Η Χριστίνα Μαξούρη στον Σταυρό του Νότου



ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΑΞΟΥΡΗ

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ - CLUB

ΕΝΑΡΞΗ 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
ΓΙΑ 4 ΔΕΥΤΕΡΕΣ

Η Χριστίνα Μαξούρη, μετά τα «Δανεικά Παπούτσια» (Αθήνα, Λονδίνο, Παρίσι, Μιλάνο και περιοδεία στην Ελλάδα) και τα «20+1 Λαϊκά Μεταπολεμικά Τραγούδια με Μπαρόκ Σύνολο» στο Φεστιβάλ Αθηνών, έρχεται για 4 Δευτέρες στον Σταυρό του Νότου Club, μαζί με πέντε δεξιοτέχνες μουσικούς.

Έχοντας ως αφετηρία τον πρώτο της προσωπικό δίσκο σε στίχους της Ελένης Φωτάκη και μουσική του Άγγελου Τριανταφύλλου, ο οποίος θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο από την Μικρή Άρκτο, διαλέγει αγαπημένα τραγούδια του πόθου και του έρωτα συνθέτοντας έναν κόσμο άλλοτε ευάλωτο και άλλοτε εκρηκτικό.

 Επιλέγει τραγούδια των Χατζιδάκι, Τσιτσάνη, Λοΐζου, Πλέσσα, Ανδριόπουλου, Καραΐνδρου, Σαββόπουλου, Κραουνάκη, Δεληβοριά, Μαραβέγια, Bregovic, Ara Dijian κ.ά. τα οποία έχουν συνοδεύσει τις ζωές όλων μας και μας καλεί σε τέσσερις ξεχωριστές νύχτες στον Σταυρό του Νότου.

Εισιτήριο: 13€ με μπύρα ή κρασί
Ώρα Έναρξης: 21.30


Συμμετέχουν:
Πιάνο, τρομπόνι : Βασίλης Παναγιωτόπουλος
Βιολί : Μιχάλης Βρέττας
Τσέλο : Σοφία Ευκλείδου
Κοντραμπάσο : Δημήτρης Τίγκας
Τύμπανα : Νίκος Παπαβρανούσης

Ενορχηστρώσεις : Σταύρος Ρουμελιώτης

Συντελεστές:
Σκηνοθετική επιμέλεια : Γιάννης Καλαβριανός
Ηχητικός σχεδιασμός : Γιάννης Παξεβάνης
Συνεργάτης στην επιμέλεια προγράμματος : Όλγα Λασκαράτου
Φωτογραφίες : Μαρίλη Ζάρκου
Σχεδιασμός αφίσας : Πέτρος Παράσχης
Χτένισμα : Θωμάς Γαλαζούλας
Μακιγιάζ : Όλγα Faleichyk
Παραγωγή : Ηχόχρωμα 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".