"ΟΙ ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ" στο Αγγέλων Βήμα

του DON NIGRO

ΣΤΑΘΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ: ΧΟΛΛΥΓΟΥΝΤ
Έναρξη: Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2016
   Η Μίνα Αδαμάκη και η Μαρία Κατσανδρή συναντιούνται στη σκηνή του θεάτρου «Αγγέλων Βήμα» για να μάς ταξιδέψουν μέσα από το έργο του Αμερικανού συγγραφέα στον κόσμο του Χόλλυγουντ, των Όσκαρ, της μοναξιάς, της υπέρβασης, της ματαιοδοξίας και της αγωνιώδους προσπάθειας για αποδοχή και επιβίωση!
     Το έργο, που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, είναι εμπνευσμένο από την πραγματική σχέση της Bettie Davis και της  Joan Crawford και από την ταινία τους - σταθμό "Τι απέγινε η Baby Jane;".
  Η Ρούθι και η Μίλντρεντ, δύο ηθοποιοί πριν από τη δύση της καριέρας τους, κάνουν μια ύστατη προσπάθεια να υπάρξουν στο καλλιτεχνικό στερέωμα παίζοντας ακόμη και τη ζωή τους για ένα Οσκαρ!
     Μια πολύχρωμη μαύρη κωμωδία που κινείται ανάμεσα στη σάτιρα και το γκροτέσκο!
Συντελεστές
Μετάφραση-Προσαρμογή: Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου
Σκηνοθεσία – Ερμηνεία : Μίνα Αδαμάκη και Μαρία Κατσανδρή
Σκηνικά- Κουστούμια: Τόνια Αβδελοπούλου
Μουσική: Αριστείδης Μυταράς
Σχεδιαστής φωτισμών: Βαγγέλης Μούντριχας
Επιμέλεια κίνησης: Καλλιόπη Σίμου
Βοηθός σκηνοθέτη: Δέσποινα Ρεμεδιάκη
Φωτογραφίες: Συλβί Μαργαρίτα
Θέατρο «Αγγέλων Βήμα», Σατωβριάνδου 36, Μετρό «Ομόνοια», τηλ. 210 52 42 211
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00 από 20 Σεπτεμβρίου 2016
Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Τιμές εισιτηρίων: 12 ευρώ (κανονικό), 8 ευρώ (φοιτητές, άνεργοι, άνω των 65 ετών), 5 ευρώ (ατέλειες)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".