Είδαμε και προτείνουμε: Αχ τα νεφρά μου στο θέατρο Βικτώρια

 

Η παράσταση «Ωχ, τα νεφρά μου!» του Μπάμπη Τσικληρόπουλου, σε σκηνοθεσία του Γιάννης Διαμαντόπουλος, στο Θέατρο Βικτώρια, προσεγγίζει με απλότητα και καθαρότητα έναν κόσμο στο περιθώριο, χωρίς να τον ωραιοποιεί.

Η παράσταση στηρίζεται σε μια λιτή αλλά ουσιαστική δραματουργία, που αναδεικνύει τη σχέση των δύο κεντρικών προσώπων. Ο Μπούλης και ο Μητσάρας συγκροτούν ένα δίδυμο βαθιά ανθρώπινο, με μια σχέση που ισορροπεί ανάμεσα στη συντροφικότητα και την ανάγκη επιβίωσης. Η καθημερινότητά τους αποδίδεται με ειλικρίνεια, δημιουργώντας μια αίσθηση οικειότητας που επιτρέπει στον θεατή να συνδεθεί μαζί τους χωρίς δυσκολία.

Η σκηνοθετική γραμμή επιλέγει να κινηθεί χωρίς υπερβολές. Η αφήγηση εξελίσσεται με ρυθμό σταθερό και αφήνει χώρο στους χαρακτήρες να αναπτυχθούν. Το χιούμορ λειτουργεί υπόγεια, συχνά πικρό, και συνυπάρχει με μια διακριτική μελαγχολία που διατρέχει όλο το έργο. Η παρουσία του «καλοντυμένου κυρίου» εισάγει μια ένταση που μετατοπίζει το έργο από το καθημερινό στο υπαινικτικό, χωρίς να χάνει την ισορροπία του.

Οι ερμηνείες κινούνται σε φυσικούς τόνους και υπηρετούν το ύφος της παράστασης. Οι ηθοποιοί αποφεύγουν την καρικατούρα και επιλέγουν μια προσέγγιση που βασίζεται στη λεπτομέρεια και στην εσωτερικότητα. Αυτό ενισχύει την αλήθεια των χαρακτήρων και δίνει βάθος στις μεταξύ τους σχέσεις. Η αίσθηση της φθοράς και της εγκατάλειψης αποδίδεται με ακρίβεια, χωρίς να γίνεται επιδεικτική.

Συνολικά, η παράσταση καταθέτει μια καθαρή και συνεπή πρόταση. Εστιάζει στον άνθρωπο, στη μοναξιά και στη μικρή, καθημερινή ανάγκη για επαφή και αναγνώριση. Χωρίς να επιδιώκει εντυπωσιασμούς, αφήνει μια ήσυχη αλλά ουσιαστική αίσθηση που διαρκεί.