“PLAY OFF”

Τελευταίες δύο παραστάσεις!
PLAY OFF
22 & 29/5
Βασισμένο στην ιδέα του Rick Abbot ‘’play on’’
Μια κωμωδία για όλους!

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ!

orizontia.jpg
Η Φιλίτσα Φιλίδου γράφει το έργο ‘’ Ο πιο αισχρός φόνος’’ και αναλαμβάνει να γίνει και παραγωγός της παράστασης της. ΟΙ Ηθοποιοί παλεύουν με τις νευρώσεις τους καθώς τίποτα δεν πάει καλά. Η ημέρα της παράστασης πλησιάζει και εκείνοι δεν ξέρουν όχι μόνο τα λόγια που λένε, καθώς η Φιλίτσα τους φέρνει κάθε φορά καινούριο κείμενο , αλλά δεν μπορούν να τα βρουν και μεταξύ τους. Διαφωνίες, τσακωμοί άγχος τους φέρνουν αντιμέτωπους με την σκηνοθέτη τους, την Τσέρυ που δεν μπορεί να διαχειριστεί τις κρίσεις πανικού που έχει και την εξάρτηση της από τον καφέ. Άραγε η παράσταση θα ανέβει; Ποιοι τελικά θα καταφέρουν να ζήσουν την πιο αισχρή παράσταση που ανέβηκε στα χρονικά ή τον πιο αισχρό φόνο που συνέβη σε μια θεατρική σκηνή;
Η παράσταση ανεβαίνει από τους τελειόφοιτους του 92 Artschool για λίγες μόνο παραστάσεις στο Τεχνοχώρο Εργοτάξιον.

Σκηνοθεσία- Μουσική επιμέλεια-διασκευή : Μεράβογλου Έφη
Παίζουν:
Αγγελική Κουρεμπή , Γιώργος ΓκαλημανάςΜαίρη Ματσούκα , Χριστίνα ΝικολούλιαΑνδριάνα ΣταυριδοπούλουΚωνσταντίνα ΒάρδαΜυγδαλιά Ανδρέου , Βασίλης ΝτόντοςΓιώργος Κάλτσας και Δήμητρα Βακάλη.

Κοστούμια- σκηνικά :  92 Artschool
Φωτογραφίες: Αριστέα Ανύση
Βίντεο: Αριστέα Ανύση – Γιώργος Κάλτσας

Κάθε Τετάρτη στις 20:30

Τεχνοχώρος Εργοτάξιον , Διογένους 1 , Άγιος Δημήτριος (δίπλα στο μετρό της Δάφνης.)
Τηλέφωνο: 6983930220
Εισιτήριο : 5 ευρώ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".