ΟΙ ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΕΣ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ - ΔΕΥΤΕΡΑ 22 ΙΟΥΝΙΟΥ

 Οι Σκιαδαρέσες στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων

Δευτέρα 22 Ιουνίου



- Ελάτε να δείτε τα κορίτσια μου την Δευτέρα 22 Ιουνίου στην Τεχνόπολη. Την μια που μου μοιάζει την λέω αμαζόνα και την άλλη μπαρμπούνα μου. 

Από μικρά αυτά όλο χόρευαν, να δείτε κάτι σκέρτσα που μας έκαναν στο σαλόνι! Μακάρι να προκόψουν στην ζωή τους και να βρούνε μια κανονική δουλειά κάποια στιγμή. 

Εγώ κάθε μέρα προσεύχομαι στην Παναΐτσα.

Θα ήθελα να τις δω σε κάποιο έργο στην τηλεόραση ή στον Σπύρο Παπαδόπουλο να τις χαρώ γιατί με παίρνει κόσμος τηλέφωνο, με ρωτάει και δεν ξέρω τι να τους πω. 

Εγώ στην Τεχνόπολη δεν θα'ρθω γιατί έχω το πόδι μου και θα κάνει και ζέστη. Εσείς όμως που είστε νιάτα να πάτε να τις δείτε.

-Συγνώμη για αυτό, ξεμειναμε από ιδέες και βάλαμε την γιαγιά μας να γράψει το δελτίο τύπου. 

 

Μουσικοί:

Φάνης Ζαχόπουλος,

Χάρης Παρασκευάς,

Αλέξης Στενάκης,

Δημήτρης Κουζής 

 

Ήχος: Κώστας Χαϊκάλης

Παραγωγή: Imaginart live music

 

Δευτέρα 22 Ιουνίου

Χώρος διεξαγωγής: Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων

Ώρα έναρξης: 21.00

Πόρτες 19.30

Πειραιώς 100 & Βουτάδων, Γκάζι, Αθήνα

Προπώληση εισιτηρίων: more.gr
https://www.more.com/gr-el/tickets/music/skiadareses-texnopoli-dimou-athinaion-1/

Προπώληση: 15€

Ταμείο: 18€


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γκόγκας Ευάγγελος: "Η αμφισβήτηση σε βγάζει από το κουτί της ήδη δομημένης πραγματικότητας και σε βοηθάει να δεις τον κόσμο με τα δικά σου μάτια".

Εικόνα
Στο βιβλίο Εκεί όπου οι δρόμοι δεν έχουν όνομα , ο Β. Ευάγγελος Γκόγκας αφηγείται μια διαδρομή ενηλικίωσης που κινείται ανάμεσα στην επιστήμη, την εμπειρία της πόλης και τη βαθιά ανάγκη αναζήτησης του εαυτού. Με φόντο την Αθήνα της δεκαετίας του ’90 και πρωταγωνιστή έναν νέο που αρνείται να ακολουθήσει την πεπατημένη, το βιβλίο εξερευνά την αξία της αμφισβήτησης, των ανθρώπινων σχέσεων και της περιπλάνησης ως δρόμων γνώσης. Στη συζήτηση που ακολουθεί, ο συγγραφέας μιλά για τις αφετηρίες της ιστορίας, για την εποχή που διαμόρφωσε τον ήρωα, αλλά και για τη ζωή ως μια συνεχόμενη εμπειρία επιλογών, ρίσκου και προσωπικής ανακάλυψης. Στο Εκεί όπου οι δρόμοι δεν έχουν όνομα , ο Γιώργος κινείται ανάμεσα στην επιστήμη και την αναζήτηση του εαυτού. Πώς γεννήθηκε η ανάγκη να αφηγηθείτε αυτή τη διπλή διαδρομή; Εξαιτίας των δύσκολων παιδικών μου χρόνων σε ένα επαρχιακό μέρος , μακριά από κάθε είδους ερεθίσματα σε σχέση με το τ ι σημαίνει επιστήμη, μιας και είμαι ο μοναδικός γιατρός στην οικ...
Read more »

Διαβάσαμε και προτείνουμε: Μπλε σκούρο 05 του Πάνου Μυρμιγγίδη από την Άνεμος Εκδοτική

Εικόνα
  Μπλε σκούρο 05 , η νέα νουβέλα του Πάνου Μυρμιγίδη από τις Άνεμος Εκδοτική, είναι μία ιστορία σαν αφήγηση βιωματική, ένα μικρό ημερολόγιο στο πέρασμα του χρόνου. Ένα βιβλίο ενηλικίωσης μέσα από μνήμες και ήχους και θεάματα που θα μείνουν χαραγμένα μέσα μας μια ζωή!
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: Σκίτσο 6 | ΑΜΦΙ (Άπειρες Μικρές Φαεινές Ιδέες) στη πειραματική σκηνή του Εθνικού στο θέατρο Δίπυλον

Εικόνα
  Η παράσταση « ΑΜΦΙ (Άπειρες Μικρές Φαεινές Ιδέες) » στο Θέατρο Δίπυλον, σε σύλληψη και δημιουργία του Φώτη Σιώτα μοιάζει να ξετυλίγει έναν εσωτερικό μονόλογο που έχει διασπαστεί σε πολλαπλές φωνές. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται η δύναμή της: στο ότι μετατρέπει τη σύγχυση, την αμφιβολία και την εσωτερική διάσπαση σε σκηνική εμπειρία. Οι οκτώ ερμηνευτές λειτουργούν σαν θραύσματα ενός και μόνο νου, εγκλωβισμένου σε μια αέναη διαδικασία αυτοεξέτασης. Οι φωνές τους δεν συνθέτουν μια αρμονική πολυφωνία· αντίθετα, συγκρούονται, αλληλοαναιρούνται και επανέρχονται, δημιουργώντας ένα ηχητικό και νοηματικό πεδίο έντασης. Η χρήση της ζωντανής μουσικής αποτελεί οργανικό στοιχείο της δραματουργίας: ο ρυθμός καθορίζει τη σκέψη, και η σκέψη διαλύεται μέσα στον ρυθμό. Η σκηνοθετική γραφή του Σιώτα είναι αυστηρή, σχεδόν μαθηματική, αλλά ταυτόχρονα διαποτισμένη από μια υπόγεια ποιητικότητα. Επαναλήψεις, μοτίβα και λεκτικά παιχνίδια λειτουργούν σαν εμμονές που επιστρέφουν, αποτυπώνοντας εκείνη τη γνώρι...
Read more »

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ || Ο Στέφανος Κυριακίδης επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια

Εικόνα
  Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρουσιάζει την κορυφαία μαύρη κωμωδία του Γιώργου Ηλιόπουλου «Το μαύρο κουτί» σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν, με ένα εξαιρετικό καστ πρωταγωνιστών. Στον κεντρικό ρόλο ο σπουδαίος Έλληνας ηθοποιός Στέφανος Κυριακίδης, ο οποίος επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια, μετά την “Καμίνο Ρεάλ” του Τεννεσσή Γουίλλιαμς σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού από το Εθνικό Θέατρο το 1974. Η προπώληση άνοιξε.  
Read more »

Νίκος Παπαδόπουλος: "Στις συνθέσεις μου αξιοποιώ τους λαϊκούς δρόμους και τους παραδοσιακούς ρυθμούς, εντάσσοντάς τους ενίοτε σε μια σύγχρονη παρουσίαση".

Εικόνα
Ο Νίκος Παπαδόπουλος κινείται με συνέπεια ανάμεσα στη βυζαντινή παράδοση, το λαϊκό ιδίωμα και τη σύγχρονη μουσική δημιουργία, διαμορφώνοντας μια ταυτότητα όπου το πνευματικό βάθος συναντά τη βιωματική έκφραση. Με αφετηρία την κλασική κιθάρα και ισχυρές επιρροές από την πολίτικη ψαλτική παράδοση, η πορεία του συνθέτει γέφυρες ανάμεσα στους εκκλησιαστικούς ήχους και τους λαϊκούς δρόμους. Στην παράσταση Ο Σταθμός , για την οποία υπογράφει μουσική και ποίηση, προσεγγίζει τη θεματική της ξενιτιάς ως ένα βαθιά συμβολικό και υπαρξιακό ταξίδι, αναδεικνύοντας τη μουσική ως φορέα εσωτερικής αναζήτησης και πνευματικής αφύπνισης. Ποια ήταν η πρώτη σας επαφή με τη μουσική και πώς αποφασίσατε να ακολουθήσετε αυτήν την πορεία; Η πρώτη επαφή μου με τη μουσική ήταν ή εκμάθηση κλασσικής κιθάρας στο Εθνικό Ωδείο. Η απόφαση να ακολουθήσω αυτή την πορεία ήρθε από μία εσωτερική κλήση να ασχοληθώ με αυτό που με εκφραζει: τη μουσική.
Read more »

Μαίρη Κλαμπούρα: "Πάντα είχα μια έντονη ροπή προς το σκοτάδι, όχι σαν άνθρωπος αλλά σαν καλλιτέχνης".

Εικόνα
Η πρώτη ποιητική συλλογή της Μαίρης Κλαμπούρα , « Δαφοινόν δέρμα » , συγκροτεί έναν έντονα φορτισμένο κόσμο όπου η ζωή και ο θάνατος, η τρυφερότητα και η βία, το φως και το σκοτάδι συνυπάρχουν χωρίς ξεκάθαρα όρια. Μέσα από μια γραφή σωματική και βαθιά εσωτερική, η ποιήτρια επιστρέφει σε εμπειρίες, τραύματα και συναισθηματικές εντάσεις που έχουν διαμορφώσει τον προσωπικό της ποιητικό πυρήνα. Η γραφή της κινείται ενστικτωδώς, με έμφαση στη γλώσσα, τον ρυθμό και την εσωτερική ανάγκη έκφρασης, αφήνοντας τον αναγνώστη μέσα σε ένα ποιητικό πεδίο έντασης αλλά και οικειότητας, όπου το ζητούμενο δεν είναι η απάντηση αλλά η εμπειρία της αίσθησης. Μαίρη Κλαμπούρα Η πρώτη σας ποιητική συλλογή εισάγει έναν κόσμο έντονων αντιθέσεων όπου συνυπάρχουν η βία και η τρυφερότητα. Πώς διαμορφώθηκε αυτό το ποιητικό σύμπαν;
Read more »