Είναι ίσως πλεονασμός να χαρακτηρίσει κανείς τον Ευγένιο Τριβιζά ως έναν διεθνώς αναγνωρισμένο συγγραφέα. Τον γνωρίζουν και τον αγαπούν, πιστεύω, και τα παιδιά που δεν έχουν γεννηθεί ακόμα. Είναι τόσο αιχμηρός, που μπορεί να διαπεράσει επηρεάζοντας και το μη συμβαίνον. Πέρασα πολλά χρόνια, διαβάζοντάς τον στα εγγόνια μου, αλλά και σε κείνο το παιδί που διασώζεται μέσα μας. Ποιητικότατα επιθετικός στην καθιερωμένη μορφή του παραμυθιού, δεν το καταργεί, απλώς του αλλάζει της πλοκής τα μάγια, δίνει υπόσταση στο απίθανο, προτείνει νέα οπτική γωνία, μέσω της οποίας τα δεδομένα χάνουν την απολυτότητά τους, ανοίγοντας έτσι στη φαντασία νέους δρόμους για μια πιο φιλελεύθερη άσκησή της.
Κική Δημουλά
Ένας αληθινός μάγος. Όχι με καπέλα και λαγούς — αλλά με λέξεις και κόσμους που γεννιούνται και σου φέρνουν αυτομάτως ένα χαμόγελο και μια γλυκιά αγωνία για την εξέλιξη κάθε ιστορίας του. Διότι ο Τριβιζάς δε γράφει απλώς παραμύθια· χτίζει διαδρόμους μυστικούς ανάμεσα στην καρδιά και στη φαντασία. Κι αν κάτι πρέπει να πω στον ίδιο, είναι: «Ευγένιε, χάρη σε σένα, συνεχίζω να ονειρεύομαι δίπλα στα παιδιά μου, διαβάζοντάς τους τα βιβλία σου».
Σταύρος Ξαρχάκος
Προσωπικά, ανατρέχω στα έργα του Ευγένιου Τριβιζά, όταν θέλω να καθαρίσω τη σκέψη μου από την καθημερινότητα, να αναζητήσω την ευαισθησία των παιδικών μου χρόνων, να γελάσω από έκπληξη και χαρά για κάτι ιδιόρρυθμο που με οδηγεί στον ορθό λόγο. Ως Ελληνίδα, με οδηγεί στους κλασικούς προγόνους μας, τον Αίσωπο, τον Αριστοφάνη και τον Διογένη, για την αναζήτηση του νέου ανθρώπου.
Νίκη Γουλανδρή
Ο Ευγένιος Τριβιζάς απευθύνεται σε όλους τους μικρούς αλλά και σε εκείνους από τους μεγάλους που μπορούν να απελευθερώσουν τη φαντασία τους, να ταξιδέψουν με το όνειρο και μέσα από την «ονειροφαντασία» να δουν την ουσία της αντιποιητικής και παραποιημένης πραγματικότητας, αυτής που οι μεγάλοι έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε σαν πραγματικότητα. Το παραμύθι του Τριβιζά –αφηγηματικό ή δραματοποιημένο– έχει όλα τα στοιχεία που το κάνουν πραγματική ποίηση, δημιουργία και αναδημιουργία προσώπων, πραγμάτων και καταστάσεων, δημιουργία και αναδημιουργία της ζωής.
Γεώργιος Μπαμπινιώτης
Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι μια, δυστυχώς για την πραγματικότητα που ζούμε, ιδιοφυΐα και πιστεύω πως είναι σπάνιο φαινόμενο και στην ευρωπαϊκή, τουλάχιστον στην πνευματική, αλλά, κυρίως, στην κοινωνική ζωή. Ανήκει στο σπάνιο και, ως εκ τούτου, δυσεύρετο είδος των μυθολόγων – ένα είδος δημιουργών που τους γεννά η ιστορία για να ερμηνεύσουν με λόγο και φαντασία την ανθρώπινη συνθήκη. Από τον Όμηρο ως τις μέρες μας, λίγοι είχαν αυτή την αποστολή.
Κώστας Γεωργουσόπουλος
Μικρούς θαυµατοποιούς φτιάχνει τους αναγνώστες του ο Τριβιζάς. Σε µια εποχή που έχει πάψει να πιστεύει στα θαύµατα, και το µόνο που περιµένεις είναι το αύριο να είναι χειρότερο από το σήµερα, µια µεγάλη επανάσταση είναι ο Τριβιζάς. Μας θυµίζει, σε πείσµα των καιρών, ότι ο άνθρωπος είναι ένα προνοµιούχο πλάσµα, καθώς ο καθένας µας κρύβει κι ένα λογοκριµένο παιδί µέσα του. Μήπως ήλθε η στιγµή να το αφουγκραστούµε; Nα το εµπιστευτούµε λίγο παραπάνω; Μήπως ήλθε η στιγµή να βάλουµε εµείς, οι µεγάλοι, λίγο παραπάνω Τριβιζά στη ζωή µας και στον τρόπο που µεγαλώνουµε τα παιδιά µας; Tα παιδιά µας, το µέλλον του ενήλικα, τα παιδιά µας, το αντίδοτο στον θάνατο, τα παιδιά µας, το ανοιχτό µέλλον που ανήκει στην έκπληξη. Γι' αυτό για µια ακόµη φορά θα το επαναλάβω: «Aν δεν υπήρχε o Τριβιζάς, θα έπρεπε να τον είχαµε εφεύρει». Ειδικά σε αυτή την «υπερήλικη» και σκυθρωπή εποχή.
Φωτεινή Τσαλίκογλου
Ο Ευγένιος Τριβιζάς, γνήσιος ποιητής της αλληγορίας, έχει τον τρόπο να φυσά τη μουσική του αέρα, να αναδεικνύει την αλήθεια μιας ψεύτικης σύμβασης, να καταπραΰνει, να ενθαρρύνει, να τέρπει και, παραμυθολογώντας, να στοχάζεται, δείχνοντας μέσα από το φαινομενικά παράδοξο τον μυστικό ειρμό του πιο αφηρημένου όντος, του ανθρώπου. Συγκεκριμένος στην πράξη, μα προσηλωμένος στις άυλες μορφές των αισθημάτων, των χρωμάτων, των εννοιών και των ονείρων (…) Αυτό το διπλό παιχνίδι οικειοποιείται ο Τριβιζάς, προκειμένου να σχηματίσει, κάθε φορά, μια νέα παραβολή. Μια παραβολή που ξεφεύγει από τον πατροπαράδοτο διδακτικό της χαρακτήρα και παίρνει καθαρά τη σημασία που η ναυτική ορολογία της έδωσε: σύνολο χειρισμών προσπελάσεως του πλοίου, εδώ του παιδιού, ή της ζωής, κατά μήκος της προκυμαίας, εδώ του ονείρου ή απλά της άλλης εκδοχής του κόσμου.
Ιουλίτα Ηλιοπούλου
Το µεγάλο προσόν της γραφής του Τριβιζά δεν είναι µόνο η οργιαστική ευρηµατικότητα, το διαπεραστικό χιούµορ, η ευφυής ανάπτυξη του µύθου και η συνεχώς ανατρεπόµενη πλοκή, αλλά πρωτίστως η ρηξικέλευθη χρήση της γλώσσας. Θα τολµούσα να πω ότι τα έργα του, παρά την πληθώρα και την εναλλαγή προσώπων και ηρώων, έναν µόνιµο πρωταγωνιστή έχουν όλα: την ίδια τη γλώσσα. Ποιητική στη σύλληψη και στη χρήση της, ευφάνταστη, πλαστική και εύστροφη. Οι αναστροφές και οι αντιστροφές, οι παρηχήσεις, οι αναγραµµατισµοί, οι αµφισηµίες ή πολυσηµίες, οι σηµαίνουσες ονοµατοδοσίες, οι υπαινιγµοί, οι παρωδίες, οι ρητές ή σιωπηρές διακειµενικές παραποµπές, όλα αυτά είναι γνωρίσµατα που χαρακτηρίζουν όχι το παραµύθι στην κλασική του µορφή, ούτε την παιδική λογοτεχνία µε τη συµβατική της έννοια, αλλά την ποίηση αυτήν καθαυτήν. Γι' αυτό, και για χίλιους άλλους λόγους, πιστεύω ότι το πιο πετυχηµένο παραµύθι του Ευγένιου Τριβιζά είναι ο ισχυρισµός ότι τα κείµενά του είναι παραµύθια για παιδιά. Πρόκειται για τέχνη υψηλής αισθητικής, ποίηση και παραμυθία για όλους.
Αντώνης Φωστιέρης |
|
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου