Γιάννης Παπάζογλου: " Ο έρωτας, κατά τη γνώμη μου, είναι το τελευταίο καταφύγιο στην εποχή των τεράτων".
Στα όρια ανάμεσα στο νουάρ, το θρίλερ και την τζαζ ατμόσφαιρα, ο Κόκκινος Ιπποπόταμος δεν είναι απλώς ένα θεατρικό έργο. Είναι μια βαθιά υπαρξιακή και πολιτική τομή πάνω στην καταστολή, τον έρωτα και τη δύναμη της τέχνης. Μια καθηγήτρια Ιστορίας, μια άδικη κατηγορία, ένας μουσικός που κινείται στις παρυφές της επανάστασης και ένα τζαζ μπαρ που γίνεται το σύμβολο του πάθους και της ελευθερίας. Σε αυτή τη συνέντευξη, ο δημιουργός του έργου, Γιάννης Παπάζογλου μας μιλά για τις πηγές έμπνευσης, τις αφηγηματικές επιλογές και τα ερωτήματα που θέλει να αφήσει ανοιχτά για το κοινό. Τι σας ενέπνευσε να γράψετε τον Κόκκινο Ιπποπόταμο; Αφετηρία ήταν η σύλληψη και προφυλάκιση διδακτορικής φοιτήτριας με την κατηγορία συμμετοχής σε οργάνωση ένοπλης πάλης. Μοναδικά στοιχεία το αποτύπωμά της σε κινητό αντικείμενο και η σχέση της με έναν απ' τους υπόλοιπους κατηγορούμενους.
