Είδαμε και προτείνουμε: Ουρανός απ' άλλους τόπους-ρόδα στο μαντίλι στο Θέατρο Φούρνος

 

Η παράσταση «Ουρανός απ’ άλλους τόπους – ρόδα στο μαντίλι» στο Θέατρο Φούρνος αποτελεί μια δυνατή θεατρική εμπειρία, όπου η μνήμη μεταστοιχειώνεται σε ζωντανή ύλη και ο λόγος του Σωτήρη Δημητρίου αποκτά τη δική του αυτόνομη πνοή. 

Ο Περικλής Μουστάκης, με μια σκηνοθεσία που απορρίπτει κάθε έννοια απλής αναπαράστασης, οικοδομεί μια τελετουργία γύρω από το αρχέτυπο της Αλέξως, μετατρέποντας τη σκηνή σε έναν άχρονο τόπο εξομολόγησης. Η προσέγγισή του δεν εστιάζει στην πληροφορία, αλλά στον ήχο και τη δόνηση της γλώσσας, καταφέρνοντας να αναδείξει το «άρρητο» που κρύβεται πίσω από τις λέξεις και να συνδέσει το προσωπικό βίωμα με μια οικουμενική κοσμολογία.

Στο επίκεντρο αυτής της μυσταγωγίας, η Δώρα Στυλιανέση παραδίδει μια ερμηνεία σπάνιου πνευματικού και σωματικού μόχθου, κατοικώντας τον ρόλο με μια αφοπλιστική αυθεντικότητα. Αν και η ίδια δεν συνδέεται βιολογικά με την Ήπειρο, κατακτά τη δημώδη ντοπιολαλιά με τέτοια μουσικότητα και ρυθμό, που η γλώσσα παύει να είναι εμπόδιο και γίνεται ορμητικό ρεύμα συγκίνησης. Η Αλέξω της Στυλιανέση δεν είναι μια γραφική φιγούρα του παρελθόντος, αλλά μια γυναίκα-σύμβολο που φέρει πάνω της το βάρος ενός αιώνα, ισορροπώντας ανάμεσα στην τραγικότητα της απώλειας και τον «μέγα θαυμασμό» για τη ζωή.

Η παράσταση καταφέρνει να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στον αστικό λόγο και τις ρίζες μας, προκαλώντας τον θεατή να αναμετρηθεί με τη δική του ιστορική και υπαρκτική συνέχεια. Μέσα από τις ρωγμές αυτού του συνταιριασμού λόγου και κίνησης, αναδύεται η πίστη, η ενοχή και ο λυτρωμός, υπό το φως ενός ήλιου που συνεχίζει να χορεύει παρά τη σκιά του θανάτου. 

Πρόκειται για μια ουσιαστική καλλιτεχνική κατάθεση, όπου η σκηνοθετική ακρίβεια και η εξαιρετική υποκριτική δεινότητα συναντιούνται για να υμνήσουν την ίδια τη ζωή ως μια πράξη αδιάκοπης αναγέννησης.