Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Με δανεικό μολύβι" της Κλεονίκης Δρούγκα

 Η ποιητική συλλογή "Με δανεικό μολύβι" της Κλεονίκης Δρούγκα είναι η τρίτη της ποιήτριας και ξεχωρίζει για την ωριμότητα και την ευαισθησία του λόγου της. Αναδεικνύεται ως ένα σημαντικό έργο στον σύγχρονο ελληνικό λογοτεχνικό και ποιητικό χώρο. Η συλλογή διανύει έναν πλούσιο και ποικίλο λογοτεχνικό δρόμο, αποτυπώνοντας με ευαισθησία και ευφυΐα τις προσωπικές και κοινωνικές αναζητήσεις της ποιήτριας.


Η Δρούγκα διαισθάνεται με τέχνη την οικειότητα της γλώσσας και την ικανότητα να μεταφέρει συναισθήματα και σκέψεις μέσα από έναν πυκνό και ζωντανό ποιητικό λόγο. Τα ποιήματά της απεικονίζουν τον εσωτερικό κόσμο της με έντονη αυθεντικότητα και ειλικρίνεια, αναδεικνύοντας παράλληλα γενικότερες κοινωνικές και πολιτισμικές αναγκαιότητες. Η θεματολογία της συλλογής καλύπτει ευρύ φάσμα θεμάτων, από τον έρωτα και τις σχέσεις μέχρι την ανθρώπινη αναζήτηση και την προσωπική εξέλιξη. Μέσα από μεταφορικές εικόνες και προσωπικές αποσπάσεις, η ποιήτρια αναδεικνύει τις πολυδιάστατες διαστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης και της συναισθηματικής μας ζωής. Τα ποιήματα της είναι ένα έντονο παράδειγμα της ικανότητάς της να δημιουργεί μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και αναζήτησης μέσα από συμβολισμούς και γλωσσικές πειραματικές κινήσεις. Συνολικά, η συλλογή «Με δανεικό μολύβι» της Κλεονίκης Δρούγκας αποτελεί ένα ενδιαφέρον ποιητικό έργο που προσφέρει στον αναγνώστη μια βαθιά και εμπλουτισμένη λογοτεχνική εμπειρία.

Της Αλεξίας Βλάρα, 5/8/2024

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Λεωνίδας Βουρδονικόλας: "Όταν ο θάνατος γίνει συνομιλητής, η αφήγηση μπορεί να αποκτήσει ακόμη περισσότερη ζωή".

Εικόνα
Ο Λεωνίδας Βουρδονικόλας , μέσα από τις Σημειώσεις Αϋπνίας , συνθέτει έναν σκοτεινό και βαθιά ποιητικό κόσμο όπου το όνειρο, η μνήμη και ο θάνατος συνυπάρχουν διαρκώς με την πιο ακραία εμπειρία της ζωής. Με ήρωες που κινούνται ανάμεσα στην πραγματικότητα και την ονειρική παραμόρφωση, το βιβλίο εξερευνά την αϋπνία όχι ως απλή σωματική κατάσταση αλλά ως υπαρξιακή αγωνία, πηγή δημιουργίας και εσωτερικής αποκάλυψης. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας μιλά για το τραύμα, τη δύναμη των ονείρων, την ένταση της ύπαρξης και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη ζωή και την εξαΰλωση.  Οι Σημειώσεις Αϋπνίας ξεκινούν με μια έντονα σουρεαλιστική εικόνα. Τι ρόλο παίζει η αϋπνία ως υπαρξιακή κατάσταση μέσα στο βιβλίο και όχι απλώς ως σωματική εμπειρία;
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: LULE των Κατερίνα Μπιλιούρη & Βασιλή Τσιάκα στο μικρό Κεραμεικό

Εικόνα
Η παράσταση « LuLe » είναι μια εξαιρετική σκηνική εμπειρία που καταφέρνει να συγκινήσει και να ψυχαγωγήσει χωρίς ούτε μία λέξη. Οι Κατερίνα Μπιλιούρη και Βασίλης Τσιάκας έχουν μοναδική σκηνική χημεία και κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού από την αρχή μέχρι το τέλος. Με μόνο όπλο το βλέμμα, τις κινήσεις και τους μορφασμούς τους, δημιουργούν αληθινές στιγμές γέλιου αλλά και συγκίνησης. Το χιούμορ τους είναι αυθεντικό, ζωντανό και συνεχές. Οι δυο τους θυμίζουν ένα σύγχρονο κωμικό δίδυμο, με έντονη εκφραστικότητα και απίστευτο συγχρονισμό. Η παράσταση μιλά κατευθείαν στην ψυχή του θεατή. Πίσω από το γέλιο κρύβονται η μοναξιά, η ανάγκη για επικοινωνία και η ανθρώπινη τρυφερότητα. Η σιωπή γίνεται δύναμη και κάθε κίνηση αποκτά νόημα. Το «LuLe» είναι μια ευρηματική, τρυφερή και πολύ ιδιαίτερη παράσταση που αξίζει πραγματικά να δει κανείς. Πολλά μπράβο στους δημιουργούς και στους ηθοποιούς για αυτή την τόσο όμορφη και ξεχωριστή δουλειά.
Read more »

Διαβάσαμε και προτείνουμε: «Γράμμα του πελάγους» του Άγγελου Λαμέρα από την Άνεμος εκδοτική

Εικόνα
  Το « Γράμμα του πελάγους » του Άγγελου Λαμέρα αποτελεί μια βαθιά λυρική και ατμοσφαιρική ποιητική κατάθεση που κινείται ανάμεσα στη θάλασσα, στον έρωτα, στη μοναξιά και στη μεταφυσική αναζήτηση. Η γραφή του διαθέτει έντονη ποιητική μουσικότητα και δημιουργεί εικόνες γεμάτες φως, αλμύρα και εσωτερική μελαγχολία.
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ στο Ρεκτιφιέ

Εικόνα
Η παράσταση « Επιστροφή στην Κόλαση » στο Θέατρο Ρεκτιφιέ παρουσιάζει έναν κόσμο χαμένο μέσα στη βία, τον φόβο και την ανθρώπινη παρακμή. Το έργο μιλά για το κακό που γεννιέται μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο και για μια κοινωνία που μοιάζει να έχει χάσει κάθε όριο. Μέσα από μαύρο χιούμορ, σαρκασμό και σκοτεινές εικόνες, η παράσταση δείχνει πως οι πραγματικοί δαίμονες δεν βρίσκονται στην κόλαση αλλά στην καθημερινότητα και στις πράξεις των ανθρώπων. Η σκηνοθεσία της Ειρήνης Ζήκα δημιουργεί από την αρχή μια αίσθηση έντασης και συνεχούς κίνησης. Η δράση κυλά γρήγορα και η σκηνή γεμίζει διαρκώς με φωνές, σώματα και δυνατές εικόνες. Η παράσταση έχει ρυθμό και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Η σκηνοθεσία αξιοποιεί σωστά τον χώρο και χτίζει μια ατμόσφαιρα σκοτεινή, άγρια και σχεδόν τελετουργική. Η μουσική αποτελεί από τα πιο δυνατά στοιχεία της παράστασης. Οι ζωντανοί ήχοι και οι κιθάρες δημιουργούν μια υπνωτική ατμόσφαιρα και συνοδεύουν ιδανικά την ένταση των σκηνών. Η μουσική λειτου...
Read more »

Ευαγγελία Παλαιολόγου: " Ο έρωτας έχει μια δύναμη που μπορεί να αντέξει τον χρόνο, γιατί αυτό που μένει δεν είναι μόνο η παρουσία, αλλά το συναίσθημα".

Εικόνα
Η Ευαγγελία Παλαιολόγου , μέσα από το μυθιστόρημά της Μελτέμια και ψίθυροι , υφαίνει μια ιστορία επιστροφής, μνήμης και οικογενειακών μυστικών με φόντο την Αντίπαρο. Με ατμοσφαιρική γραφή και έντονο συναισθηματικό υπόβαθρο, εξερευνά τη σχέση ανάμεσα στην αλήθεια, τη σιωπή και τον έρωτα, φωτίζοντας το πώς τα ανείπωτα μπορούν να καθορίσουν ζωές και σχέσεις για ολόκληρες γενιές. Σε αυτή τη συνέντευξη, η συγγραφέας μιλά για τη δύναμη της μνήμης, τον συμβολισμό του τίτλου, τη σχέση αλήθειας και έρωτα, αλλά και για το πώς οι σιωπές μπορούν να επηρεάσουν ζωές ολόκληρων γενεών. Η ιστορία ξεκινά με την επιστροφή της Ρίτας στην Αντίπαρο. Τι σας ενδιέφερε περισσότερο σε αυτή τη “επιστροφή” στον τόπο καταγωγής ως αφορμή για την αποκάλυψη οικογενειακών και συναισθηματικών μυστικών; Η επιστροφή στον τόπο καταγωγής έχει πάντα κάτι βαθιά εσωτερικό. Δεν είναι μόνο μια μετακίνηση στον χώρο, αλλά μια επιστροφή σε μνήμες, σε πρόσωπα και σε κομμάτια του εαυτού που μπορεί να είχαν μείνει πίσω.
Read more »