Είδαμε και προτείνουμε: «Πετάει Πετάει» στο θέατρο Αλέα

Η παράσταση «Πετάει Πετάει» στο θέατρο Αλέα είναι μια παράσταση που ξέρει πολύ καλά τι θέλει να προσφέρει: γέλιο, γρήγορο ρυθμό και μια ανάλαφρη καλοκαιρινή έξοδο. Από τα πρώτα λεπτά δημιουργεί μια ευχάριστη διάθεση και κρατά σταθερά το κοινό μέσα στο παιχνίδι της φάρσας.

Η ιστορία βασίζεται σε μια απλή και δοκιμασμένη συνταγή, όμως η παράσταση αποκτά τη δική της ενέργεια μέσα από τους ηθοποιούς. Οι παρεξηγήσεις, οι απρόσμενες συναντήσεις και οι συνεχείς ανατροπές χτίζουν έναν ρυθμό που λειτουργεί ιδιαίτερα καλά στο θερινό θέατρο. Οι ερμηνείες έχουν ζωντάνια και κωμικό timing. Κάθε χαρακτήρας έχει τη δική του θέση μέσα στο χάος και όλοι μαζί δημιουργούν μια σκηνική μηχανή που δουλεύει με ακρίβεια. Ιδιαίτερα οι στιγμές όπου οι ήρωες βρίσκονται όλο και πιο κοντά στην αποκάλυψη της αλήθειας δημιουργούν αυθεντικό κωμικό ενδιαφέρον.

Η σκηνοθεσία κρατά την παράσταση γρήγορη και εξωστρεφή. Η φάρσα απαιτεί ρυθμό, ακρίβεια και καλή συνεργασία και αυτά τα στοιχεία υπάρχουν έντονα στη συγκεκριμένη εκδοχή. Η ελληνική προσαρμογή δίνει στην ιστορία οικείο χαρακτήρα και επιτρέπει στο χιούμορ να φτάνει άμεσα στο κοινό. Το μεγάλο της πλεονέκτημα είναι η διάθεση. Το «Πετάει Πετάει» προσφέρει εκείνη την απλή θεατρική χαρά που ταιριάζει απόλυτα σε μια καλοκαιρινή βραδιά. Έχει γέλιο, κίνηση, παιχνιδιάρικη διάθεση και μια ομάδα ηθοποιών που φαίνεται να απολαμβάνει πραγματικά αυτό που κάνει.

Είναι μια παράσταση που αφήνει τον θεατή με καλή διάθεση. Ένα θέατρο χωρίς βαριές απαιτήσεις, με πολύ γέλιο και καθαρή πρόθεση να χαρίσει δύο ώρες διασκέδασης. Και μέσα στο καλοκαίρι, αυτή η χαρά έχει τη δική της αξία.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

«Ρήγμα: Οι επτά ακατανίκητες δυνάμεις»

Βαρώτσου Τούλα: "Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας να φέρουν την νέα γενιά αντιμέτωπη με την Ιστορία και με όσα σημάδεψαν μία δύσκολη κατοχική περίοδο για την ανθρωπότητα".

Έντυ Κιτάντζη: "Η υπέρβαση των ορίων μέσα στην ποιητική διαδικασία λυτρώνει από τη βάρβαρη βασανιστική πραγματικότητα, ελευθερώνοντας το πνεύμα".

Ευαγγελία Κούρτη: "Η ποίησή μου θέλω να κατατείνει στην αυτογνωσία και αυτή με τη σειρά της να μας οδηγήσει στο δρόμο της δράσης και της ευθύνης".