Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".
Το βιβλίο Ο όμηρος και ο απαγωγέας – Μέρος Δεύτερο είναι γραμμένο «από το τέλος προς την αρχή». Τι σας οδήγησε σε αυτή την αντισυμβατική αφηγηματική δομή και τι επιδιώκει να προκαλέσει στον αναγνώστη;
Καταρχάς κυρία Βλάρα σας ευχαριστώ για την πρόσκληση σας και εύχομαι όλοι όσοι θα διαβάσουν αυτήν την συζήτησή που θα κάνουμε να είναι καλά με υγεία,στόχους,πεισμα και αφοσίωση.Κατά την συγγραφή του πρώτου μέρους της τριλογίας που έχουμε εν εξελίξει ο Δέλφος Χόμερ σώθηκε λίγο πριν ανταμώσει τον θάνατο απο τον Ντετέκτιβ Ντάκ Μόλεν ο οποίος και είναι ο βασικός πρωταγωνιστής του Δεύτερου Μέρους.Για τον Ντετέκτιβ λοιπόν που έσωσε τον Δέλφο Χόμερ όφειλα να γράψω την ιστορία του.Ξέρετε αγαπητή κυρία Αλεξία είμαι άνθρωπος που αναλύει τα πάντα γύρω του και όφειλα να εξηγήσω το ταξίδι που έκανε ο Ντετέκτιβ μέχρι και να βρεί τον Δέλφο(Πρώτο Μέρος σελ 212)..Με τον τρόπο αυτό λοιπόν,αφενός μεν πρωταρχικός μου στόχος είναι να σεβαστώ τον οπουδήποτε αναγνώστη/στρια του πρώτου βιβλίου που θα θέλει να μάθει την ιστορία του Ντετέκτιβ και αφετέρου δε να δείξω αυτά που ανακάλυψε για τον Δέλφο Χόμερ ο ντετέκτιβ μέχρι και να συναντηθεί μαζί του.Έτσι λοιπόν έχουμε μία αυτοτελή ιστορία όπου βασίζεται η δομή της στην έννοια της “Αντίστροφης Μηχανικής” που θα ταξιεδέψει τον αναγνώστη/στρια... αλλά επίσης όποιος έχει διαβάσει το Πρώτο μέρος θα ανακαλύψει συνταρακτικά στοιχεία για την ζωή του Δέλφου Χόμερ ενώ θα βιώσει και ένα ταξίδι σπάνιας αλήθειας η οποία και είναι αλυσοδεμένη μέσα του..Να ξέρετε, “Ο ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ-ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ”, είναι ένα “δακρυσμένης” ομορφιάς βιβλίο το οποίο θα σου υπενθυμίσει ότι η ζωή είναι μία μάχη που πρέπει να “ταξιδευτεί” να “κερδηθεί” και να “ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΕΊ”
Πώς προσεγγίσατε τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο αστυνομικό μυστήριο και την ψυχολογική αποδόμηση του χαρακτήρα;
Ότι (δουλειά) και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα..Το βασικότερο όμως δομικό στοιχείο της ζωής μας είναι η ψυχολογία μας και τα βιώματα που έχουμε και επιλέγουμε να ιχνηλατίσουμε..Σκεφτείτε αυτό το απλό που θα σας πώ.Διαβάζοντας το “Ο ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ-ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ” αμέσως ο αναγνώστη/στρια θα κολυμπήσει στο αποτέλεσμα μιας μετάλλαξης ενός χαρακτήρα.Άρα λοιπόν με βάση την “Αντίστροφη Μηχανική“ που σας εξήγησα στην προηγούμενη ερώτηση θα πρέπει τα αίτια της αποδόμησης του χαρακτήρα να αγγίζουν αυτές τις λεπτές ισορροπίες..Σκεφτείτε ότι διαβάζοντας το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου δηλαδή το Κεφάλαιο 5,2 , ο Ντετέκτιβ αφήνει υπονοούμενα στον αναγνώστη/στρια ότι η ιστορία του χρειάζεται χρόνο για να εξεταστεί και να κατανοηθεί μιλώντας του στο πρώτο πρόσωπο.Άρα βήμα βήμα θα βλέπουμε το παρελθόν του....και πιστέψτε με το “ΠΑΡΕΛΘΌΝ” του Ντετέκτιβ είναι κάτι το μοναδικό και δεν εξηγείτε εύκολα εάν δεν έχεις σκοπό στην ζωή σου να πολεμήσεις και να νικήσεις ότι προσπαθεί να σε διαβάλλει..Νομίζω ότι το “Ο ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ-ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ” ξεπερνάει τα όρια του αστυνομικού μυστηρίου διότι το βιβλίο ξεκινάει σαν Αμερικάνικη χολιγουντιανή παραγωγή..Μετά κατα τα μέσα του, υπάρχει η επίλυση του μυστηρίου και στην τελευταία στροφή του ο αναγνώστης/στρια αντιλαμβάνεται ότι καταλήγει ότι είναι παρατηρητής αλλά και συμμετέχων ενός βίαιου εφιάλτη όπου και πρέπει να βγεί νικητής..Σας παραπέπμπω στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου και συγκεκριμένα στην σελίδα 342.Εκεί βρίσκεται και το προσωπικό δώρο του βιβλίου σε όποιον άντεξε και διάβασε αυτό το αριστούργημα αλλά και η γενικότερη προσέγγιση της πεμπτουσίας της ζωής του βιβλίου αυτού..
Η αφήγηση φαίνεται να κινείται ανάμεσα στην πραγματικότητα και σε μια υποκειμενική, σχεδόν παραληρηματική εμπειρία. Πόσο συνειδητά θολώνετε αυτά τα όρια;
Η αφήγηση κινείτε μόνο με βάση την πραγματικότητα..Δεν θολώνει τίποτα..Ας μου επιτρέψετε να σας υπενθυμίσω τί είπε ή μάλλον ένα κομμάτι απο αυτά που είπε μια νεαρή κοπέλα με την ονομασία Ερωμένη στον Ντετέκτιβ Ντακ Μόλεν και συγκεκριμένα όταν ο Ντετέκτιβ την ακολούθησε σε μία έρημη, εγκαταλελειμμένη κατοικία…
“Ποιος άλλος μπορεί να μας βοηθήσει να αλλάξουμε το μέλλον που έρχεται;
Δεν βλέπεις τι γίνεται στον κόσμο που σου φυτεύτηκε;Απαγωγές, δολοφονίες, ναρκωτικά, παιδόφιλοι, βιαστές, διεφθαρμένοι πολιτικοί, κοιμισμένος κόσμος, προδοσίες, κανιβαλισμοί, σκόπιμη καταστροφή περιβάλλοντος και τόσα άλλα που
σε έστειλαν μέχρι εδώ, ενώ κανένας δεν κάνει τίποτα για όλα αυτά επίτηδες.”
H αλήθεια κυρία Αλεξία οφείλει να είναι αλεξίσφαιρη μπροστά στα πυρρά του ψέματος...Ας της φορέσουμε εμείς λοιπόν το αλεξίσφαιρο στα χέρια..Το παραλήρημα, είναι το μικρόβιο που προσπαθεί να διαβάλλει την λογική που πηγάζει απο την αλήθεια και μόνο..Αντικειμενικά....κ όχι υποκειμενικά.....
Στο βιβλίο εμφανίζεται ένα σκοτεινό παρακράτος που ελέγχει την ανθρωπότητα. Τι σας ενδιέφερε περισσότερο να εξερευνήσετε μέσα από αυτή τη συνωμοσιολογική διάσταση;
Για να είμαι ειλικρινής θεωρώ ότι με το σκοτεινό παρακράτος μέσα στο βιβλίο μπορούμε, και να δώσουμε μεγαλύτερο βάθος στην ιστορία, αλλά και στους χαρακτήρες περισσότερο χώρο.Η μυθολογία του βιβλίου με τον τρόπο αυτόν, ανθίζει απο τους πρωταγωνιστές, όπου και θα κάνουν τον αναγνώστη/στρια να έχει μεγαλύτερη έλξη προς την ιστορία αλλά και να επικεντρωθεί στις αποφάσεις που θα πρέπει να πάρουν.Αυτό το γεγονός λοιπόν θα δώσει “χώρο και χρόνο” στα πρόσωπα του βιβλίου δειχνοντάς μας τι μπορεί να βρεθεί, απέναντι απο το σκοτεινό παρακρατος... .Ακόμα το σκοτεινό παρακράτος είναι και το αντίπαλο δέος του αναγνώστη/στριας καθώς τα τελευταία χρόνια της ζωής μας η έννοια του Δίπολου στα μάτια μας γίνεται όλο και ποιο ξεκάθαρη.Με το σκοτεινό παρακράτος λοιπόν σαν μυθολογικό επίτευμα του βιβλίου μπορούμε να εξετάζουμε το παρόν το μέλλον αλλά και το παραλεθόν της ιστορίας αυτής...Οι πρωταγωνιστές του βιβλίου λοιπόν οφείλουν να βρούν το φως δαμάζοντας το σκοτάδι του παρακράτους αυτού..
Στο κείμενο γίνεται αναφορά στην ενεργοποίηση της ελληνικής γλώσσας ως «παγκόσμιου ανθρωπιστικού υπερόπλου». Πώς αντιλαμβάνεστε τον ρόλο της γλώσσας μέσα στο μυθιστόρημα;
Η Ελληνική γλώσσα κυρία Βλάρα είναι πράγματι ανθρωπιστική,γοητευτική,ερωτική αλλά και ξεχασμένη...Επιτρέψτε μου να σας μιλήσω με στοιχεία απευθείας μέσα απο το βιβλίο..
“Ο Ντετέκτιβ Ντάκ Μόλεν εν προκειμένω να ιχνηλατήσει τα στοιχεία του Δέλφου Χόμερ πρέπει να πάει στην οδό ‘Πεπρωμένου” και συγκεκριμένα σ έναν δρόμο που ονομάζεται “ΧΊονη700” απο εκεί θα πρέπει να πάει στην οδό “Μεγαλοψυχίας” και συγκεκριμένα στο πανεπιστήμιο με την ονομασία “Λάμψη” και αργότερα θα πρέπει να μεταβεί στον προαστιακό σταθμό τραίνων με την ονομασία “Αλώβητος” για να πάει στο νοσοκομείο με την ονομασία “Γαλουχώ”
Εδώ λοιπόν βλέπουμε ένα όνομα με αγγλική επιρροή (Ντάκ Μόλεν) να αποκτάει βάθος στο ταξίδι του, καθώς έχει καθαρή, ατόφια θα έλεγα την Ελληνική γλώσσα στο πλάι του με αποτέλεσμα να αποκτάει νοημα και βάθος η ιστορία του.Αυτά συμβαίνουν επειδή αναζητά τον Δέλφο Χόμερ..Είναι σα να σχηματίζεται ένας μυστικός χάρτης θα έλεγα κάποιον λέξεων(μπορεί και αριθμών) οι οποίες λέξεις και σε καθοδηγούν μέσα στην ιστορία του βιβλίου και επιδιώκουν να σε τραβήξουν στην ιστορία τους.Αισθάνομαι καμιά φορά ότι οι λέξεις έχουν ιστορία βαριά σαν σιωπή μέσα στο βιβλίο αυτό γι’αυτό το λόγο πιστεύω ότι και διαφοροποιείται απο την γενικότερη κατηγορία των μυθιστορημάτων ο “Ο ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ-ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ” στά δικά μου τα μάτια τουλάχιστον
Το βιβλίο απευθύνεται ευθέως στον αναγνώστη, ακόμη και τον προειδοποιεί να μην μπερδευτεί. Τι ρόλο παίζει αυτή η μετααφηγηματική σχέση με το κοινό;
Θεωρώ ότι στο βιβλίο “Ο ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ-ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ” προσπασθούμε να σπάσουμε την ψευδαίσθηση της πραγματικότητας κάνοντας τον αναγνώστη/στρια να εμβαθύνει στην ιστορία..Έπειτα συνειδητά την απομυθοποιούμε και σταδιακά συνειδητοποιούμε ότι κρατάμε στα χέρια μας ένα κείμενο και όχι την ίδια την ιστορία..Όμως το κείμενο αυτό προσπαθεί μέσα απο τις διαπιστώσεις του Ντετέκτιβ όσον αφορα τα ερωτήματα που έχουν να κάνουν με θέματα ας πούμε όπως ΖΩΉ, ΘΆΝΑΤΟΣ, ΈΡΩΤΑΣ να βάλει και τον αναγνώστη στην θέση των πρωταγωνιστών και έτσι αντιστρέφονται σταδιακά οι ρόλοι του συναισθήματος που σου προκαλεί η ίδια η ιστορία. Βρίσκεις ενδεχομένως ένα κομμάτι του εαυτού σου μέσα σου που το είχες ξεχασμένο η αλλιώς αφημένο στην ησυχία του..Έτσι λοιπόν ο αναγνώστης/ρια γίνεται συμμέτοχος στο ταξίδι αυτής της ιστορίας, και γεφυρώνει το άγνωστο χάσμα τους.Το μυστήριο με αυτόν τρόπο στο βιβλίο νομίζεις ας πούμε ότι... εξαγνίζεται, και σου δίνει το προνόμοιο να μην ξέρεις ότι υπάρχει το ενδεχώμενο να παραπλανηθείς η ακόμα..και να δείς την ιστορία αυτή μέχρι και την τελευταία της σελίδα σαν πρόκληση..Άραγε η μεγαλύτερη πρόκληση αυτής της μετααφηγηματικής σχέσης με το κοινό είναι ότι ίσως το βιβλίο αυτό...θέλει να φανεί σαν ζωντανός οργανισμός που μπορεί να λειτουργήσει και σαν καθρέφτης μας;
Αν ο αναγνώστης τελικά «διαβάζεται από το βιβλίο», όπως αναφέρετε, ποιο είναι το τελικό παιχνίδι εξουσίας ανάμεσα στο κείμενο και σε εκείνον που το διαβάζει;
Νομίζω ότι η απάντηση αυτή θα πρέπει να δωθεί όταν και θα ολοκληρωθεί η Τριλογία που γράφω...
Το Τρίτο Μέρος Θα ονομάζεται:
“Ο ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ-ΚΥΚΝΕΙΟ ΆΣΜΑ-ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΑ ΤΟΥ ΚΌΣΜΟΥ”
Ίσως αυτή η απάντηση να μπορούσε να δωθεί με βάση το trailer του Τρίτου Μέρους όπου και υπάρχει στην τελευταία σελίδα του βιβλίου(“Ο ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ-ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ”)Τότε, επειδή όλα θα έχουν δέσει..Θα μπορέσω να σας απαντήσω με πλήρη σαφήνεια στο ερώτημά σας αυτό..αλλά που ξέρεις,εάν ένα βιβλίο μπορεί να σε διαβάσει τότε είναι σίγουρα σε θέση να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο..και ξέρετε γιατί;...γιατι βασίζεται στα γράμματα...και τα γράμματα όπως έδειξε η ιστορία..είναι παντοτινά..μένουν
Αγαπητή κυρία Αλεξία Βλάρα ήταν μεγάλη μου χαρά που μπόρεσα να μιλήσω μαζί σας.
Σας ευχαριστώ πολύ για τις ερωτήσεις σας και που με αφήσατε να μιλήσω για το βιβλίο μου..
Εύχομαι απο καρδιάς, όσοι σας αγαπάνε να σας βλέπουν πάντα όπως επιθυμείτε εσείς..
Τρέφω αγάπη, εκτίμηση και σεβασμό στο έργο σας
Σας ευχαριστώ
.jpg)
.png)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου