Παράταση για την παράσταση Αφήνω ανοιχτά

 




«Αφήνω ανοιχτά»

Η θεατρική ομάδα ¨ΓΚΑΝΜΠΑΤΕ¨ παρουσιάζει την παράσταση «Αφήνω Ανοιχτά» με θέμα της την ψυχιατρική ασθένεια: Διπολική διαταραχή. Για την ακρίβεια πως η ασθένεια πλησιάζει την ασθενή αθόρυβα και διακριτικά μέχρι να φτάσει να χρήζει κλινικής αντιμετώπισης.

Η παρουσίαση αυτή έχει σκοπό την αναγνώριση αλλά και αποδοχή των ψυχιατρικών ασθενειών. Τι κάνουμε λοιπόν κλείνουμε τα μάτια ή μας αφορά μια αυτοκτονία ή ένα επεισόδιο μανίας; Ως ομάδα μας αφορά να κρυφοκοιτάξετε κι αν θέλετε αφήστε ανοιχτά ή κλείστε την πόρτα μας – σας! Η εικόνα της αφίσας είναι ένα σχέδιο από τον τοίχο του σαλονιού της 6ης πτέρυγας της Ψυχιατρικής Κλινικής "Δαφνί" το σχεδίασε μία νοσηλευόμενη.

Συντελεστές:

Σύλληψη – Σκηνοθεσία - Κείμενο: Σοφία Φωτεινάκη

Παίζουν οι ηθοποιοί: Κλεονίκη Καραχάλιου & Λένα Πανοπούλου

Μουσική – Ηχητικός Σχεδιασμός - Ηλεκτρική κιθάρα: Χρήστος Ηλιόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη – Οπτική ταυτότητα: Ειρήνη Ζήκα

Επιμέλεια Κίνησης: Στέλλα Κουλούβαρδη

Βίντεο παράστασης, τρέιλερ, φωτογραφίες: Γιάννης Νικέλλης

Φωτισμοί: Νίκος Νίκου

Σκηνικά – Κουστούμια: Κατερίνα Σαρέλλα

Παραγωγή: ΓΚΑΝΜΠΑΤΕ THEATRE COMPANY

 

Για τρεις παραστάσεις ακόμη 

11, 18 και 25 Ιανουαρίου 2026

Στις 21:15


Στον Τεχνοχώρο «Φάμπρικα» (Μ. Αλεξάνδρου 125 & Ευρυμέδοντος Κεραμεικός)   

τηλέφωνο κρατήσεων: 6984889535

Εισιτήρια: https://www.more.com/theater/afino-anoixta/



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χαριτίνη Ξύδη: "Ο χρόνος είναι η αιώνια πάλη των αντιθέτων και ταυτοχρόνως η ισορροπία τους".

Διαβάσαμε και προτείνουμε: Μπλε σκούρο 05 του Πάνου Μυρμιγγίδη από την Άνεμος Εκδοτική

Είδαμε και προτείνουμε: Σκίτσο 6 | ΑΜΦΙ (Άπειρες Μικρές Φαεινές Ιδέες) στη πειραματική σκηνή του Εθνικού στο θέατρο Δίπυλον

Νίκος Παπαδόπουλος: "Στις συνθέσεις μου αξιοποιώ τους λαϊκούς δρόμους και τους παραδοσιακούς ρυθμούς, εντάσσοντάς τους ενίοτε σε μια σύγχρονη παρουσίαση".

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ || Ο Στέφανος Κυριακίδης επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια

Μαίρη Κλαμπούρα: "Πάντα είχα μια έντονη ροπή προς το σκοτάδι, όχι σαν άνθρωπος αλλά σαν καλλιτέχνης".