Διαβάσαμε και προτείνουμε: Το μεταξένιο του Κυριάκου Χαρίτου

Υπάρχουν βιβλία που, αν και απευθύνονται στα παιδιά, μιλούν απευθείας στην ψυχή κάθε αναγνώστη, ανεξαρτήτως ηλικίας. Το μεταξένιο του Κυριάκου Χαρίτου είναι ένα τέτοιο βιβλίο. Μια ιστορία φτιαγμένη από τα πιο λεπτά, σχεδόν αόρατα νήματα της ανθρώπινης ύπαρξης: την ανάγκη για αγάπη, την τρωτότητα, την αποδοχή.  

Ο ήρωας, ένα παιδί από μετάξι, ζει φοβισμένο, κρυμμένο στον δικό του κόσμο. Όμως, μια νύχτα τολμά να βγει έξω, να γνωρίσει, να ζήσει. Η γιορτή που το περιμένει είναι γεμάτη λάμψη, μα και σκιές. Οι άνθρωποι, άλλοτε με θαυμασμό και άλλοτε με απερισκεψία, δεν καταλαβαίνουν την εύθραυστη φύση του. Το πληγώνουν, το κομματιάζουν, χωρίς ίσως να το θέλουν. Κι όμως, μέσα από την απώλεια και τον πόνο, το Μεταξένιο ανακαλύπτει κάτι βαθύτερο: την αγκαλιά, τη φροντίδα, την ουσιαστική αγάπη, που το βοηθούν να βρει τον εαυτό του.  

Ο Κυριάκος Χαρίτος γράφει με αφοπλιστική ευαισθησία, χωρίς να ωραιοποιεί τον κόσμο αλλά και χωρίς να αφαιρεί από αυτόν τη μαγεία της ελπίδας. Οι λέξεις του είναι προσεγμένες, σαν να έχουν υφανθεί με μετάξι, μεταφέροντας στον αναγνώστη μια αίσθηση τρυφερότητας αλλά και αλήθειας. 

Οι εικόνες του Βασίλη Κουτσογιάννη συμπληρώνουν αρμονικά το κείμενο, δίνοντας ζωή στο εύθραυστο παιδί με έναν τρόπο που κάνει τις σελίδες να μοιάζουν απαλές και φωτεινές.  

Το μεταξένιο είναι ένα βιβλίο που μιλάει στην καρδιά. Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, την ευαλωτότητα, αλλά και τη δύναμη που αναδύεται μέσα από την αγάπη. 

Είναι ένα από εκείνα τα βιβλία που δεν ξεχνιούνται, γιατί αφήνουν πάνω σου ένα ανεπαίσθητο, αλλά βαθύ αποτύπωμα—σαν χάδι από μετάξι.

Της Αλεξίας Βλάρα, 23/2/2025

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

«Ρήγμα: Οι επτά ακατανίκητες δυνάμεις»

Βαρώτσου Τούλα: "Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας να φέρουν την νέα γενιά αντιμέτωπη με την Ιστορία και με όσα σημάδεψαν μία δύσκολη κατοχική περίοδο για την ανθρωπότητα".

Έντυ Κιτάντζη: "Η υπέρβαση των ορίων μέσα στην ποιητική διαδικασία λυτρώνει από τη βάρβαρη βασανιστική πραγματικότητα, ελευθερώνοντας το πνεύμα".

Βαγγέλης Μανουβέλος: Έχω την αίσθηση ότι σήμερα φοβόμαστε περισσότερο την ευαλωτότητα, επικοινωνούμε αδιάκοπα, αλλά αποφεύγουμε να εκτεθούμε πραγματικά".

Ευαγγελία Κούρτη: "Η ποίησή μου θέλω να κατατείνει στην αυτογνωσία και αυτή με τη σειρά της να μας οδηγήσει στο δρόμο της δράσης και της ευθύνης".