Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Closing Show Απονομή Βραβείων New Vision BOX TALK: Konstantin Wecker, Ζαφείρης Χαϊτίδης & Elisa Simantke ΣΥΝΑΥΛΙΑ: The Boy





Σε έντονα συγκινησιακό κλίμα ολοκληρώθηκε την Κυριακή το βράδυ το closing event του Hellas Filmbox Berlin 2018 με πρωταγωνιστές τον κινηματογραφιστή Ζαφείρη Χαϊτίδη και τον μεγάλο Γερμανό τραγουδοποιό και ακτιβιστή Konstantin Wecker. Στην κατάμεστη από κόσμο Saal 1 του Urban Spree έγινε μια μοναδική συζήτηση διανθισμένη με τραγούδια του Wecker  και αποσπάσματα από το πολυετές project του Χαϊτίδη για την ελληνική κρίση «Greek Chronicle Project: footage archive», ένας συνδυασμός που συνεπήρε το κοινό υλοποιώντας απτά και με τον ωραιότερο τρόπο τον ελληνογερμανικό διάλογο.


Το event ξεκίνησε με τα ευχαριστήρια από την διευθύντρια προγράμματος Ιωάννα Κρυωνά προς όλους τους Χορηγούς, Υποστηρικτές και Χορηγούς Επικοινωνίας του φεστιβάλ και στη συνέχεια την σκηνή κατέλαβε το προσωπικό, το έμψυχο δυναμικό, δίχως το οποίο η διοργάνωση δεν θα ήταν ποτέ εφικτή.  Ο έτερος διευθυντής προγράμματος Δημήτρης Αργυρίου παρουσίασε τα μέλη της Κριτικής Επιτροπής Clemens Wilhelm, Ναdja Sayej, Fernando Huerta που απένειμαν το βραβείο Καλύτερης Ταινίας New Vision στο «Time is Up» του Νικόλα Πουρλιάρου, «ένα φιλμ που συνδυάζει άρτια την αισθητική του βίντεο με την ταινία μυθοπλασίας».

Το συντονισμό του  Box Talk μετάξύ των δύο καλλιτεχνών έκανε η δημοσιογράφος Elisa Simantke που μίλησε για το project:  2200 βίντεο, 500 φωτογραφίες, 100 playlists συνθέτουν πάνω από 3000 λεπτά ενός web documentary που καταγράφει την ελληνική κρίση. Παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά σε κοινό αποσπάσματα του project με την κάμερά του στους αθηναϊκούς δρόμους, τους ανθρώπους στις πορείες, τα επεισόδια, τις ταραχές που στιγμάτισαν όλη τη χώρα. Ο Ζαφείρης Χαϊτίδης μίλησε για τα όσα έζησε καταγράφοντας το χρονικό και τόνισε ότι το έργο του είναι μια διαδραστική πλατφόρμα και αναμένει ότι οι επισκέπτες της σελίδας θα προσθέσουν υλικό και θα διαδράσουν, θα προσθέσουν, θα σχολιάσουν σε όλα τα επίπεδα για μια ολοκληρωμένη αποτύπωση των γεγονότων. «Δεν βγήκα στους δρόμους σαν καλλιτέχνης, αλλά σαν θυμωμένος πολίτης και θέλοντας να συνδράμω τους συμπολίτες μου που ήταν στους δρόμους. Μέσα από την πλατφόρμα και με τη δυνατότητα που προσφέρει το ίντερνετ, μπορούμε να κάνουμε κάτι, να μάθει ο κόσμος τι έγινε. Οι εικόνες δεν έχουν εικαστική ομορφιά και είναι σαν το μάτι οποιουδήποτε ανθρώπου που ήταν εκεί. Τα γεγονότα είναι χρονολογημένα και μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει την κλιμάκωση».

Σε κλίμα θερμό ο υψηλός προσκεκλημένος της βραδιάς Konstantin Wecker παρακολουθώντας τις εικόνες του Χαϊτίδη είπε ότι «στην Γερμανία δεν είναι αισθητό τι έχει συμβεί στην Ελλάδα, και ο Τύπος δεν έχει δώσει σωστή εικόνα. Οι πολιτικοί κατέστρεψαν στοχευμένα την Ελλάδα. Ηταν σοκαριστικό». Στη συνέχεια τραγούδησε το «Wut und Zärtlichkeit» (Θυσία και Τρυφερότητα) και καταχειροκροτήθηκε. Ακτιβιστής, αγωνιστής ενάντια στον απολυταρχισμό, ο Wecker είπε «όταν γράφω τραγούδια δεν υπάρχει παιδαγωγικό κίνητρο. Είχα την τύχη να μεγαλώσω σε μια οικογένεια που ήταν κατά του απολυταρχισμού. Με την οικογένειά μου μπορύσα να μιλήσω για τον χιτλερισμό, όταν για τους συμμαθητές μου ήταν απαγορευμένο. Οι διαταγές δεν πρέπει να επιτρέπονται, όπως είπε η Hannah Arendt». Ο καλλιτέχνης συγκινημένος από το βίντεο του Χαϊτίδη που προβλήθηκε στη συνέχεια μέσα από τους προσφυγικούς καταυλισμούς της Ελλάδας τραγούδησε το «Ich habe einen Traum von einer grenzenlosen Welt» (Ονειρεύομαι έναν κόσμο δίχως σύνορα) και  σχολίασε πως «οι πολιτικοί έχουν καταστρέψει το δικαίωμά μας στην ελευθερία και βύθισαν τους τους ανθρώπούς στην πίκρα και την ψυχρότητα». 

Λαμβάνοντας τον λόγο ο Χαϊτίδης είπε ότι «η μετανάστευση δεν είναι επιλογή, είναι η έλλειψη επιλογής. Πήγα στην Ειδομένη για να δω την τραγωδία και τον πόνο, όμως βρήκα ελπίδα και αγάπη».  Στο ερώτημα της Simantke για το τι μπορεί να κάνει ο καλλιτέχνης, ο Χαϊτίδης είπε πως «μπορεί να ευαισθητοποιήσει τος ανθρώπους ακόμα περισσότερο. Η Χρυσή Αυγή διχάζει την κοινωνία μας και την δηλητηριάζει. Και στην Γερμανία έχουμε το AFD, το πρώτο φασιστικό κόμμα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο».  

«Βλέπω τα τελευταία χρόνια μια απολυταρχικοποίηση της Ευρώπης. Αυτό επιδιώκουν οι οικονομικές δυνάμεις. Πρέπει να μάθουμε από προηγούμενες επαναστάσεις. Χρειάζεται να κάνουμε ...επανάσταση της τρυφερότητας. Διχως βία, γιατί με την βία δεν κερδίζει κανείς τίποτα. Εκεί που οι πολιτικοί δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, υπάρχει η ποίηση. Η ποίηση είναι η αντίσταση» είπε ο Wecker. Ο καλλιτέχνης τραγούδησε το «Μauthausen Kantate» του Μίκη Θεοδωράκη για μια χαμένη αγάπη και μοιράστηκε με το κοινό ότι  είχε την ευκαιρία να το παίξει στο σπίτι του Ελληνα μουσουργού. Ηταν μια μοναδική στιγμή που αγκάλιασε το κοινό συγκινημένο κλείνοντας την εκδήλωση.

Ο The Boy αργότερα ανέβηκε στη σκηνή, το χώρο κατέλαβαν οι νεότεροι φίλοι του φεστιβάλ και  ο χώρος γέμισε με τις μουσικές του, τους στίχους του που είναι ποιήματα  και Ελλάδα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο Σωτήρης Χατζάκης στο μυαλό ενός serial killer - Frozen στο Από Μηχανής θέατρο

Προσωπικό σημείωμα:
Ξεκίνησα να βλέπω την παράσταση και αισθανόμουν απέχθεια προς τον serial killer. Αναμενόμενη για όλους μας, νομίζω. Όσο προχωρούσε το έργο, όμως, και μετά τις αναφορές της ψυχιάτρου για τα παθολογικά αίτια που κάνουν έναν άνθρωπο να ενεργεί με αυτόν τον τρόπο, η ενσυναίσθηση και η κατανόηση πήρε τη θέση της απέχθειας. Δεν συμφώνησα με τις πράξεις του αλλά τις κατανόησα. Και για μια ακόμη φορά σκέφτομαι πως αυτή είναι η μαγεία του θεάτρου. Να σου δείχνει και μια άλλη οπτική ενώ δεν το περιμένεις. Έφυγα από την παράσταση πιο πλούσια! Σας τη συστήνω...
Βάσω Σωτηρίου - We Will
FROZEN 
Της Bryony Lavery
Το Frozen είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που αποτελείται από τρία πορτραίτα: 
Ενός σήριαλ κίλερ, 
μιας δικαστικής ψυχιάτρου 
και μιας μητέρας που η κόρη της είναι ένα από τα θύματα του δολοφόνου. Υπάρχει οίκτος για έναν κατά συρροή δολοφόνο παιδιών; Μπορεί μια μάνα να συγχωρέσει τον δολοφόνο του παιδιού της; Μπορεί μια ψυχίατρος να μας οδηγήσει μέσα από επιστημονικά μονοπάτια στην …

Η παράσταση "PETER PANIC" σε σκηνοθεσία Μάρκου Σεφερλή κάνει πρεμιέρα στο θέατρο Περοκέ την 1η Ιανουαρίου 2019!

PETER PANIC
των JONATHAN SAYER – HENRY SHIELDS – HENRY LEWIS Σκηνοθεσία: Μάρκος Σεφερλής  Θέατρο ΠΕΡΟΚΕ ΑΠΟ 1 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2019!

"Δύο γυναίκες χορεύουν" στο Θέατρο Μεταξουργείο

«ΔΥΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΧΟΡΕΥΟΥΝ» Με την Άννα Βαγενά και τη Γιασεμί Κηλαηδόνη ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ» Έναρξη παραστάσεων Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2018

Είδαμε την παράσταση: "Ανατόλ" στο Θέατρο Αλκμήνη

Είδαμε την παράσταση: "Ανατόλ" στο Θέατρο Αλκμήνη και περάσαμε μία μοναδική βραδιά. Η μοναδικότητα αυτής της βραδιάς έγκειται στο γεγονός ότι η παράσταση αυτή δίνει μεγαλύτερη έμφαση στους ήρωες αυτούς εξολοκλήρου και μετά στο κείμενο. Οι ερμηνείες μοναδικές και από τους τρείς ηθοποιούς. Η Τζούλη Σούμα δεν υποδύεται έναν ρόλο αλλά εφτά γυναίκες που γεμίζει εξολοκλήρου την σκηνή και προσδίδει στην παράσταση αυτήν την γλυκιά προσμονή για την εξέλιξη της. Άλλοτε με το νάζι της,άλλοτε με την σπιρτάδα της και άλλοτε με τον δυναμισμό της μας δείχνει εναλλασσόμενες πτυχές κάθε γυναικείας ύπαρξης. Ο ήρωας μας, ο Ανατόλ όντας ως ένας σύγχρονος Δον Ζουάν, αιχμαλωτίζει τις γυναίκες της ζωής του αλλά πολλές φορές γίνεται έρμαιο τους. Αυτό καθιστά τον ήρωας μας ορισμένες φορές άβουλο όν και υποχείριο των γυναικών του. Με συναισθήματα ή μη δέχεται και αποδέχεται καταστάσεις και δηλώνει παρών στις σχέσεις της ζωής του. Ο Λευτέρης Βασιλάκης ενσαρκώνει επάξια αυτόν τον ρόλο! Από την άλλη έχουμε…

Είδαμε την παράσταση: "Ο Θάνατος του Ιβάν Ιλίτς" στο θέατρο Αλκμήνη

Μια μυστηριώδης ασθένεια φέρνει τον Ιβάν Ιλίτς κοντά στο θάνατο. Καθώς το τέλος πλησιάζει, ο επιφανής δικαστικός δεν μπορεί να κρύβεται πίσω απ’ τις ψευδαισθήσεις που όριζαν τη ζωή του κι αναγκάζεται να τη δει κατάματα, με νηφαλιότητα και ειλικρίνεια. Αυτό που σταδιακά ανακαλύπτει είναι οδυνηρό – υπάρχει άραγε ακόμα χρόνος να το αλλάξει; Στο έργο αυτό, ο Τολστόι δίνει μια καταπληκτική περιγραφή της αναστάτωσης και της εσωτερικής κρίσης που προκαλεί στον άνθρωπο η παρουσία του θανάτου. Oι εναλλαγές των ρόλων ανάμεσα στους πρωταγωνιστές είναι διαρκείς και τόσο επιτυχημένες, που πραγματικά είναι άξιοι συγχαρητήριων. Μαγνητίζουν το κοινό από το πρώτο λεπτό παρουσίας τους στη σκηνή, με τρομερές εναλλαγές ρόλων μεταξύ τους. Εξαιρετικό το γεγονός ότι τον Ιβάν Ίλιτς τον υποδύονται και οι δύο στις διάφορες φάσεις της ζωής τους με καλοδουλεμένη ακρίβεια. Εξαιρετική μαεστρία, λεπτές αρμονικές κινήσεις και απόδοση συναισθημάτων και εναλλαγών διαθέσεων. Λιτό σκηνικό σε αντικείμενο, αλλά γεμάτο με ε…