Ανοιχτή Πρόσκληση | 9ο Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος | 5 έως 20 Ιουλίου | Λυγουριό, Επίδαυρος | Προθεσμία: 12/6

 

9ο Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος 5 έως 20 Ιουλίου Λυγουριό, Αργολίδα Επίδαυρος Ορών ορώντα «τραγῳδίαν εἶναι ἀπάτην, ἐν ᾗ ὁ ἀπατήσας δικαιότερος τοῦ μὴ ἀπατήσαντος καὶ ὁ ἀπατηθεὶς σοφώτερος τοῦ μὴ ἀπατηθέντος.» Προθεσμία εκδήλωσης ενδιαφέροντος: 12 Iουνίου Το Εθνικό Θέατρο διοργανώνει από τις 5 έως τις 20 Ιουλίου το 9ο Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος στο Λυγουριό Αργολίδας, σε συνεργασία με τον Δήμο Επιδαύρου. Στο εργαστήριο, το οποίο φέτος τιτλοφορείται «Ορών ορώντα», θα διδάξει η ηθοποιός -με σταθερή και συστηματική πορεία στη μελέτη του αρχαίου δράματος- Αλεξία Καλτσίκη, με συνοδοιπόρο την υψίφωνο και καθηγήτρια φωνητικής και αγωγής του λόγου Μάιρα Μηλολιδάκη, η οποία θα εστιάσει στη φωνή και στη μουσικότητα του τραγικού λόγου. Φωτογραφία αρχείου | Credit: Βαλέρια Ισάεβα Με αφετηρία τον στίχο «Ορών ορώντα» από τις Βάκχες του Ευριπίδη (στ. 470) και τη σκέψη του Γοργία γύρω από την πλάνη και την αλήθεια του θεάτρου, το 9o Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος του Εθνικού Θεάτρου επιχειρεί μια βιωματική εξερεύνηση του μηχανισμού της τραγωδίας: εκεί όπου ο ρυθμός, το βλέμμα, η αφήγηση και ο ψυχισμός μεταμορφώνουν την πραγματικότητα. Υλικά εργασίας θα αποτελέσουν οι Βάκχες του Ευριπίδη καθώς και αποσπάσματα από την Ηλέκτρα, τη Μήδεια και την Αντιγόνη, μεταξύ άλλων. Το εργαστήριο απευθύνεται σε νέους και νέες επαγγελματίες ηθοποιούς, σκηνοθέτες/ιδες, φοιτητές/τριες δραματικών σχολών και σε επαγγελματίες της σκηνικής πράξης, που επιθυμούν αφενός να εμβαθύνουν στη μελέτη και τη διερεύνηση των μηχανισμών του αρχαίου δράματος και αφετέρου να δοκιμάσουν και να εργαστούν πάνω σε συγκεκριμένες θεματικές. Παράλληλα, βασικός στόχος της δράσης είναι να ενθαρρύνει έναν γόνιμο διάλογο πάνω στη σύγχρονη πρόσληψη, τη σκηνική προσέγγιση του αρχαίου δράματος και τις προβληματικές του, αλλά και να ενισχύσει τον διάλογο της ίδιας της τραγωδίας με τον Πολίτη. Φωτογραφία αρχείου | Credit: Βαλέρια Ισάεβα «Ορών ορώντα» Ποιος βλέπει και ποιος βλέπεται; «Η τραγωδία μέσω θρύλων και συναισθημάτων δημιουργεί μια απάτη στην οποία αυτός που παραπλανά είναι πιο ειλικρινής από αυτόν που δεν παραπλανεί και ο παραπλανημένος είναι σοφότερος από τον μη παραπλανημένο». Η περίφημη θέση του Γοργία για την τραγωδία ως «ἀπάτην», όπως σώζεται στη μεταγενέστερη γραμματεία και αναφέρεται, μεταξύ άλλων, και από τον Πλούταρχο (Πῶς δεῖ τὸν νέον ποιημάτων ἀκούειν, 15), ανοίγει έναν χώρο έρευνας πάνω στη ρευστότητα της ταυτότητας, της εμπειρίας και της αντίληψης — έναν χώρο όπου το αρχαίο δράμα λειτουργεί όχι ως μουσειακό είδος αλλά ως ζωντανός μηχανισμός μετατόπισης. Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται η μορφή του ξένου: ποιος είναι ο Άλλος και πότε ο Άλλος γίνεται «εμείς»; Πώς μετακινείται το όριο ανάμεσα στο οικείο και το ανοίκειο; Μέσα από τη σωματική και φωνητική πρακτική, αλλά και μέσα από τη λειτουργία του λόγου, οι ηθοποιοί θα κληθούν να μετακινηθούν ανάμεσα στο οικείο και το ανοίκειο, στον μάρτυρα και τον συμμετέχοντα, στον εαυτό και τον άλλον. Στο επίκεντρο της εργασίας βρίσκεται η αγγελική ρήση — όχι μόνο ως αφηγηματικό εργαλείο αλλά ως κατάσταση ύπαρξης. Ο αγγελιοφόρος είναι εκείνος που έχει δει. Επιστρέφει από το γεγονός μεταμορφωμένος. Είναι ταυτόχρονα μάρτυρας, φορέας μνήμης και ψυχισμός. Είναι ξένος και οικείος μαζί — κάποιος που έρχεται «απ’ έξω» για να φέρει μια αλήθεια που αφορά βαθιά την κοινότητα. Φωτογραφία αρχείου | Credit: Βαλέρια Ισάεβα Μέσα από αυτή τη διαδρομή, το αρχαίο δράμα προσεγγίζεται όχι ως μνημείο του παρελθόντος αλλά ως ζωντανή πράξη συνάντησης — ένας τόπος όπου ο άνθρωπος δοκιμάζει ακόμη τα όριά του απέναντι στον Άλλον, στη συλλογική εμπειρία και στο άγνωστο μέσα του. Ένας τόπος όπου ο άνθρωπος εξακολουθεί να βλέπει τον Άλλον βλέποντας τον εαυτό του. Το εντατικό πρόγραμμα του εργαστηρίου περιλαμβάνει ομιλίες, συζητήσεις με καλλιτέχνες/ιδες, masterclasses και δράσεις, όπως ξενάγηση στον αρχαιολογικό χώρο της Επιδαύρου με στόχο τη σύνδεση με τον τόπο, την ιστορία και τη σημασία του, καθώς και παρακολούθηση παραστάσεων στα δυο θέατρα της Αρχαίας Επιδαύρου.   Το Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος θεσμοθετήθηκε σε ετήσια βάση το 2016. Είναι μέλος του Διεθνούς Δικτύου Αρχαίου Δράματος που δημιούργησε, συντονίζει και ενισχύει οικονομικά το Υπουργείο Πολιτισμού, με στόχο την εκπαίδευση στο αρχαίο δράμα ανθρώπων του θεάτρου που ανήκουν σε διαφορετικές βαθμίδες και κατηγορίες και την εξοικείωση του ευρύτερου κοινού με το είδος και την ανάπτυξη συνθηκών συνεργασίας μεταξύ επαγγελματιών του θεάτρου από διαφορετικές χώρες. Επιστημονική υπεύθυνη του εργαστηρίου είναι η Δρ. Ειρήνη Μουντράκη. Φωτογραφία αρχείου | Credit: Βαλέρια Ισάεβα Γλώσσες εργασίας Ελληνικά - Αγγλικά (η γνώση της αγγλικής είναι απαραίτητη και για τους/τις Έλληνες/ίδες συμμετέχοντες/ουσες).   Κόστος συμμετοχής 450€ για τους/τις Έλληνες/ίδες και 600€ για τους/τις συμμετέχοντες/ουσες από το εξωτερικό. Περιλαμβάνονται δίδακτρα, μεταφορά με πούλμαν από την Αθήνα προς το Λυγουριό και επιστροφή, διαμονή σε ξενώνα, πρωινό και μεσημεριανό, εσωτερικές μετακινήσεις, ξενάγηση στον αρχαιολογικό χώρο, παρακολούθηση ενταγμένων στο πρόγραμμα παραστάσεων.   Οι ενδιαφερόμενοι/ες μπορούν να στείλουν το βιογραφικό τους σημείωμα με μία φωτογραφία τους έως και τις 12 Ιουνίου 2026 στην ηλεκτρονική διεύθυνση: mstergiou@n-t.gr με την ένδειξη «9ο Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος». Η επιλογή των συμμετεχόντων/ουσών θα πραγματοποιηθεί βάσει των βιογραφικών. Θα ακολουθήσει συνέντευξη, εάν κριθεί απαραίτητο.   Περισσότερες πληροφορίες για το Εργαστήριο: mstergiou@n-t.gr & 2105288109 (κα Μάγδα Στεργίου) Οι διδάσκουσες Αλεξία Καλτσίκη | Credit: Ανδρέας Σιμόπουλος Αλεξία Καλτσίκη, ηθοποιός   Η Αλεξία Καλτσίκη γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι αριστούχος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Ως ηθοποιός συνεργάστηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες της Ελλάδας και του εξωτερικού, ανάμεσα στους οποίους οι Ανατόλι Βασίλιεφ, Ντιμίτερ Γκότσεφ, Αντόν Χουάν, Λευτέρης Βογιατζής, Γιάννης Χουβαρδάς, Άρης Ρέτσος, Θωμάς Μοσχόπουλος, Δημήτρης Τάρλοου, Περικλής Χούρσογλου, Έφη Θεοδώρου, Κωνσταντίνος Ρήγος, Γιώργος Σκεύας, Λίλλυ Μελεμέ, Κατερίνα Ευαγγελάτου, Δημήτρης Καρατζάς, Θάνος Παπακωνσταντίνου, Ζωή Χατζηαντωνίου, κ.α. σε έργα των Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Χένρικ Ίψεν, Άντον Τσέχωφ, Μαρίνα Τσβετάγιεβα, Γιασουνάρι Καβαμπάτα, Σάρα Κέιν, Τζων Όσμπορν, Χάρολντ Πίντερ, Ιβάν Βιριπάγιεφ, Τενεσί Ουίλιαμς, Δημήτρης Δημητριάδης, Μισέλ Φάις, Γιάννης Μαυριτσάκης κ.α. Έχει επίσης εργαστεί επισταμένα πάνω στο αρχαίο δράμα δουλεύοντας πάνω σε έργα του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη και του Αριστοφάνη. Το 2025 τιμήθηκε με το Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας από την Ελληνική Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών για την ερμηνεία της στον εμβληματικό ρόλο της Μπλανς Ντι Μπουά, στην παράσταση Λεωφορείο ο Πόθος του Τενεσί Ουίλιαμς, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά (Θέατρο Προσκήνιο).   Σκηνοθέτησε τις παραστάσεις Είμαι αριστερόχειρ ουσιαστικά, μια παράσταση για τον Μανόλη Αναγνωστάκη (Φεστιβάλ Φιλίππων―Θάσου 2012 και Θέατρο Θησείον) και Το παγκάκι του κανένα (2014, θέατρο 104), ένα έργο του Μισέλ Φάις.   Στον κινηματογράφο έχει παίξει στις ταινίες Delivery (2004) με επίσημη συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του 61ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, Αθήνα-Κωνσταντινούπολη (2008),Τα Οπωροφόρα της Αθήνας (2010) και Η κόρη του Ρέμπραντ (2015) σε σκηνοθεσία Νίκου Παναγιωτόπουλου, καθώς επίσης και στις ταινίες Ώρες κοινής ησυχίας (2006) σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάκου, Η Υπογραφή (2011) σε σκηνοθεσία Στέλιου Χαραλαμπόπουλου, Νορβηγία (2014) και Αγαπούσε τα λουλούδια περισσότερο (2024) σε σκηνοθεσία Γιάννη Βεσλεμέ (συμμετοχή στο Karlovy Vary film festival 2014), Interruption (2015) σε σκηνοθεσία Γιώργου Ζώη (συμμετοχή στο 72th Venice Film Festival). Έχει επίσης συνεργαστεί σε ταινίες μικρού μήκους με τους: Σύλλα Τζουμέρκα, Έκτορα Λυγίζο, Παναγιώτη Φαφούτη, Μπουγιάρ Αλιμάνι και Τζώρτζη Γρηγοράκη. Το 2016 της απονεμήθηκε το Ειδικό Βραβείο του Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.   Στην τηλεόραση έπαιξε στις επιτυχημένες σειρές Δυο μέρες μόνο του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, Η Παραλία και Το παιδί των Στέφανου Μπλάτσου και του Παναγιώτη Ιωσηφέλη. Μάιρα Μηλολιδάκη | Credit: Μαρία Γραμματικού Μάιρα Μηλολιδάκη, υψίφωνος και καθηγήτρια φωνητικής και αγωγής του λόγου   Η υφίφωνος Μάιρα Μηλολιδάκη είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια φωνητικής και αγωγής του λόγου στη Σχολή Τεχνών, Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος (Deree), συνεργάτις του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στα Προγράμματα Δια Βίου Μάθησης, συνεργάτις του τμήματος εκδόσεων του Ολύμπια Δημοτικού Μουσικού Θεάτρου «Μαρία Κάλλας», συνεργάτις του τμήματος εκδόσεων και του τμήματος εκπαιδευτικών προγραμμάτων και διαλέξεων του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών  και ραδιοφωνική παραγωγός του Τρίτου Προγράμματος.   Ως σολίστ, έχει συνεργαστεί µε το Εθνικό Θέατρο, την Εθνική Λυρική Σκηνή, τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, το θέατρο Ολύμπια, την Ακαδημία της Αγίας Καικιλίας, το Teatro dal Verme (Μιλάνο), το Carnegie Hall, το Le Frank Concert Hall (Νέα Υόρκη), το Θέατρο Koleso του Κιέβου, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, το Θέατρο Πορεία, το Θέατρο της Οδού Κυκλάδων-Λευτέρης Βογιατζής κ.ά., ερμηνεύοντας ένα ευρύ ρεπερτόριο που εκτείνεται από το µπαρόκ ως τους σύγχρονους κλασικούς συνθέτες. Είναι μέλος της Ομάδας Μουσικού Θεάτρου EΥTOΠIA και συνεργάτης της διεθνούς ομάδας σύγχρονων συνθετών THE COLLECTIVE. Έχει συμπράξει με σημαντικές ελληνικές και ξένες ορχήστρες και σύνολα μουσικής δωματίου, ενώ εμφανίζεται τακτικά σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ. Έχει συνεργαστεί µε τον συνθέτη της ήλεκτρο-ακουστικής σκηνής Constantine Skourlis σε παραστάσεις, όπως Hildegard von Bingen – Splendidissima Gemma (σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση), Δον Κιχώτης (Res Ratio Network, σε σκηνοθεσία Έφη Μπίρµπα), Ριχάρδος Β΄- Ρέκβιεµ ενός Βασιλιά (σε σκηνοθεσία Marlene Kaminsky), Free at Last (σε χορογραφία Δανάης Δηµητριάδη και Διονύσιου Αλαµάνου, Ρότερνταμ και Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2021). Έχει παίξει στον κινηματογράφο σε ταινίες του σκηνοθέτη Νίκου Κορνήλιου και έχει παρουσία στη δισκογραφία με ηχογραφήσεις σε έργα των Γ. Κουρουπού, Ι. Βαλέτ, Constantine Skourlis, Canto Soave (μπαρόκ σύνολο), κ.ά. Είναι αριστούχος του Ωδείου Αθηνών στο κλασικό τραγούδι. Ως υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση, μετεκπαιδεύτηκε στην Ιταλία με τη Renata Scotto (Ακαδημία της Αγίας Καικιλίας, Ρώμη). Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή Εμπρός-Εργαστήρι και στο Διεθνές Εργαστήριο «Η Μέθοδος» του Θεόδωρου Τερζόπουλου. Είναι διδάκτωρ Γλωσσολογίας της Σορβόννης (Sorbonne – Paris IV) και απόφοιτος της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Το Εθνικό Θέατρο επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού