Είδαμε και προτείνουμε: Η «Φαιδρότητα» του Γιάννη Φασόη στο θέατρο Το Πάνω Σπίτι

Η «Φαιδρότητα» του Γιάννη Φασόη συνιστά μια σύγχρονη και τολμηρή δραματουργική ανάγνωση του μύθου της Φαίδρας και του Ιππόλυτου, συνομιλώντας δημιουργικά με τον Ευριπίδης και τον «Ιππόλυτος», αλλά και με το «Φαίδρας έρως» της Sarah Kane. Ο αρχαίος μύθος μετατοπίζεται στο παρόν και τοποθετείται σε μια υπερπολυτελή βίλα, έναν χώρο που λειτουργεί ως σκηνικό κοινωνικής επιφάνειας και ταυτόχρονα ως σύμβολο εσωτερικής αποσύνθεσης.

Η Φαίδρα παρουσιάζεται εγκλωβισμένη σε έναν γάμο χωρίς συναισθηματικό αντίκρισμα και αναζητά στον έρωτα μια βαθύτερη επιβεβαίωση της ύπαρξής της. Η επιθυμία της δεν εξιδανικεύεται· αποκαλύπτεται ως ανάγκη επαφής, ως κραυγή για ορατότητα. Ο Ιππόλυτος, ψυχρός και αποστασιοποιημένος, ενσαρκώνει τη σύγχρονη αδυναμία δέσμευσης και ουσιαστικής επικοινωνίας. Η ένταση ανάμεσά τους δεν κορυφώνεται με εξωτερικές εκρήξεις αλλά καλλιεργείται υπόγεια, μέσα από σιωπές, αμηχανίες και βλέμματα που υποδηλώνουν περισσότερα από όσα λέγονται.

Ο τίτλος λειτουργεί αποκαλυπτικά: η «φαιδρότητα» δεν αφορά το κωμικό αλλά τη γελοιότητα που γεννιέται όταν οι άνθρωποι καλύπτουν το ανεκπλήρωτο με προσχήματα, κοινωνικές συμβάσεις και επίπλαστες βεβαιότητες. Το έργο υπογραμμίζει πως η απόκρυψη της αλήθειας οδηγεί σε εσωτερική διάβρωση, ενώ η κοινωνική εικόνα συχνά μετατρέπεται σε μηχανισμό άμυνας απέναντι στην προσωπική δυστυχία.

Η σκηνοθεσία επιλέγει λιτή, στοχευμένη γραφή και εσωτερικό ρυθμό, επιτρέποντας στον λόγο να διατηρήσει τη δύναμή του χωρίς ρητορικές εξάρσεις. Η σύγχρονη γλώσσα καθιστά τον μύθο άμεσα αναγνωρίσιμο, αποδεικνύοντας ότι τα αρχετυπικά πάθη παραμένουν ενεργά όταν εντάσσονται σε σημερινά συμφραζόμενα. Οι ερμηνείες κινούνται με πειθαρχία και εσωτερική ένταση, φωτίζοντας τις ρωγμές των προσώπων και αποφεύγοντας την υπερβολή, ενώ η σκηνική ατμόσφαιρα ενισχύει την αίσθηση εγκλωβισμού και υπόγειας απειλής.

Συνολικά, η παράσταση επιβεβαιώνει ότι η τραγωδία δεν αποτελεί μουσειακό είδος αλλά ζωντανό σχόλιο πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις· γεννιέται κάθε φορά που η ανάγκη για αγάπη συγκρούεται με την αδυναμία ανταπόκρισης και όταν η επιθυμία υπερβαίνει τα όρια που η ίδια η κοινωνία επιβάλλει.