Κωστής Καπελώνης: "Η μουσική στη συγκεκριμένη παράσταση, που είναι ένας γυναικείος μονόλογος με τραγούδια, λειτουργεί σαν δεύτερος ηθοποιός, γιατί όχι μόνο πρωταγωνιστεί στα τραγούδια της παράστασης, αλλά συνοδεύει τον Λόγο".
Με αφορμή την παράσταση «Η Ωραία Ελένη στην Κοιλάδα των Νεκρών Ερώτων» , ο Κωστής Καπελώνης μιλά στο Open Mind για μια Ελένη που αποκτά σύγχρονη φωνή και μετατρέπεται από μυθικό σύμβολο σε πολιτικό και υπαρξιακό πρόσωπο. Σε κείμενο του Κωνσταντίνου Μπούρα και με τη σκηνική σύμπραξη της Ζωή Τηγανούρια και της Γεωργία Ζώη , ο μύθος συνομιλεί με το σήμερα, τον πόλεμο και τη γυναικεία εμπειρία. Κωστής Καπελώνης Στο έργο η Ελένη μιλά επιτέλους με τη δική της φωνή. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η μετατόπιση από το «αντικείμενο του μύθου» στο υποκείμενο του λόγου και ποια ευθύνη γεννά δραματουργικά; Όταν δανειζόμαστε ιστορικά πρόσωπα για να τα μετατρέψουμε σε θεατρικούς χαρακτήρες, το κάνουμε συνήθως, δηλαδή αυτό κάνουν οι μεγάλοι συγγραφείς, για να πούμε στους θεατές μας μια ιστορία, που να έχει κάποια σχέση με το παρόν τους. Το Θέατρο και η Τέχνη γενικότερα χρησιμοποιεί το παρελθόν, για να μιλήσει για το σήμερα, δεν κάνει μαθήματα ιστορίας. Έτσι κάνει ο Κωνσταντίνος Μπούρας, παίρνον...