Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Ο ένοικος" της Marie Belloc Lowndes

 


Ο «Ένοικος» της Marie Belloc Lowndes είναι ένα από τα πιο υποβλητικά ψυχολογικά θρίλερ της προ-χιτσκοκικής εποχής, βασισμένο χαλαρά στην υπόθεση του Τζακ του Αντεροβγάλτη. Γραμμένο το 1913, το μυθιστόρημα συνδυάζει κοινωνική παρατήρηση, αγωνία και έντονη ατμόσφαιρα φόβου. 

Στο πρόσωπο της κυρίας Μπάουντινγκς, η Lowndes χτίζει σταδιακά ένα προφίλ ηθικού διλήμματος, όπου η καχυποψία εναλλάσσεται με την επιθυμία για προστασία και κατανόηση. Ο «ένοικος» παραμένει μια φιγούρα περισσότερο υποψίας και αμφιβολίας, παρά καθαρής δράσης και αυτό είναι που κάνει την ιστορία να σε κυκλώνει αργά αλλά αμείλικτα, σαν πάχνη σε στενά σοκάκια.

Η έκδοση από τις εκδόσεις Διάνοια δίνει την ευκαιρία στο ελληνικό κοινό να γνωρίσει ένα αδικημένα παραγνωρισμένο έργο της αγγλικής γοτθικής αστυνομικής λογοτεχνίας. 

Ωστόσο, η μετάφραση σε σημεία φαίνεται να μην αποδίδει με την ακρίβεια και το βάθος που απαιτεί η ατμόσφαιρα και η γλώσσα της Belloc Lowndes, με αποτέλεσμα να χάνεται μέρος της έντασης και της ειρωνικής πολυπλοκότητας του πρωτοτύπου. 

Παρ’ όλα αυτά, πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που αξίζει να διαβαστεί, όχι μόνο για την πλοκή του, αλλά και για την ανατομία του φόβου σε μια κοινωνία στα όρια της ηθικής και της κατάρρευσης.

Oμάδα Open Mind, 6/8/2025

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Λεωνίδας Βουρδονικόλας: "Όταν ο θάνατος γίνει συνομιλητής, η αφήγηση μπορεί να αποκτήσει ακόμη περισσότερη ζωή".

Εικόνα
Ο Λεωνίδας Βουρδονικόλας , μέσα από τις Σημειώσεις Αϋπνίας , συνθέτει έναν σκοτεινό και βαθιά ποιητικό κόσμο όπου το όνειρο, η μνήμη και ο θάνατος συνυπάρχουν διαρκώς με την πιο ακραία εμπειρία της ζωής. Με ήρωες που κινούνται ανάμεσα στην πραγματικότητα και την ονειρική παραμόρφωση, το βιβλίο εξερευνά την αϋπνία όχι ως απλή σωματική κατάσταση αλλά ως υπαρξιακή αγωνία, πηγή δημιουργίας και εσωτερικής αποκάλυψης. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας μιλά για το τραύμα, τη δύναμη των ονείρων, την ένταση της ύπαρξης και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη ζωή και την εξαΰλωση.  Οι Σημειώσεις Αϋπνίας ξεκινούν με μια έντονα σουρεαλιστική εικόνα. Τι ρόλο παίζει η αϋπνία ως υπαρξιακή κατάσταση μέσα στο βιβλίο και όχι απλώς ως σωματική εμπειρία;
Read more »

Διαβάσαμε και προτείνουμε: «Γράμμα του πελάγους» του Άγγελου Λαμέρα από την Άνεμος εκδοτική

Εικόνα
  Το « Γράμμα του πελάγους » του Άγγελου Λαμέρα αποτελεί μια βαθιά λυρική και ατμοσφαιρική ποιητική κατάθεση που κινείται ανάμεσα στη θάλασσα, στον έρωτα, στη μοναξιά και στη μεταφυσική αναζήτηση. Η γραφή του διαθέτει έντονη ποιητική μουσικότητα και δημιουργεί εικόνες γεμάτες φως, αλμύρα και εσωτερική μελαγχολία.
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: LULE των Κατερίνα Μπιλιούρη & Βασιλή Τσιάκα στο μικρό Κεραμεικό

Εικόνα
Η παράσταση « LuLe » είναι μια εξαιρετική σκηνική εμπειρία που καταφέρνει να συγκινήσει και να ψυχαγωγήσει χωρίς ούτε μία λέξη. Οι Κατερίνα Μπιλιούρη και Βασίλης Τσιάκας έχουν μοναδική σκηνική χημεία και κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού από την αρχή μέχρι το τέλος. Με μόνο όπλο το βλέμμα, τις κινήσεις και τους μορφασμούς τους, δημιουργούν αληθινές στιγμές γέλιου αλλά και συγκίνησης. Το χιούμορ τους είναι αυθεντικό, ζωντανό και συνεχές. Οι δυο τους θυμίζουν ένα σύγχρονο κωμικό δίδυμο, με έντονη εκφραστικότητα και απίστευτο συγχρονισμό. Η παράσταση μιλά κατευθείαν στην ψυχή του θεατή. Πίσω από το γέλιο κρύβονται η μοναξιά, η ανάγκη για επικοινωνία και η ανθρώπινη τρυφερότητα. Η σιωπή γίνεται δύναμη και κάθε κίνηση αποκτά νόημα. Το «LuLe» είναι μια ευρηματική, τρυφερή και πολύ ιδιαίτερη παράσταση που αξίζει πραγματικά να δει κανείς. Πολλά μπράβο στους δημιουργούς και στους ηθοποιούς για αυτή την τόσο όμορφη και ξεχωριστή δουλειά.
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ στο Ρεκτιφιέ

Εικόνα
Η παράσταση « Επιστροφή στην Κόλαση » στο Θέατρο Ρεκτιφιέ παρουσιάζει έναν κόσμο χαμένο μέσα στη βία, τον φόβο και την ανθρώπινη παρακμή. Το έργο μιλά για το κακό που γεννιέται μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο και για μια κοινωνία που μοιάζει να έχει χάσει κάθε όριο. Μέσα από μαύρο χιούμορ, σαρκασμό και σκοτεινές εικόνες, η παράσταση δείχνει πως οι πραγματικοί δαίμονες δεν βρίσκονται στην κόλαση αλλά στην καθημερινότητα και στις πράξεις των ανθρώπων. Η σκηνοθεσία της Ειρήνης Ζήκα δημιουργεί από την αρχή μια αίσθηση έντασης και συνεχούς κίνησης. Η δράση κυλά γρήγορα και η σκηνή γεμίζει διαρκώς με φωνές, σώματα και δυνατές εικόνες. Η παράσταση έχει ρυθμό και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Η σκηνοθεσία αξιοποιεί σωστά τον χώρο και χτίζει μια ατμόσφαιρα σκοτεινή, άγρια και σχεδόν τελετουργική. Η μουσική αποτελεί από τα πιο δυνατά στοιχεία της παράστασης. Οι ζωντανοί ήχοι και οι κιθάρες δημιουργούν μια υπνωτική ατμόσφαιρα και συνοδεύουν ιδανικά την ένταση των σκηνών. Η μουσική λειτου...
Read more »

Τίνα Σερβετά: "Η συμβίωση με έναν σκύλο μάς συμπληρώνει, μέσα από αυτή τη σχέση ανακαλύπτουμε πράγματα για τον εαυτό μας".

Εικόνα
Η Τίνα Σερβετά κάνει το λογοτεχνικό της ντεμπούτο με τον « Γκαστόν », ένα συγκινητικό μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται στα σκοτεινά χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μέσα από τη βαθιά σχέση ενός παιδιού με τον πιστό του σκύλο, η συγγραφέας φωτίζει τη δύναμη της αγάπης, της μνήμης και της επιβίωσης απέναντι στη φρίκη του πολέμου. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά για τις ιστορικές αφετηρίες του βιβλίου, την επίδραση της οικογενειακής μνήμης στη γραφή της και τα διαχρονικά μηνύματα που επιθυμεί να μεταφέρει στους αναγνώστες. Το βιβλίο «Γκαστόν» τοποθετείται χρονικά λίγο πριν και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τι σας οδήγησε να επιλέξετε αυτή την ιστορική περίοδο ως φόντο της ιστορίας σας; Πάντα με ενδιέφεραν τα τεκταινόμενα εκείνης της εποχής, νομίζω είναι από τις πλέον μακάβριες περιόδους της ανθρωπότητας. Ωστόσο, η ανάγκη μου να διαβάζω και να προσπαθώ να εντρυφώ στην εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου πηγάζει από τα βιώματα που μου έχει μεταφέρει ο παππούς μου που πολέμησε ...
Read more »