Είδαμε και προτείνουμε: Οικογένεια Addams στο Θέατρο Βέμπο

Η επιστροφή της Οικογένειας Addams στο Θέατρο Βέμπο μοιάζει να επιβεβαιώνει κάτι πολύ απλό αλλά και διαχρονικό: αυτή η «παράξενη» οικογένεια δεν κουράζει ποτέ, αντίθετα, ανανεώνεται και μας ξανακερδίζει κάθε φορά.

Η ιστορία της, από τα σκίτσα του Charles Addams το 1938 μέχρι τη σύγχρονη ποπ αναγέννηση με τη σειρά Wednesday, αποδεικνύει ότι το αλλόκοτο μπορεί να γίνει οικείο και βαθιά ανθρώπινο. Το ίδιο συμβαίνει και στη σκηνική εκδοχή: το μιούζικαλ The Addams Family Musical δεν βασίζεται μόνο στο χιούμορ, αλλά σε μια ουσιαστική σύγκρουση αξιών, τι θεωρούμε «φυσιολογικό» και ποιος το ορίζει.

Η παράσταση στο Βέμπο φαίνεται να πετυχαίνει ακριβώς αυτή την ισορροπία. Από τη μία, έχουμε ένα φαντασμαγορικό θέαμα με έντονη αισθητική ταυτότητα: καλοδουλεμένα σκηνικά, ρυθμικές και απαιτητικές χορογραφίες, μουσική που υπηρετεί τη δράση χωρίς να γίνεται απλώς διακοσμητική. Από την άλλη, υπάρχει η καρδιά της ιστορίας: η ενηλικίωση της Wednesday Addams και ο έρωτάς της με έναν «κανονικό» νέο, που λειτουργεί ως καταλύτης για μια απολαυστική αλλά και ουσιαστική σύγκρουση δύο κόσμων.

Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η δύναμη της παράστασης: μέσα από το γκροτέσκο και το χιούμορ, μιλά για την αποδοχή, την οικογένεια και την αγάπη χωρίς όρους. Το «σκοτάδι» των Addams δεν είναι απειλητικό, είναι απελευθερωτικό, γιατί δεν φοβάται τη διαφορετικότητα.

Η παραγωγή στέκεται στο ύψος της: δυνατές φωνές, δεμένος θίασος, ενέργεια και χιούμορ που φτάνει στο κοινό. Υπάρχουν και ερμηνευτικές κορυφώσεις που ξεχωρίζουν, χωρίς όμως να χάνεται η συνολική ισορροπία.

Συνολικά, πρόκειται για ένα «σκοτεινά φωτεινό» μιούζικαλ: σε κάνει να γελάς, σε παρασύρει αισθητικά και, σχεδόν χωρίς να το καταλάβεις, σου αφήνει μια ζεστή αίσθηση στο τέλος. Και ίσως αυτό να είναι το πιο «Addams» στοιχείο απ’ όλα, ότι μέσα στο αλλόκοτο βρίσκεις κάτι απολύτως αληθινό.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χαριτίνη Ξύδη: "Ο χρόνος είναι η αιώνια πάλη των αντιθέτων και ταυτοχρόνως η ισορροπία τους".

Βασιλική Χρυσοστομίδου: "Η αυξανόμενη φτωχοποίηση των ανθρώπων σε συνδυασμό με την έκπτωση αρχών και αξιών, τους εξοικειώνει με τη φρίκη και τον θάνατο".

Νίκος Παπαδόπουλος: "Στις συνθέσεις μου αξιοποιώ τους λαϊκούς δρόμους και τους παραδοσιακούς ρυθμούς, εντάσσοντάς τους ενίοτε σε μια σύγχρονη παρουσίαση".

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ || Ο Στέφανος Κυριακίδης επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια

Μαίρη Κλαμπούρα: "Πάντα είχα μια έντονη ροπή προς το σκοτάδι, όχι σαν άνθρωπος αλλά σαν καλλιτέχνης".

Είδαμε και προτείνουμε: «Το μαύρο κουτί» του Γιώργου Ηλιόπουλου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά