Πρόγραμμα Φεβρουαρίου 2018, Κινηματογράφου στη Δροσιά




«Οι ημέρες Κινηματογράφου» στη Δροσιά θα προβάλλουν ταινίες για τον Φεβρουάριο με το εξής πρόγραμμα:
Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου 2018
Le Mepris (Η περιφρόνηση) του Jean Luc Godard με την Μπριζίτ  Μπαρντό, τον Μισέλ Πικολί, τον Φριντς Λανγκ και άλλους…
Γαλλία/ 1963/ 103’/ αισθηματικό

Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2018
«Ο Θεός δεν μοιράζει καραμέλες» του Βαγγέλη Καλαμπάκα, ντοκιμαντέρ που αναφέρεται στη ζωή των μικρών τροφίμων ενός χριστιανικού ορφανοτροφείου στην Αιθιοπία. Στην προβολή θα παρευρίσκεται ο ίδιος ο Σκηνοθέτης, ο οποίος θα αναλύσει στο κοινό τις ιδιαίτερες τεχνικές λήψης της ταινίας του και  την εμπειρία από το ταξίδι του στην Αιθιοπία.
Ελλάδα/2014/73’
Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018
Καθαρά Δευτέρα: Αργία
Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2018
Αφιέρωμα στον πολυβραβευμένο Σκηνοθέτη Δημήτρη Αθανίτη με την προβολή της ταινίας του «Invisible» και την παρουσία του ίδιου του Σκηνοθέτη, ο οποίος θα συζητήσει με το κοινό για την ταινία του, το αδρό αυτό αστικό γουέστερν πάνω στην άνιση μάχη ενός νεαρού εργάτη αντιμέτωπου με την αδικία.
Ελλάδα /2015/ 84’
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Κώστας Μαντάς
Επιμέλεια και ανάλυση ταινιών: Καίτη Λεκάκου
Οι προβολές γίνονται στις 20:00’ στο Πολιτιστικό Κέντρο Δροσιάς, Γρ. Λαμπράκη 19
Είσοδος ελεύθερη


​

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Εικόνα
Η Μαρία Χατζηαποστόλου προσεγγίζει τον Μάνο Ελευθερίου όχι ως μνημειακή μορφή του τραγουδιού, αλλά ως πνευματικό συνοδοιπόρο και ηθικό μέτρο του καιρού μας. Στο βιβλίο της  Ο Μάνος Ελευθερίου του τόπου και της ουτοπίας , η ποίηση συναντά τη μνήμη, η Ιστορία τη μεταφυσική και ο τόπος την ουτοπία, φωτίζοντας έναν δημιουργό που παρέμεινε ασκεπής, ελεύθερος και βαθιά ανθρώπινος. Μια συνομιλία για την ευθύνη του λόγου, την ταπεινότητα, τη συλλογική μνήμη και την ελπίδα που αντιστέκεται. Μαρία Χατζηαποστόλου Στο βιβλίο σας προσεγγίζετε τον Μάνο Ελευθερίου όχι μόνο ως στιχουργό, αλλά ως πνευματική και ηθική μορφή. Ποια ήταν η εσωτερική ανάγκη που σας οδήγησε σε αυτό το «χαιρετιστήριο» βιβλίο;
Read more »

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Εικόνα
Στη νέα της παιδική ιστορία, Ο κακόκεφος Βάγιας Κουκουβάγιας γίνεται ο καθρέφτης των καθημερινών συναισθημάτων των παιδιών: από τη μοναξιά και τη χαρά μέχρι την ανάγκη για προσφορά και ενσυναίσθηση. Η Νατάσα Βραχλιώτη μιλά για τη γέννηση αυτού του χαρακτήρα, τη δύναμη των μικρών πράξεων καλοσύνης και τον ρόλο του σχολείου και των ενηλίκων στην ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης των παιδιών. Μέσα από την ιστορία και τη συνεργασία της με την εικονογράφο Αγγελική Δρακάκη, η συγγραφέας αναδεικνύει πώς η αποδοχή της διαφορετικότητας και η σιωπηλή φροντίδα μπορούν να γίνουν καθημερινά μαθήματα ζωής. Νατάσα Βραχλιώτη Ο Βάγιας Κουκουβάγιας είναι ένας σοφός δάσκαλος με αγέλαστο πρόσωπο. Πώς γεννήθηκε αυτός ο χαρακτήρας και τι θέλατε να συμβολίσει για τα παιδιά;
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Εικόνα
Η απόφαση να ανεβεί ξανά « Το Μεγάλο μας Τσίρκο » του Ιάκωβου Καμπανέλλη δεν είναι ποτέ μια απλή καλλιτεχνική επιλογή· είναι μια αναμέτρηση με τον μύθο. Στη σκηνή του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, η σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια έρχεται να αποδείξει πως το εμβληματικό αυτό έργο δεν είναι ένα μουσειακό κειμήλιο του 1973, αλλά μια ζωντανή, φλέγουσα πληγή που παραμένει επίκαιρη. Με σεβασμό στο βαρύ φορτίο της πρώτης παράστασης, αλλά με μια φρέσκια, σύγχρονη ματιά, ο θίασος στήνει ένα παλλόμενο λαϊκό πανηγύρι, όπου η ιστορία της Ελλάδας παρελαύνει άλλοτε ως φάρσα και άλλοτε ως αρχαία τραγωδία.
Read more »

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Εικόνα
Στη συνέντευξη αυτή, η Καλλιέρη Ευδοξία μας ξεναγεί στον κόσμο του ποιητικού της παραμυθιού « Η γλυκιά Αγελαδίτσα ». Μιλά για την έμπνευση που γεννήθηκε από την αγάπη της για τα ζώα και τη μνήμη του Ασπροπύργου, για τη σημασία της αποδοχής της διαφορετικότητας, της καθημερινής ανθρωπιάς και της τρυφερότητας, καθώς και για τον παιδαγωγικό ρόλο της δασκάλας Εύης. Μέσα από τις απαντήσεις της, αναδεικνύεται η σύνδεση της φαντασίας με τη ζωή, η αξία της αγάπης προς τα παιδιά, τα ζώα και τη φύση, και η δύναμη της λογοτεχνίας να εμπνέει μικρούς και μεγάλους. Καλλιέρη Ευδοξία Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την «αγελαδίτσα» και γιατί επιλέξατε ως κεντρικό χαρακτήρα ένα ζώο αντί για ανθρώπινο ή φανταστικό πρόσωπο; Η γλυκιά αγελαδίτσα γεννήθηκε σαν ιδέα από την αγάπη μου για τα ζώα της φάρμας και από το γεγονός ότι η περιοχή του Ασπροπύργου ήταν γεμάτη από φάρμες με αγελάδες. Κάποτε ο Ασπρόπυργος ήταν αγροκτηνοτροφικός. Επέλεξα την αγελαδίτσα επειδή ήταν το ζώο-σύμβολο της κτηνοτροφίας της περιοχής, α...
Read more »

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".

Εικόνα
Με αφορμή τη συναυλία Et Lux Perpetua , η Ανθή Γουρουντή φωτίζει το Requiem σε ντο ελάσσονα του Luigi Cherubini ως έργο πνευματικής έντασης και ανθρώπινης κάθαρσης. Στον ιδιαίτερο χώρο της Ευαγγελικής Εκκλησίας Πειραιώς, το Φωνητικό Σύνολο LibroCoro συνομιλεί και με τον Benjamin Britten, προτείνοντας μια χορωδιακή εμπειρία που λειτουργεί ως μνήμη, ανάταση και πράξη ελπίδας.   Ανθή Γουρουντή Το Requiem σε ντο ελάσσονα του Cherubini είναι ένα έργο βαθιάς εσωτερικότητας και δραματικής έντασης. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να το επιλέξετε ως κεντρικό άξονα της συναυλίας EtLuxPerpetua ;
Read more »