί βέβαια να μην τον ακούει στο σπίτι του, ας πούμε, αλλά τον ακούει με χαρά όταν βρίσκεται στο κατάλληλο περιβάλλον

Το βιβλίο φαίνεται να συνομιλεί έντονα με τη μνήμη μιαςολόκληρης γενιάς. Θεωρείτε ότι πρόκειται για μια προσωπικήαφήγηση ή για μια συλλογική εμπειρία;

Είναι ξεκάθαρα μια προσωπική αφήγηση, που ίσως τυχαίνει να έχει κάποια κοινά σημεία και με άλλο κόσμο της γενιάς μου.

Το EuroBasket 1987 αποτελεί ένα ιστορικό σημείο αναφοράς για πολλούς Έλληνες. Γιατί επιλέξατε να το εντάξετε στη ροή της αφήγησης και τι σημαίνει για εσάς;

Το Eurobasket του ’87 είναι το πρώτο μεγάλο αθλητικό γεγονός που βίωσα και έχει μείνει χαραγμένο στην καρδιά μου. Ήθελα πολύ να μπει στο βιβλίο, γιατί ήξερα πως θα του έδινε μια διαφορετική ατμόσφαιρα γεμάτη με νοσταλγία.

Ο χώρος παίζει σημαντικό ρόλο στο βιβλίο, από τη θέα ενός διαμερίσματος στον Λυκαβηττό μέχρι το ταξίδι από τον ΆγιοΚωνσταντίνο έως τον Έβρο. Πόσο σημαντική είναι για εσάς ηγεωγραφία της μνήμης μέσα στη λογοτεχνία;

Θεωρώ ότι είναι απλά στιγμές. Ή, για να το πω καλύτερα, γεωγραφικές στιγμές που φτιάχνουν μια ιστορία

Ο τίτλος Μπλε Σκούρο 05 έχει μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και έναν υπαινιγμό μελαγχολίας. Πώς γεννήθηκε αυτός ο τίτλος καιτι σηματοδοτεί για την ιστορία;

Δεν θα έλεγα ότι υπάρχει υπαινιγμός μελαγχολίας. Το Μπλε Σκούρο 05 είναι ουσιαστικά μια βαλίτσα που κάνει ταξίδια. Οπότε εμπεριέχει διαδρομές, συναντήσεις, δρόμους, μουσικές. Τον τίτλο τον σκέφτηκα όταν δούλευα στο αεροδρόμιο στις χαμένες αποσκευές.

Στο βιβλίο διαφαίνεται η αίσθηση ότι μια εποχή φτάνει στο τέλος της. Ποια εποχή θεωρείτε ότι κλείνει και ποια νέαπραγματικότητα ανοίγεται μπροστά μας;

Η εποχή που διαδραματίζεται το βιβλίο είναι το τέλος, ίσως, της τελευταίας εποχής, της αναλογικής, πριν ξεσπάσει το τέρας του διαδικτύου. Μιας εποχής όπου υπήρχε ακόμα ο ρομαντισμός. Η νέα πραγματικότητα που ανοίγεται μπροστά μας θα τα κατασπαράξει όλα. Δυστυχώς. Θα είναι ένας άσχημος τυφώνας.

Αν οι αναγνώστες κρατήσουν μία εικόνα ή ένα συναίσθημακλείνοντας το βιβλίο, ποιο θα θέλατε να είναι αυτό;

Να ζουν έντονα την κάθε στιγμή τους!

Βλάρα Αλεξία