Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Η συμφωνία του αίματος: Τα χρονικά των Φουκουτζίν" του Χρήστου Θηρίου

Η «Συμφωνία του αίματος: Τα χρονικά των Φουκουτζιν» το νέο μυθιστόρημα φαντασίας του Χρήστου Θηρίου, είναι η καταγραφή μιας περιπέτειας που γεννήθηκε μέσα σε ένα τραπέζι επιτραπέζιου παιχνιδιού, εκεί όπου οι παίκτες, με ζάρι και φαντασία, χτίζουν κόσμους και δοκιμάζουν χαρακτήρες. Αυτή η προέλευση χαρίζει στην αφήγηση κάτι σπάνιο: ζωντάνια και αυθεντικότητα. Οι έξι ταξιδευτές που συναντιούνται τυχαία στο πανδοχείο της παραθαλάσσιας Κχοακ δεν μοιάζουν «δημιουργήματα γραφείου»... έχουν αδυναμίες, στιγμές αμηχανίας, αλλά και σπίθες ηρωισμού, σαν να τους γνωρίζουμε ήδη από πριν.

Ο Χρήστος Θηρίου στήνει έναν κόσμο γεμάτο ατμόσφαιρα: μυστηριώδη σοκάκια, θαμμένα μυστικά, τραγούδια που παγώνουν το αίμα. Η αφήγηση κινείται ανάμεσα στο τραγικό και το κωμικό, κρατώντας τον αναγνώστη σε εγρήγορση και δίνοντας ανάσες πριν από τις σκοτεινές αποκαλύψεις. Οι σκηνές δράσης συνυπάρχουν με στιγμές χιούμορ, δημιουργώντας μια ισορροπία που θυμίζει τις απρόβλεπτες στροφές μιας παρτίδας ρόλων.

Το τραγούδι όταν ακούσεις των κοκάλων ρυθμικό

αυτό που θα σου πω είναι φύγε από εδώ.

Οι Φουκουτζίν, οι Φουκουτζίν...

Ωστόσο μερικές σκηνές αλλάζουν γρήγορα ρυθμό, σαν να ακολουθούν τη λογική γύρου παιχνιδιού, και κάποιες φορές οι πολλοί χαρακτήρες δυσκολεύουν τον αναγνώστη να εμβαθύνει εξίσου σε όλους. Θα ήθελε ίσως λίγη περισσότερη ανάπτυξη σε ορισμένες εσωτερικές διαδρομές, ώστε οι ήρωες να αναδειχθούν όχι μόνο ως πιόνια σε μια ιστορία, αλλά και ως πρόσωπα με ουσιαστικό βάθος.

Η «Συμφωνία του αίματος: Τα χρονικά των Φουκουτζιν» κερδίζει με την αίσθηση περιπέτειας, τη δημιουργική προέλευση και τη διάθεση να συνδυάσει το έπος με το γέλιο, την ανατριχίλα με τη συντροφικότητα. Είναι ένα έργο που δείχνει πώς η φαντασία του παιχνιδιού μπορεί να μετατραπεί σε αφήγηση που διαβάζεται σαν να ζεις κι εσύ την αποστολή και να μετράς, σχεδόν, τις ζαριές σου.


Oμάδα Open Mind, 28/8/2025

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".