Διαβάσαμε και προτείνουμε: Έκπτωτοι δαίμονες του Ηλία Στεργίου από τις εκδόσεις Αγγελάκη

 

Οι Έκπτωτοι δαίμονες, το νέο ιστόρημα του Ηλία Στεργίου από τις εκδόσεις Αγγελάκη είναι ένα μυθιστόρημα γροθιά στο στομάχι για κάθε άνθρωπο, γονέα, έφηβο, άντρα, γυναίκα και οποιονδήποτε έχει ενσυναίσθηση για την τραγική εξέλιξη των ναρκωτικών με το πέρασμα του χρόνου και των εξαρτησιογόνων ουσιών. 

Τέσσερις άνθρωποι: η Αρετή, ο Γιάννης, ο Δήμος και η Στέφη. Νέοι άνθρωποι, τέσσερις ιστορίες με έναν κοινό παρονομαστή: την εξάρτηση τους. Σε ουσίες, σε κατάσταση, σε βία, σε απαξίωση από το οικογενειακό τους περιβάλλον, που φέρνουν την τραγική τους κατάληξη και το να πέσουν στο σκοτάδι χωρίς να βλέπουν την πραγματική αλήθεια και το πραγματικό φως στη ζωή τους. Καμιά φορά ξεχνάς ότι είσαι άνθρωπος και προσπαθείς να κάνεις υπέρβαση των δυνατοτήτων σου ή να θέλεις να φύγεις και να ξεφύγεις από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζεις και να βρίσκεις κάποια εύκολη λύση, την παροδική ψευδαίσθηση, παροδική ικανοποίηση του μυαλού. Δυστυχώς, κάθε ιστορία κρύβει και μία θλίψη, κάθε ιστορία κρύβει και να πουν.

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η γραφή του συγγραφέα, που προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί και να αναδείξει στατιστικά και γεγονότα χωρίς έντονο συναισθηματισμό. Είναι, όπως χαριστικά λέει, βασισμένο σε πραγματική μυθοπλασία και αληθινούς αντιήρωες. Είναι μία βιωματική ιστορία που την έχει διηγηθεί υπαρκτό πρόσωπο με στοιχεία μυθοπλασίας.

Ο Στεργίου δεν αναζητά την έντονη συναισθηματική φόρτιση, καθώς το θέμα από μόνο του είναι μείζονος σημασίας, αλλά ζητά να αναδείξει την αλήθεια, που με το πέρασμα των χρόνων παίρνει τρομακτικές διαστάσεις. 

Προσεγμένο εξώφυλλο, επιμέλεια, σωστή ροή του λόγου, ύφος και χωρίς να πλατειάζει, κρατάει σε εγρήγορση το ενδιαφέρον του αναγνώστη και αναδεικνύει τις τέσσερις ιστορίες με αποτελεσματικό τρόπο. Καμιά φορά δε γεννιέσαι συγγραφέας, αλλά γίνεσαι. Δεν γράφεις για να λάβεις αναγνώριση, αλλά για να ταρακουνήσεις τον αναγνώστη και να σκεφτεί. Στο τέλος υπάρχει λύτρωση και, ευτυχώς ή δυστυχώς, κάποιοι θα προσπαθήσουν να ξεφύγουν, κάποιοι πάλι θα επέλθει ο θάνατος, και κάποιοι, ειδικά τρίτα πρόσωπα, όπως ήρθαν, έτσι θα φύγουν, τα διάφορα ανέγγιχτα και ουδέτερα.

Είχα καιρό να διαβάσω ένα βιβλίο που να δείχνει το πραγματικό πρόσωπο της κοινωνίας και τη μάστιγα των ναρκωτικών, που ενώ νομίζουμε ότι έχει εξαφανιστεί, είναι εδώ σε μεγαλύτερο βαθμό, οπότε από πολύ μικρές ηλικίες οι εθισμοί και οι εξαρτήσεις. Η βία είναι σύγχρονο κοινωνικό φαινόμενο, που δυστυχώς για άλλη μια φορά η κοινωνία αποσιωπά.