Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος μιλάει στο Open Mind
Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος μιλάει στο Οpen Mind για την παράσταση:" Απολογία Σωκράτους", τον ρόλο του Σωκράτη και τα μηνύματα που θέλει ο κάθε θεατής να αποκομίσει μέσα από την παράσταση, τα μελλοντικά του σχέδια και διάφορα ακόμα...
Για τρίτη χρονιά σάς βρίσκουμε στην « Απολογία Σωκράτους» του Πλάτωνος. Πώς αισθάνεστε για αυτό;
Συγκινημένος και συνάμα χαρούμενος! Ήταν δύσκολο το εγχείρημα, και μάλιστα σε καιρούς χαλεπούς… Όμως, «η παράσταση βρήκε το κοινό της»! Οι θεατές ανταποκρίθηκαν τόσο που αυτό μας έδωσε την δύναμη να συνεχίσουμε και εφέτος, για τρίτη χρονιά! Και χρησιμοποιώ τον πληθυντικό, γιατί -όπως καταλαβαίνετε- σε καμμιά περίπτωση, βεβαίως, δεν είμαι μόνος μου… Είμαστε μια συντροφιά που συνεργαζόμαστε στενά τα τελευταία χρόνια: ο Κωστής Σαββιδάκης (αγαπημένος μου φίλος και συνάδελφος με τον οποίον έχουμε μαζί και το θεατρικό σχήμα «θέατρο ΣΥΝ ΚΑΤΙ») η εξαιρετική ποιήτρια και φίλη Ματίνα Μόσχοβη (κάναμε από κοινού την δραματουργική επεξεργασία, και με την οποίαν συνεργαζόμαστε πολύ στενά τα τελευταία χρόνια - δικές της μάλιστα προτάσεις ήταν και ο ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΉΣ αλλά και ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ, και την ευχαριστώ για αυτό!) η Άννυ Ζερβού (μια πολύ ταλαντούχα νέα συνάδελφος -που είναι και βοηθός μου, βοηθός σκηνοθέτη δηλαδή) αλλά και αρκετοί άλλοι…
Πώς θέλετε να φύγει ένας θεατής από την παράστασή σας και τι να αποκομίσει από αυτήν;
Συγκλονισμένος! Και, παρακαλώ, να μην με παρεξηγείτε που το λέω αυτό… Γιατί το θέατρο (αυτό που εγώ, τουλάχιστον, έχω στο μυαλό μου) οφείλει να σε συγκλονίσει!!! Αλλιώς… τι νόημα έχει;… Το ΘΕΑΤΡΟ οφείλει να ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕΙ τον θεατή, να τον ταρακουνήσει, να του αλλάξει την ζωή εάν είναι δυνατόν… Εκεί βάζω, λοιπόν, και εγώ τον πήχη, και έτσι ονειρεύομαι την κάθε παράσταση… Φεύγοντας δε ο θεατής από την παράστασή μας, από την ΑΠΟΛΟΓΙΑ, ευελπιστώ να έχει «ακούσει» πραγματικά τον υπέροχο, φωτεινό λόγο του Σωκράτη, τον λόγο ενός μεγάλου Δασκάλου και ενός πραγματικά ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ανθρώπου, να έχει νιώσει την υψηλή ποίηση του Πλάτωνα, να έχει απολαύσει την ελληνική γλώσσα - έτσι όπως μεταξωτά την ξετυλίγει ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης, με την εξαιρετική μετάφρασή του σε μια «λαγαρή καθαρεύουσα» - και να έχει συγ-κινηθεί τόσο… ώστε (έχοντας η παράσταση δώσει το έναυσμα) να προσφύγει πλέον, μόλις του δοθεί η ευκαιρία, αυτός ο ίδιος στο κείμενο…
Αυτό προέκυψε μάλλον, γιατί θέλαμε (και θέλουμε ακόμα) να φέρουμε και να παρουσιάσουμε στην σκηνή μεγάλα κείμενα, φιλοσοφικά και πολιτικά, τα οποία στέκουν ως φάροι του παγκόσμιου πολιτισμού. Κείμενα τέτοια, μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, που θα μας αφυπνίσουν και θα μας κάνουν να στοχαστούμε δημιουργικά περί όλων αυτών των θεμάτων τα οποία μας απασχολούν σήμερα είτε ως άτομα, είτε ως μέλη μιας κοινωνίας, η οποία απ’ ό,τι φαίνεται –φευ! – πλέον παραπαίει… Αυτά τα δύο κείμενα, λοιπόν, ο ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ και ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ, έτυχε να έχουν αυτή την μορφή – να είναι μονόλογοι… Οπότε, έτσι προέκυψαν οι μονόλογοι, «έτυχε»…
Και, ναι, έχουμε την χαρά, βεβαίως, να είμαστε και πάλι στο ΑΛΚΜΗΝΗ, μιας και τα παιδιά, οι συνάδελφοι που το έχουν –η Ειρήνη Παπαδημάτου και ο Μανώλης Ιωνάς– συμμερίζονται τις καλλιτεχνικές μας ανησυχίες, και τις «στεγάζουν» με γενναιοδωρία και αγάπη! Νιώθουμε τυχεροί που είμαστε σε αυτό το θέατρο και συνεργαζόμαστε με την Ειρήνη και τον Μανώλη.
Σκηνοθέτης, ηθοποιός ή συγγραφέας; Τι θα επιλέγατε και γιατί;
Νομίζω πως αυτήν την περίοδο της ζωής μου δεν θα μπορούσα να επιλέξω μόνον ένα… Ό,τι φέρει, μάλλον, η στιγμή… Ό,τι απαιτεί το κάθε ανέβασμα… Σε αυτό τώρα –στην ΑΠΟΛΟΓΙΑ– συμμετέχω με την ιδιότητα και του ηθοποιού και του σκηνοθέτη – «έτυχε»… Η σκηνοθεσία, ομολογώ, με έχει ενθουσιάσει ιδιαίτερα! Και, ίσως, κάποιο από τρία θεατρικά έργα που έχω ήδη γράψει και εκδώσει, να τολμήσω να το ανεβάσω κάποτε στην σκηνή, αποκτώντας έτσι την εμπειρία και των τριών αυτών ιδιοτήτων ταυτοχρόνως: συγγραφέα, σκηνοθέτη και ηθοποιού!
Οι παραστάσεις της ΑΠΟΛΟΓΙΑΣ θα συνεχιστούν μέχρι και τις 17 Ιανουαρίου 2016. Αμέσως μετά, στις 20 Ιανουαρίου θα κάνουμε πρεμιέρα με ένα πολύ δυνατό πολιτικό έργο που σκηνοθετώ εκ παραλλήλου αυτό το τελευταίο διάστημα, το «Μετά την Βάρκιζα», του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα Μυρώδη Αδαμίδη, στην μικρή σκηνή του θεάτρου ΑΛΚΜΗΝΗ. Αργότερα, θα συμμετάσχω ως ηθοποιός σε ένα έργο ενός νέου και εξαιρετικά ταλαντούχου συγγραφέα του Γιάννη Σάββα. Εκεί θα έχω την χαρά να παίξω με νέους ηθοποιούς, που ήταν και οι τρεις μαθητές μου. Είναι ένα δώρο αυτό που κάνω στον εαυτό μου… Ετοιμάζω και το τέταρτο θεατρικό μου έργο – είναι στην τελική ευθεία, θα εκδοθεί την Άνοιξη του 2017. Επίσης, και την έκδοση της μετάφρασης που έχω κάνει του έργου «Τρεις ψηλές γυναίκες» του Έντουαρντ Άλμπυ. Ενώ παράλληλα συνεχίζω ως καθηγητής υποκριτικής τα μαθήματα στο «θέατρο των Αλλαγών» και στην σχολή «Μ. Τράγκα». Εφέτος μάλιστα κλείνω είκοσι χρόνια συνεχούς παρουσίας στις τάξεις! Μου φαίνεται δε απίστευτο! Ούτε που το κατάλαβα πώς πέρασαν τόσα χρόνια… Αυτή μου η ενασχόληση –ευτυχώς!– με συγκινεί και με ενθουσιάζει ακόμα, και είναι μεγάλο δώρο για την ψυχή μου!
Ένα μήνυμα προς τους αναγνώστες μας.
Ας έχουμε πάντα κατά νου τον Σωκράτη! Τον άνθρωπο που ορθώνει το ανάστημά του, υπερβαίνει τον φόβο του θανάτου, και μιλάει για την αξία της αρετής, της αυτογνωσίας, την αξία του να είναι κανείς ωφέλιμος στην κοινωνία, για τον σεβασμό και την υπακοή στους νόμους, για την ανάληψη της ευθύνης, για τον σεβασμό στα ιερά και τα όσια, για την συνέπεια ως προς την εσωτερική μας φωνή, θέτοντας θέμα συνείδησης και ελευθερίας, ηθικής και πολιτικής! Ένα τέτοιο λαμπρό ανάστημα, ένας τέτοιος φωτεινός άνθρωπος –ένας πολίτης του κόσμου!– θα στέκεται πάντοτε στην κορυφή, και θα μας παρακινεί με το εξαιρετικό παράδειγμά του να αναζητούμε τολμηρά την ύπαρξή μας στις πιο υψηλές εκείνες σφαίρες, όπου το ανθρώπινο συναντά το θείον, και αποκτά έτσι την εμπειρία του Ενός και την ευτυχία του Όλου!
Περισσότερες πληροφορίες, όπως και κριτική παρουσίαση της παράστασης μπορείτε να βρείτε εδώ: https://theatromusicbooks.blogspot.gr/2016/12/blog-post_50.html
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου