With Latenti Quietus, death/metalcore band IANWILL unveil a fearsomely effective new single!
‘Latenti
Quietus, the second single from the Echoes EP due for release in June
2025, is an immersion in a maelstrom of sound where brutality and
visceral intensity reign supreme. Driven by a frantic rhythmic beat and
razor-sharp riffs at the confluence of metalcore and melodic death, the
track explores the universal duality of life and death, not as opposites
but as forces intrinsically linked to the cycle of existence. ’
IANWILL
is a French metal band based in Paris, evolving in a universe tinged
with metalcore and death influences, where percussive melodic
compositions blend with a raw and incisive aesthetic.
After
two EPs laying the foundations of its sound identity, the band
reinvented itself in 2017 with a new line-up. This turning point marks a
major evolution,
consolidating
its artistic identity and its increasingly assertive technical
approach. Since then, IANWILL has performed across France and Europe,
impressing with striking and intense performances.
In
2019, the band released their debut album, One Credit Left, mixed and
mastered by Florent Salfati (Homeless Records), to an enthusiastic and
unanimous reception from the public and the press. At the start of 2024,
a new EP was in preparation, mixed and mastered by HK (Vamacara
Studio). Following the release of a first single in June 2024, the EP,
entitled Echoes, will be available in June 2025, marking a new stage in
the band's musical evolution.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας Αλέξανδρος Παπαδάκης του Ο Όμηρος και ο Απαγωγέας – Μέρος Δεύτερο μιλά για τη νέα του λογοτεχνική πρόταση, ένα έργο που κινείται πέρα από τις συμβατικές αφηγηματικές φόρμες. Με κεντρικό άξονα την αντίστροφη χρονική δομή, την ψυχολογική εμβάθυνση των χαρακτήρων και μια έντονα μετα-αφηγηματική προσέγγιση, το βιβλίο επιχειρεί να αναμετρηθεί με τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα, το μυστήριο και την ανθρώπινη συνείδηση. Το βιβλίο Ο όμηρος και ο απαγωγέας – Μέρος Δεύτερο είναι γραμμένο «από το τέλος προς την αρχή». Τι σας οδήγησε σε αυτή την αντισυμβατική αφηγηματική δομή και τι επιδιώκει να προκαλέσει στον αναγνώστη;
Στην ποιητική συλλογή «Μονοπατώ: Η ζωή σε τρεις πράξεις» , ο Γιώργος Βαγγελάκης προσεγγίζει τη ζωή ως μια αδιάκοπη διαδρομή αυτογνωσίας, όπου η περιπλάνηση, η συνύπαρξη και η μοναξιά συνθέτουν τους βασικούς σταθμούς της ανθρώπινης εμπειρίας. Με λόγο στοχαστικό και βαθιά βιωματικό, αναμετριέται με την αγάπη, τον έρωτα, την ελευθερία, τις ανθρώπινες σχέσεις και τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής, αναζητώντας την ουσία πίσω από τον θόρυβο της καθημερινότητας. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά για την ποίηση ως διαδρομή εσωτερικής αναζήτησης, τη σημασία της μοναξιάς, τη δύναμη του ταξιδιού και την ανάγκη διαρκούς επανεκκίνησης. Πώς γεννήθηκε αυτή η τριμερής σύλληψη της ζωής μέσα από την περιπλάνηση, τη συνύπαρξη και τη μοναξιά;
«Ρήγμα: Οι επτά ακατανίκητες δυνάμεις» Μια σύγχρονη πολυφωνική αφήγηση με τις ρίζες της στην αρχαία τραγωδία Στο Αρχαίο Θέατρο της Καρθαίας στην Κέα, το Σάββατο 25 Ιουλίου 2026, παρουσιάστηκε το «Ρήγμα: Οι επτά ακατανίκητες δυνάμεις» , μια πολυφωνική αφηγηματική παράσταση που αντλεί τη μορφή και τη δομή της από την αρχαία τραγωδία. Το φυσικό τοπίο της Καρθαίας και το Αρχαίο Θέατρο προσέφεραν μια ξεχωριστή εμπειρία στην αφήγηση, συνδέοντας τον σύγχρονο λόγο με έναν τόπο που κουβαλά αιώνες ιστορίας.
Με το νέο της μυθιστόρημα «Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας», η Τούλα Βαρώτσου συνθέτει μια πολυεπίπεδη αφήγηση που διατρέχει διαφορετικές εποχές και τόπους, συνδέοντας την ιστορική μνήμη με τη μυθοπλασία. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η συγγραφέας μιλά για την έμπνευση, τις προκλήσεις της γραφής και τα βαθύτερα νοήματα ενός φιλόδοξου μυθιστορήματος που φιλοδοξεί να προβληματίσει και να συγκινήσει τον αναγνώστη. Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας εκτείνονται σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους και γεωγραφικά τοπία. Ποια ήταν η αφετηρία για αυτή τη σύνθετη, πολυεπίπεδη χρονική αφήγηση;
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η δημιουργός της ποιητικής συλλογής «Νοητικά Ταξίδια» Έντυ Κιτάντζη μιλά για την ποίηση ως πράξη εσωτερικής πτήσης και πνευματικής ελευθερίας. Με αφετηρία την ιδέα της νοητικής περιπλάνησης, αναφέρεται στη σχέση πραγματικότητας και φαντασίας, στη δύναμη της λιτής ποιητικής έκφρασης και στη σύνδεση της ποίησης με άλλες τέχνες και βιώματα. Μέσα από τις απαντήσεις της, αναδεικνύεται ένας κόσμος όπου η λέξη λειτουργεί ως αφετηρία ταξιδιού και ο αναγνώστης καλείται να συναντήσει τον εαυτό του μέσα στους στίχους.
Στην ποιητική συλλογή Υπάρχει πάντα ένας δρόμος , η Ευαγγελία Κούρτη μετατρέπει την ποίηση σε χώρο στοχασμού, ευθύνης και ελπίδας. Με αφετηρία τη φύση, τον άνθρωπο και τα μεγάλα ζητήματα της εποχής, τον πόλεμο, την προσφυγιά, την κοινωνική αδιαφορία και τη δύναμη της συλλογικότητας, αναζητά το φως ακόμη και στις πιο δύσκολες διαδρομές. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλά για τον συμβολισμό του «δρόμου», τον κοινωνικό ρόλο της ποίησης και την πίστη της ότι η ελπίδα μπορεί να αποτελέσει μια συνειδητή στάση ζωής. Ο τίτλος «Υπάρχει πάντα ένας δρόμος» μεταφέρει ένα μήνυμα ελπίδας. Ποιος είναι αυτός ο δρόμος για εσάς;
.jpg)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου