Girls & Boys" – Για δεύτερη χρονιά, από τις 17 Απριλίου στο Θέατρο Αλάμπρα

 

ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΑΜΠΡΑ
 
Στουρνάρη 53, Αθήνα
21 0522 0120

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

GIRLS & BOYS
του Dennis Kelly


με τη Νατάσα Εξηνταβελώνη
σε σκηνοθεσία Λητώς Τριανταφυλλίδου

κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00.


 

 

Οι Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη παρουσιάζουν στο Θέατρο Αλάμπρα από τις 17 Απριλίου τον θεατρικό μονόλογο “Girls & Boys” του Dennis Kelly, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Λητώς Τριανταφυλλίδου, με τη Νατάσα Εξηνταβελώνη. Η παράσταση θα παρουσιαστεί για δεύτερη χρονιά στην Αθήνα, μετά τη θερμή υποδοχή κοινού και κριτικών και τα συνεχόμενα sold out, καθώς και την επιτυχημένη περιοδεία της στη Θεσσαλονίκη και σε πόλεις της Ελλάδας.

«Συνάντησα τον άντρα μου στην ουρά για να επιβιβαστώ σε μια πτήση, και ομολογώ ότι τον αντιπάθησα από την πρώτη στιγμή.»

Μια τυχαία γνωριμία σε ένα αεροδρόμιο γίνεται η αρχή μιας κοινής ζωής: Έρωτας, οικογένεια, παιδιά, καριέρα — μια καθημερινότητα που μοιάζει γνώριμη και ασφαλής. Όμως, όσο η αφήγηση προχωρά, η πραγματικότητα αρχίζει να ραγίζει και η ιστορία παίρνει μια απροσδόκητα σκοτεινή τροπή.

Ένας σύγχρονος θεατρικός μονόλογος που ξεκινά σαν ιστορία αγάπης και μετατρέπεται σταδιακά σε μια ανατομία της απώλειας, της μνήμης και του τρόπου με τον οποίο ο άνθρωπος προσπαθεί να διαχειριστεί το τραύμα και να συνεχίσει να ζει. Ο Βρετανός συγγραφέας Dennis Kelly, γνωστός στο ελληνικό κοινό από το έργο Τα Ορφανά, δημιουργεί ένα κείμενο που ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ και την τραγωδία, αποκαλύπτοντας τις αθέατες μορφές αγριότητας που διαπερνούν την καθημερινότητα των σχέσεων. Ζητήματα όπως η έμφυλη ανισότητα και οι μηχανισμοί κανονικοποίησης της βίας, συνθέτουν τον δραματουργικό πυρήνα του έργου.

«Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε τα πράγματα μεταξύ μας άρχισαν να πηγαίνουν στραβά – θυμάμαι μόνο ξαφνικά να βρίσκομαι μέσα σε αυτό.»

Καθώς η αφήγηση ξεδιπλώνεται, η βία σταδιακά αποκαλύπτεται, διαβρώνοντας κάθε στιγμή μιας επιφανειακά ευτυχισμένης ζωής. Μικρές και φαινομενικά ακίνδυνες οικογενειακές στιγμές θα αποκαλυφθούν εκ των υστέρων ως προειδοποιητικά σημάδια μιας σκοτεινής πραγματικότητας.

Στη σκηνική εκδοχή της Λητώς Τριανταφυλλίδου, η ηρωίδα αφηγείται την ιστορία της κατασκευάζοντας μπροστά στα μάτια μας ένα ζωντανό ντοκιμαντέρ. Η παράσταση κινείται ανάμεσα στο θέατρο και την κινηματογραφική καταγραφή, μετατρέποντας τη θεατρική σκηνή σε χώρο προσωπικής αναμέτρησης της ηρωίδας με την ιστορία της, όπου η αφήγηση λειτουργεί ως πράξη επιβίωσης.

    “Η ηρωίδα που κληθήκαμε να δημιουργήσουμε με τη Νατάσσα Εξηνταβελώνη δεν είναι ούτε σύμβολο ούτε θύμα.
 Είναι ένας άνθρωπος που προσπαθεί να εντοπίσει τη στιγμή όπου η πορεία της ζωής της μετατοπίστηκε προς την τραγωδία. Καθώς μας αφηγείται την ιστορία της, αναζητά ενδείξεις και ίχνη μέσα στην ίδια της τη μνήμη, επιχειρώντας να διαγνώσει στον σύντροφό της, στη σχέση τους και στην κοινωνία όπου ζει τις απαρχές και τα αίτια της βίας που καθόρισαν τη ζωή της.
 Αυτή η προσπάθεια κατανόησης — και όχι η τραγωδία καθαυτή — αποτέλεσε τον πυρήνα της παράστασής μας. Η σκηνική σύνθεση της παράστασης διαμορφώθηκε ως μια ζωντανή διαδικασία ανασύνθεσης: μια αφήγηση που χτίζεται μπροστά μας, σαν ντοκιμαντέρ της ίδιας της μνήμης.
 Ζούμε σε μια εποχή όπου η μνήμη δεν υπάρχει πλέον μόνο μέσα μας, αλλά και μέσα σε αρχεία, εικόνες και βίντεο. Ανακαλούμε το παρελθόν μας μέσα από οθόνες. Με αυτή την έννοια, όλοι γινόμαστε αφηγητές, μοντέρ και σκηνοθέτες της ίδιας μας της ζωής. Ωστόσο, παρά τα σύγχρονα εργαλεία καταγραφής και επαύξησης της εμπειρίας μας, η αμηχανία — και συχνά η ανικανότητά μας — απέναντι στην τραγωδία παραμένει ίδια, τόσο ως προς την αποτροπή της όσο και ως προς την κατανόησή της. Αυτή υπήρξε ίσως και η μεγαλύτερη πρόκληση: να προσεγγίσουμε την ενδοοικογενειακή βία χωρίς δραματική υπερβολή, αλλά και χωρίς απόσταση.

Αν η παράσταση αφήνει κάτι πίσω της, θα ήθελα να είναι μια αίσθηση επαγρύπνησης — η συνειδητοποίηση ότι η βία δεν εμφανίζεται αιφνίδια στις έμφυλες σχέσεις, αλλά διαμορφώνεται αθόρυβα μέσα από μικρές, καθημερινές μετατοπίσεις που συχνά περνούν απαρατήρητες. Αν καταφέρουμε να το αναγνωρίσουμε αυτό — όσο επώδυνο κι αν είναι — ίσως να ανοίξει ο δρόμος για μια ουσιαστική αλλαγή δυναμικής.”
                                                                                                         Λητώ Τριανταφυλλίδου

 

Τι έγραψαν για την παράσταση:

athinorama.gr : «Ένας σπαρακτικός, αιχμηρός, βαθιά ανθρώπινος μονόλογος που ξεγυμνώνει την ψυχή μιας γυναίκας και φωτίζει τις πιο σκοτεινές πτυχές της συντροφικότητας.»

Rosa.gr - Χρήστος Τζίφας: “Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μια σπουδαία θεατρική στιγμή. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μια διεισδυτική σκηνοθετική ανάγνωση των λέξεων. Και αναμφισβήτητα, η Νατάσα Εξηνταβελώνη αφήνει πίσω της, μια από τις καλύτερες και τις πιο ολοκληρωμένες ερμηνείες στη σύγχρονη ελληνική θεατρική πραγματικότητα. Ένα πραγματικό κρεσέντο υποκριτικής.”

sinwebradio.com  - Θοδωρής Κ.: «Η σκηνοθεσία της Λητώς Τριανταφυλλίδου προσέδωσε βάθος και χώρο στην ηρωίδα μέσα από μια σύγχρονη σκηνική γλώσσα.»

parallaximag.gr - Σάββας Πατσαλίδης: «Κατάφερε να ζωντανέψει και να δώσει επιτελεστικό και σκηνικό όγκο σε ένα απαιτητικό έργο — και μόνο γι’ αυτό αξίζει να τη δει κανείς.»

Theatromania.gr - Ιωάννης Λάζιος: «Ένα ζωντανό οπτικοακουστικό παλίμψηστο που ισορροπεί ανάμεσα στη σύγχρονη εξομολογητική αφήγηση και τη θεατρική αναπαράσταση. Η Νατάσα Εξηνταβελώνη κρατά αβίαστα το απαιτητικό βάρος ενός μονολόγου, σε μια σκηνική εγκατάσταση όπου το σώμα, η εικόνα και η φωνή της δεν αρκούν να συνυπάρξουν – πρέπει να συντονιστούν, να καταγράψουν και να αναμεταδώσουν το βίωμα.»

hmerologiotheatrou.com : «Η Λητώ Τριανταφυλλίδου διαχειρίζεται ευφυώς τη σύνθετη φύση του έργου, οδηγώντας την πλοκή σε μια εκκωφαντική και συγκινησιακά φορτισμένη κορύφωση. Η Νατάσα Εξηνταβελώνη μας δίνει μια ερμηνεία αφοπλιστικής ειλικρίνειας που αξιοποιεί κάθε εκφραστικό μέσο για τη λεπτομερή σκιαγράφηση ενός πλούσιου συναισθηματικού κόσμου.»

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Girls & Boys του Dennis Kelly
Με τη Νατάσα Εξηνταβελώνη

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Λητώ Τριανταφυλλίδου
Σκηνικά: Δημήτρης Πολυχρονιάδης
Μουσική: Αλεξάνδρα Κατερινοπούλου
Κίνηση: Κωνσταντίνος Παπανικολάου
Φωτογραφίες – Βίντεο: Δέσποινα Σπύρου
Video Editing: Μαριάνα Τρούμπη
Βοηθός Σκηνοθέτη: Τζέσικα Κουρτέση
Graphic Design: Γκέλυ Καλαμπάκα
Επικοινωνία: Αντώνης Κοκολάκης

Social Media: Renegade Media

Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη

Στα βίντεο της παράστασης εμφανίζονται η Κάτια και ο Νικόλας.

Θερμές ευχαριστίες στους: Δημήτρη Πασσά, Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη, Ολυμπία Γαϊτανίδη, Μπάμπη Χριστακόπουλο και Κατερίνα Μάμαλη.


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Θέατρο Αλάμπρα,

Στουρνάρη 53, Αθήνα

21 0522 0120

Παραστάσεις: από 17 Απριλίου
Παρασκευή & Σάββατο | 21:00
Κυριακή | 19:00

Διάρκεια: 90’

Τιμές εισιτηρίων:
18€ κανονικό | 16€ μειωμένο

Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/girls-boys/

Υπεύθυνος Επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης
kokolakispr@yahoo.gr | kokolakispr@gmail.com

 


 

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Είδαμε και προτείνουμε: «Εσύ κι εγώ και ο Φεϊντώ» της θεατρικής ομάδας Αντικλείδι στο Μικρό Κεραμεικό

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".